Σάββατο 3 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ο Άγγελος που έχασε τον δρόμο

BANNER_O_AGGELOS_POY_EXASE_TON_DROMO_GIA_TON_PARADEISO_1000X320

Ένα βιβλίο του Ντίνου Γιώτη

αρχείο λήψης

«Έχω φορέσει παντελόνι, T-shirt και τη στιγμή που βάζω κάλτσες, η κραυγή της μαμάς με κάνει να τιναχτώ, σαν να μου έχωσε κάποιος ξαφνικά ένα καρφί στον πισινό. Πετάγομαι από το δωμάτιό μου και τρέχω στο σαλόνι. Η μητέρα μου κάθεται στην άκρη του καναπέ, και είναι σαν να κάθεται στο χείλος ενός αόρατου γκρεμού, έτοιμη να πέσει στο κενό. Έχει σκεπάσει με τα δύο της χέρια το στόμα και κοιτάει την ανοιχτή τηλεόραση. Πριν προλάβω να τη ρωτήσω οτιδήποτε, το βλέμμα μου ακολουθεί το δικό της και πάει και καρφώνεται στην οθόνη. Πρόσωπα γεμάτα μώλωπες, ξεραμένα αίματα και μελανιασμένα μάτια γεμίζουν την οθόνη της τηλεόρασης. Ανάμεσά τους, το πρόσωπο ενός κοριτσιού που το ένα μάτι της έχει χαθεί πίσω από ένα τεράστιο μπλάβο πρήξιμο το οποίο καλύπτει σχεδόν όλο το αριστερό της μάγουλο. Μετά εμφανίζεται μια ασπρόμαυρη φωτογραφία αστυνομικής ταυτότητας με το πρόσωπο ενός νεαρού, αυτή χωρίς μώλωπες και αίματα. Είναι ένα όμορφο παιδί, γύρω στα είκοσι, με εκφραστικά μελαγχολικά μάτια. Τον αναγνωρίζω αμέσως· είναι ο Άγγελος».

Τον Δεκέμβριο του 2008, ο Άγγελος, μαζί με χιλιάδες συμμαθητές του, κατέβηκε στους φλογισμένους δρόμους της Αθήνας. Για να απαντήσουν στη βαρβαρότητα των αστυνομικών, στην υποκρισία των πολιτικών και στον εκμαυλισμό μιας κοινωνίας που αργοπέθαινε. Εκείνη την άγρια νύχτα του Αγίου Νικολάου βρέθηκε για πρώτη φορά από το πεδίο της θεωρίας στο πεδίο της μάχης, και όταν εκσφενδόνισε την πρώτη του μολότοφ, ήταν σαν να περνούσε, με μια τελετουργική κίνηση, οριστικά στον κόσμο της ενηλικίωσης.

Συνεπαρμένος από τον ρομαντισμό της νιότης, αναζητούσε ανάμεσα στα οδοφράγματα και στις φωτιές, όπως και τα χιλιάδες παιδιά της τάξης του με τα sneakers και τα hoodies, μια απάντηση σε όσα τον έκαιγαν βαθιά μέσα του. Μια απάντηση σε όσα δεν έβρισκε στα βιβλία. Και τότε συνειδητοποίησε πως, όπως έλεγε και ένα σύνθημα για εκείνες τις ημέρες, ο Δεκέμβρης δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση. Φοιτητής πια, άρχισε να απομακρύνεται από το σπίτι του. Και όταν τηλεφωνούσε καμιά φορά, το έκανε πάντα με απόκρυψη. Μέχρι που χάθηκε.

agelos_bΤον Φεβρουάριο του 2012, τις μέρες που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν οργισμένοι στους δρόμους απέναντι στα ανθρωποφάγα μνημόνια, οι γονείς του Άγγελου ακούνε εμβρόντητοι στο δελτίο των οκτώ πως το παιδί τους καταζητείται ως ληστής τραπεζών και επικίνδυνος τρομοκράτης.

Ο καταζητούμενος Άγγελος ακροβατεί πλέον στην κόψη της ζωής του: Αν ο Δεκέμβριος ήταν ερώτηση, τότε ο Φεβρουάριος ήταν απάντηση;

 Ο Ντίνος Γιώτης δημοσιογράφησε σε εφημερίδες και κυρίως σε περιοδικά. Έγραψε σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο του.  Προηγήθηκαν H Γαλλίδα δασκάλα (2012), Η αναγνώριση του Μάξιμου Ροδομάνου (2004) και το E-mail (2001), που έγινε κινηματογραφική ταινία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

 

LinkedIn