Σάββατο 3 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Πρώτη φορά σοβαρά

ΦΩΤΟ: SIGMA MAGAZINEΦΩΤΟ: SIGMA MAGAZINE

Της Μαργαρίτας Γερούκη

ΓΕΡΟΥΚΗ

 

Ο αετός είναι ο μακροβιότερος από τα αρπακτικά πτηνά. Μπορεί να ζήσει μέχρι 70 χρόνια, αλλά για να φθάσει σε αυτή την ηλικία πρέπει να πάρει μια σκληρή απόφαση. Στα 40 του, τα μακριά και ευέλικτα νύχια του δεν μπορούν πλέον να αρπάξουν τη λεία του για να τραφεί. Το μακρύ και κοφτερό ράμφος του γίνεται πολύ κυρτό. Τα υπερήλικα και βαριά φτερά του, που οφείλονται στα πυκνά του πούπουλα, κολλάνε στο στήθος του και τον δυσκολεύουν στο πέταγμα. Του μένουν, λοιπόν, δύο επιλογές: Να πεθάνει ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής που διαρκεί 150 ημέρες.

 Η διαδικασία απαιτεί να πετάξει στην κορυφή ενός βουνού και να παραμείνει στη φωλιά του. Εκεί ο αετός χτυπάει το ράμφος του σε ένα βράχο μέχρι να το αποκόψει. Αφού το αποκόψει, ο αετός θα περιμένει να φυτρώσει καινούργιο και έπειτα θα αποκόψει τα νύχια του. Αφού φυτρώσουν τα καινούργια του νύχια, ο αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά. Μετά από πέντε μήνες, ο αετός πραγματοποιεί τη διάσημη πτήση της αναγέννησής του και ζει ακόμη 30 χρόνια.

Η παραπάνω ιστορία, η οποία, να σημειώσω, κυκλοφορεί ευρύτατα στο διαδίκτυο (βλπ. Google: eagle rebirth), προσπαθεί να επικοινωνήσει κάτι πραγματικό. Πολλές φορές για να επιβιώσουμε πρέπει να ξεκινήσουμε μια διαδικασία αλλαγής, να απαλλαγούμε από παλιές συνήθειες και ξεπερασμένες παραδόσεις για να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε το παρόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον. Η παραπάνω ιστορία είναι επίσης αναληθής. Δεν πρόκειται παρά για έναν ακόμη «αστικό μύθο»!

Έτσι κάπως, δηλαδή με «αστικούς μύθους», φαίνεται τα δύο μεγαλύτερα κόμματα να μας ζητούν, για τρίτη φορά φέτος, να επιλέξουμε άτομα και πολιτικές που θα ορίσουν τη ζωή μας και των παιδιών μας. Σα τους αποδέκτες της παραπάνω ιστορίας καλούμαστε καταρχήν να εμπνευστούμε. Αυτό στην πολιτική δεν πρέπει να αρκεί. Χρειάζεται επίσης σοβαρά να ξεδιαλέξουμε το ψεύτικο από το αληθινό, τη δημαγωγική από τη ρεαλιστική πρόταση, τον άξιο από τον φανφαρόνο πολιτευτή.

Τα κόμματα που στον ένα ή τον άλλο βαθμό διαχειρίστηκαν την κρίση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) διαδίδουν σε κάθε τόνο, κάποιοι ότι θα ασχοληθούν τώρα με αυτά που δεν ασχολήθηκαν οκτώ μήνες στη διακυβέρνηση της χώρας, και οι άλλοι ότι η οκτάμηνη στέρηση εξουσίας επαρκεί για να καταλάβουν τα λάθη τους και να αλλάξουν. Τα λόγια τους, όπως και η ιστορία του αετού, ακούγονται σπουδαία. Όμως, αν ψάξουμε πίσω από αυτά, στα πρόσωπα των ψηφοδελτίων θα αναγνωρίσουμε τους παλιούς πρωταγωνιστές του δράματος, έτοιμους να αναλάβουν και πάλι δουλειά.

Αντίβαρο σε αυτή την αναμέτρηση είναι το ΠΟΤΑΜΙ. Σε οκτώ μήνες δυναμικής κοινοβουλευτικής παρουσίας μίλησε ανοιχτά για όσα ο τόπος έχει ανάγκη. Με σοβαρότητα, χωρίς δημαγωγικές κορώνες, ο Σταύρος Θεοδωράκης αναφέρθηκε πρώτος σε κυβερνητικές συνεργασίες από πρόθεση κι όχι από ανάγκη, στην «εθνική Ελλάδας» για τη διαπραγμάτευση και τη διακυβέρνηση, στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Σε αυτές τις εκλογές το ΠΟΤΑΜΙ ζητά από τους πολίτες να ξεφύγουν από το δίλλημα της χαμένη ψήφου ή της αποχής. Στη δημοκρατία άλλωστε δεν υπάρχουν αυτού του είδους τα αδιέξοδα. Υπάρχει μόνο η ανάγκη να κυβερνηθεί η χώρα και να βγει κάποτε από την κρίση. Χρειάζεται να πάμε στα σοβαρά και αυτό σημαίνει δύναμη στο ΠΟΤΑΜΙ.

 

*Η Μαργαρίτα Γερούκη είναι Σχολική Σύμβουλος, μέλος της συντονιστικής ομάδας εθελοντών στο Ποτάμι Ρεθύμνου  και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τα θέματα Παιδείας στο Ποτάμι.

LinkedIn