Σάββατο 10 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ο αριστερός αμοραλισμός του Αλέξιου Κομνηνού

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ

Του Νίκου Λακόπουλου

ΝΙΚΟΣ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Μιλώντας στα μέσα Ιουλίου στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο πρωθυπουργός δήλωνε στον Αλέξη Παπαχελά ότι δεν περιμένει να έρθουν «ευαγή ιδρύματα να καταθέσουν ευγενικές προσφορές» και ότι δεν τον ενδιαφέρει «ποιοι θα είναι αυτοί οι οποίοι θα πάρουν τις άδειες».

Ήταν η πρώτη(;) έκφραση αριστερού(;) αμοραλισμού. Ακολούθησε ο εκνευρισμός και η επίθεση στην δημοσιογράφο που τον ρώτησε γιατί εξ αιτίας του πρέπει να χάσει την δουλειά της. «Δεν σας είδα να κλάψετε για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ» της είπε.

Αναζητώντας μια λογική στην πρακτική της κυβέρνησης για τις τηλεοπτικές άδειες δεν θα βρούμε. Η φράση όμως «το τζάμπα πέθανε«- που είπε επιθετικά στην δημοσιογράφο του Alpha- ανήκει στον πατέρα του νεοφιλελευθερισμού, τον δόκτορα του Δόγματος του Σοκ, τον Μίλτον Φρίντμαν: «Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα».

Μάταια ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί στην ΔΕΘ να αναπτύξει το νεοφιλελεύθερο όραμά του. Υπάρχει στην Αθήνα ήδη ένας πρωθυπουργός που κάνει ιδιωτικοποιήσεις, βάζει «τάξη» στο τηλεοπτικό πεδίο, εφαρμόζει καλύτερα από όλους το μνημόνιο, συνεργάζεται με την Εκκλησία -με δείπνα με τον Αρχιεπίσκοπο- και διεισδύει ιδεολογικά στον χώρο της Δεξιάς με το όραμα της «Ανάπτυξης», την νοικοκυροσύνη του και την «τάξη», το έθνος, την πατρίδα, το «εθνικό συμφέρον»- με δικαιοσύνη.

Μοιραία -αφού το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι ανέφικτο- η κυβέρνηση θα απαγορεύσει -και πάλι!- τον κάπνισμα σε δημόσιους χώρους. Τάξις και Ηθική! Το Φράγμα της Μεσοχώρας- που πολέμησε ο ΣΥΡΙΖΑ- είναι ένα έτοιμο αναπτυξιακό έργο. Οι διαδηλωτές πλέον είναι εναντίον του εθνικού συμφέροντος και ο Αλέξης Τσίπρας, ο διαδηλωτής της Γένοβα- με εξοχικό στο Σούνιο- για τα παιδιά- και μερικά κιλά παραπάνω,είναι  ο νέος ηγέτης της Δεξιάς με υπασπιστή τον Πάνο Καμμένο. Δεν είναι τακτική. Είναι στρατηγική -και ιδεολογική- συμμαχία.

Ο κόσμος, είχε πει ο πρώην κομμουνιστής και θεωρητικός της χούντας, ο Γεωργαλάς, αποτελείται από αριστερούς και πρώην αριστερούς. Υπάρχει ένα νήμα που συνδέει την αμοραλιστική Αριστερά με την πρώην Αριστερά. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά προδοσία. «Τότε ζητούσα την εξουσία, τώρα την έχω» είχε πει ο Τζέρι Ρούμπιν, ηγέτης των yip-ηδων που επινόησε το κίνημα και το όνομα των yup-ηδων.

Αν τολμούσε ο Μητσοτάκης να μιλήσει έτσι σε εργαζόμενο θα είχε προπηλακιστεί από τους Αγανακτισμένους που έχουν εξαφανισθεί- πέφτοντας ίσως σε περισυλλογή για το αν τελικά ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Το ύφος του Αλέξη Τσίπρα είτε ως διαδηλωτής κατά της παγκοσμιοποίησης, είτε ως συνομιλητής της δεν έχει αλλάξει. Αφού δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω την Δωδώνη, τον ΟΤΕ, το λιμάνι ή τα αεροδρόμια, δεν υπάρχει λόγος να χάσουμε και την εξουσία. Θα κάνουμε εμείς τις ιδιωτικοποιήσεις.

Ιστορικά οι επιχειρήσεις που κάνουν αριστερές κυβερνήσεις- ή εκχωρούν στους ….Κινέζους- δεν …ρυπαίνουν το περιβάλλον. Το Φράγμα της Μεσοχώρας τώρα είναι καλό. Επιπλέον η Αριστερά πουλά. Η Δεξιά ξεπουλά. Κι -ως γνωστόν από τον Γκαλμπρέιθ- τον πατέρα «ο καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ ο σοσιαλισμός είναι ακριβώς το αντίθετο».

Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στη κρίσιμη σύνοδο για την Ελλάδα ως Αντιγόνη και επέστρεψε Κρέων. Η εποχή που ήθελε να είναι ο νέος Αντρέας κι αντέγραφε λόγους, κινήσεις, χειρονομίες και τη φωνή του ανήκει στο παρελθόν. Τώρα πια διαβάζει λόγους του Ρούσβελτ και του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ως νέο πολιτικό, όταν η Αριστερά τον απέρριψε, τον υιοθέτησε η Δεξιά, αφού έκανε την στροφή, απαλλάχτηκε από τις αυταπάτες, έκοψε τα αντιιμπεριαλιστικά ναρκωτικά και εργάζεται για το εθνικό συμφέρον- με δικαιοσύνη. Την Δίκαιη Ανάπτυξη.

Τζάμπα πάει ο Κυριάκος στο Μενίδι ή το Περιστέρι. Δεν θα γίνει ποτέ πρωθυπουργός, τουλάχιστο έτσι. Κι όσο για τον Αλέξη, τον αμοραλιστή που μόλις τον έκανε πρόεδρο ο Αλαβάνος, ζήτησε την θέση του και του πρότεινε να κατέβει για δήμαρχος (!) είναι ανίκητος -κι ας είναι τόσο χαμηλά στις δημοσκοπήσεις. Μετά την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος -και των δύο μεγάλων κομμάτων που το εξέφραζαν- ο Αλέξης θα εξαντλήσει το …ιστορικό δικαίωμα να καταστρέψει κ α ι η Αριστερά -ως εξουσία- την Ελλάδα.

Ο διάδοχος του Ανδρέα ήταν από άλλο κόμμα. Ο Τσίπρας μπορεί να νικηθεί από έναν άλλο Αλέξη Τσίπρα -που θα αργήσει πολύ να φανεί. Όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε. Αν ήταν ο Κώστας Καραμανλής, αντί να λέει πως θα σβήσει τα Εξάρχεια, όπως λέει ο Κυριάκος, θάπινε καφέ εκεί και θα σέρβιρε- όπως έκανε- σφηνάκια στα μπαράκια.

godefroy_de_bouillon-1Ένας αριστερός γιάπης είναι πιο ισχυρός από έναν παλιομοδίτη γιάπη. Κανόνας. Κι όσο για τον Αλέξη -με την Εκκλησία, τον Καμμένο, τον μέσο -και αμοραλιστή/ρεαλιστή- πολίτη στο πλευρό του δεν κινδυνεύει από παιδάκια του Χάρβαρντ. Ακολουθεί την πορεία προς την Δεξιά- μέσω ενός «αριστερού» μεγαλοιδεατισμού. Ξέκοψε από τους Λαφαζάνηδες- τι απέγιναν οι συνιστώσες;-, διέγραψε την λέξη σοσιαλισμός και ακολουθεί την πολιτική- ίσως χωρίς να το ξέρει- ενός βυζαντινού αυτοκράτορα που ξέφυγε από την κατάρα των Κομνηνών κι έμεινε πενήντα χρόνια στην εξουσία.

Ο Αλέξιος Κομνηνός, ο γιος της Άννας Δαλασσηνής θα βρεθεί ξαφνικά νάναι θετός γιος της αυτοκράτειρας Μαρίας της Αλανής- με την οποία έχει ερωτική σχέση- και άντρας -κόντρα στη μάνα του- μιας Δούκαινας. Μιας παιδούλας που ανήκει στο στρατόπεδο των εχθρών του. Σα να μην έφτανε αυτό πάντρεψε την κόρη του Άννα με τον γιο του Μιχαήλ Δούκα.

Ήταν μια ευφυής πολιτική κίνηση ή καιροσκοπισμός; Και ποια είναι η διαφορά; Ό, τι κι αν ήταν με τους γάμους αυτούς o Aλέξιος έγινε θετός γιος αυτοκράτειρας και πεθερός του διαδόχου! Χάρη σ΄αυτές τις συμμαχίες με τη βοήθεια των αδελφών του και των εχθρών του- των Δουκαίων, αλλά και της Αλανής- συζύγου δυο αυτοκρατόρων, ο Αλέξιος ανέτρεψε το 1081 τον Νικηφόρο Βοτανειάτη- τον οποίο είχε υπηρετήσει πριν- και του πήρε τον θρόνο.

 

 

 

LinkedIn