Κυριακή 11 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Οριοθετήσεις ( για αριστερούς και λιγότερο αριστερούς)

 

Του Γιάννη Πανούση

Εκεί που μας έβαλε

το κύμα

μιας νύχτας ακυβέρνητης

Νικ.Φωτόπουλος, Τεφροδόχος

 

Είναι αυτονόητο το ότι ο ανθρωπισμός, η κουλτούρα της αλληλεγγύης βρίσκεται στο σκληρό πυρήνα, στο DNA της Αριστεράς, της αριστερής ιδεολογίας.

Μολονότι ο ανθρωπισμός ως «απελευθέρωση όλων των εθνών και των ανθρώπων» και πίστη στις πανανθρώπινες αξίες δεν ταυτίζεται με την ανθρωπιστική βοήθεια που συχνά υποκρύπτει «ευφημισμούς», η διάσωση των κινδυνευόντων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής φιλοσοφίας της Αριστεράς.

Στην περίπτωση όμως του προσφυγικού δεν είναι αυτό που συζητάμε. Αν δηλαδή ο κάθε αριστερός (όπως άλλωστε και ο κάθε πολίτης) πρέπει να συνδράμει τους δυστυχείς διωγμένους ή καταδιωκόμενους πρόσφυγες ή μετανάστες.

Το ερώτημα είναι αν η εθνική πολιτική ενός Κράτους, ο σχεδιασμός μιας Κυβέρνησης στη διαχείριση ενός προβλήματος για τη γένεση του οποίου ουδεμία ευθύνη φέρει, μπορεί να εξαντλείται σε διακηρύξεις Αρχών ή ύστερα από ένα χρόνο πρέπει να περιλαμβάνει και πρακτικά μέτρα.

Τηρουμένων των αναλογιών είναι σαν να μην έχεις νοσοκομεία και να βγάζεις λόγους για το δικαίωμα στην υγεία, να μην λειτουργούν τα Πανεπιστήμια και να μιλάς για το αγαθό της Παιδείας.

Άρα η Κυβέρνηση δεν θα κριθεί στο πεδίο της ευαισθησίας, η οποία πολλές φορές μπορεί να εκλαμβάνεται από τους ξένους ως αδυναμία κι από τους εδώ αντιπάλους της ως πρόσχημα, αλλά στο πεδίο της κρατικής αποτελεσματικότητας. Οι έλληνες, οι ξένοι και οι ίδιοι οι πρόσφυγες δεν χρειάζονται αριστερές κορώνες αλλά χρήσιμες δράσεις (υποδομές, διαδικασίες).

Το (όποιο) ηθικό ή πολιτικό πλεονέκτημα της Αριστεράς δεν ταυτίζεται με την αδράνεια ή την ανικανότητα ορισμένων (ιδίως αυτών των παραμυθάδων της ανομίας που ως πολιτικοί λειτουργούν σαν λαμόγια αλλά στην προσφυγική κρίση εμφανίζονται ως υπέρμαχοι των δικαιωμάτων).

Η Αριστερά κυβερνά, δεν συγγράφει άρθρα ούτε καταγγέλει τον ιμπεριαλισμό. Δεν αυτοβαυκαλίζεται για τη δημοκρατική της μήτρα.

Δεν χρειάζεται ν’αποδείξει τον ανθρωπισμό και την κουλτούρα της. Απλά χωρίς μεγάλα και παχιά λόγια να συμβάλλει ενεργά (με σχέδιο και συμμαχίες) για να μη γίνει black box ή για να μη γίνει το προσφυγικό η πρόφαση για αλλαγή συνόρων ή για συνδιαχείριση του Αιγαίου.

Υ.Γ. Στους λιγότερο καλόπιστους θέλω να θυμίσω ότι ο τίτλος της διδακτορικής μου διατριβής ήταν «Η υποχρέωση παροχής βοήθειας στους κινδυνεύοντες».

 

LinkedIn