Πέμπτη 8 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Συριζέικα Δρώμενα

Φωτό: iefimerida. gr

Του Χρήστου Γκίμτσα *

Α.  Καλά να πάθουμε. Ψηφίσαμε «πρώτη φορά αριστερά», και την  «πατήσαμε πρώτη φορά από τα αριστερά». Τώρα στην λέξη  «πατήσαμε» βάλτε ότι σας πόνεσε περισσότερο.

Β.   Την λέξη «διχασμός» την ξέρουμε καλά. Την συναντάμε  καθημερινά ,από τα μαθηματικά μέχρι την ψυχιατρική.  Την λέξη «τριχασμός» την  βρίσκουμε πολύ πιο σπάνια, αλλά το γεγονός  της « τετράκις κατάτμησης» ως έννοια ιδίως στην πολιτική δεν θα το  συναντήσετε ποτέ.  Κι’ όμως  κατάφερε να την πραγματοποιήσει   ο ΣΥΡΙΖΑ , ζωή νάχει, με την τετραπλή διάσπαση του.

Μετρήστε: Ένα κομμάτι το λεγόμενο προεδρικό που κρατάει και την  ταμπέλα.  Ένα κομμάτι άρτι ονομασθέν ΛΑΕ, Λαφαζανικής  εμπνεύσεως, που ισχυρίζεται πως αυτό είναι ο  πραγματικός – αυθεντικός ΣΥΡΙΖΑ. Τρίτο,  το υπό κατασκευήν κόμμα της Ζωής  Κωνσταντοπούλου, που άμα μάθετε τι πρεσβεύει , ενημερώστε  και εμένα, πολύ σας παρακαλώ. Και  τέταρτο το  αφανές και ανώνυμο κόμμα   εκείνων των  απογοητευμένων, που γύρισαν στα σπίτια τους με το κεφάλι σκυμμένο και που ντρέπονται να ομολογήσουν ότι ψήφισαν «πρώτη φορά αριστερά».

Τώρα, αν προκύψει και τίποτα άλλο ως πέμπτο, θα σας ενημερώσω.

Γ.  Και πώς να μην γίνουν τα πράγματα κάπως έτσι, αφού ο Τσίπρας αποφάσισε να παίξει τον ρόλο του σύγχρονου Φρανκενστάιν. Όπως ο αυθεντικός, πήρε κομμάτια από πολιτικά πτώματα και κατασκεύασε το Τέρας. Ένα τμήμα ήταν από τα ορφανά της σταλινικής παράταξης. Ένα άλλο κομμάτι  το ξέθαψε από τον   ποιο βρώμικο πάτο  της πράσινης, δήθεν, σοσιαλδημοκρατίας, και το όλο  εγχείρημα το  εμβολίασε με  κάποιους αφελείς της ευρωαριστερής αντίληψης. Μόνο που το  δημιούργημα –Τέρας  δεν ήταν αρκετό από μόνο του να αποκτήσει κυβερνητική ζωή. Γι’ αυτό ο φρανκενστάιν- Τσίπρας   το ενίσχυσε ράβοντας επάνω του ένα ψόφιο κομμάτι , απ’ αυτά που είχε ξωπετάξει με έκτρωση , η συντηρητική παράταξη.  Και  – ω του θαύματος!-  το Tέρας  πήρε ζωή και κυβέρνησε την χώρα για επτά περίπου μήνες.  Πλην όμως, ως θνησιγενές, αποδομήθηκε τετράκις .

Δ. Και μην νομίσετε πως το Τέρας έφερε μόνο τρόμο. Έφερε και γέλιο  με τα διάφορα  «φρούτα» που προέκυψαν  από τα σπλάχνα του.  Π.χ.  πως αλλιώς θα γελούσαμε, έστω πικρά και έστω εκ των υστέρων,  με Εκείνον τον Αυτοερωτευμένο, που η φυσιογνωμία   του στο βάθος κάτι θυμίζει από Καραγκιόζη και που  σχεδόν όλα  τα  οικονομικά πανεπιστήμια του κόσμου που σέβονται τον εαυτό τους, τον  θέλουν για  να τους διδάξει την οικονομία της πτώχευσης.

Ύστερα πώς θα μαθαίναμε ότι υπάρχει  σ’ αυτόν τον κόσμο κάποιος που μας έδινε ραντεβού στα  γουναράδικα. Μόνο που ο φουκαράς δεν κατάλαβε πως τα ράμματα για την γούνα  του τα κρατά ο  ψηφοφόρος.

Και  ποιός δεν γέλασε -και γελάει ακόμα- με εκείνο το ξανθό, μάλλον άδειο κεφάλι  που ξεκίνησε   από υπερεθνικιστικό χώρο για να καταλήξει  μετά από μία στάση στην αγκαλιά του Τέρατος, σε  διεθνιστικό κομμουνιστογενές  νεότευκτο κόμμα. Ευτυχώς που το  εθνικό νομισματοκοπείο  είχε φρουρά απ’ έξω  και δεν μπόρεσε να μπει μέσα και να μας πλημμυρίσει  με νεόκοπες δραχμές,  για να μας βγάλει από την κρίση, όπως ήθελε.

Τέλος, έχω για σας ένα κουίζ:  Παίρνουμε  μια γερή δόση  από την  Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας και  προσθέτουμε  μπόλικο  από την Ισαβέλλα της Ισπανίας. Ανακατεύουμε και  συμπληρώνουμε στο μίγμα με την εξής σειρά: μία πρέζα από Μαρία Αντουανέτα, μία μικρή χούφτα από  Ελισάβετ της Αγγλίας, μια ιδέα από Μαρία  Θηρεσία . Γαρνίρουμε το μίγμα με λίγο  από Πασιονάρια και  Ρόζα Λούξεμπουργκ  και αφού ανακατέψουμε καλά  τυλίγουμε το αποτέλεσμα  με τον τρίτο τόμο από τα άπαντα του Φρόυντ.
Ποιος -α είναι;

Υ.Γ. Προσοχή, δεν είναι όλα για γέλια. Η τραγωδία συνεχίζεται.  Το «εσωτερικό κόμμα» του  ΣΥΡΙΖΑ, για να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο του Οργουελ  και μετά την  «εκκαθάριση»,  θα μείνει μάλλον ανέπαφο. Οι άνθρωποί του θα  ελλοχεύουν, κρατώντας στο ένα χέρι το κουταλάκι του γλυκού  και στο άλλο το βάζο με την εξουσία. Προσεχώς στις  20 Σεπτεμβρίου στις οθόνες θα  δούμε το τέλος του έργου.

*Γιατρός και συγγραφέας-  [email protected]

LinkedIn