Παρασκευή 2 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Hic Paros, hic salta *

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑNDREA BONETTIΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑNDREA BONETTI

Του Γιώργου Μαρκάκη

ΜΑΡΚΑΚΗΣΛίγο μετά το δημοψήφισμα παρωδία του 2015 διαπίστωσα σε όλες τις συζητήσεις που έκανα τότε με ψηφοφόρους και υποστηρικτές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ -και ουχί της κυβερνητικής πολιτικής- ότι άπαντες… ‘φίλοι και συγγενείς’ είχαν πάθει ένα μεγάλο σοκ. Λαϊκά περιγράφεται “η ουρά κάτω απο τα σκέλια”

Μου έκανε εντύπωση πως το ποτενσιόμετρο/ κουμπί έντασης της ομιλίας τους ήταν μόλις στο ένα! Μιλούσαν τόσο αργά και με τόσο χαμηλή φωνή και τόνο που δεν ήμουν σίγουρος ότι η προσπάθεια άρθρωσης και έκφρασης τους θα πετύχαινε τον σκοπό της.

Έμοιαζε σαν μια μάταιη προσπάθεια να αρθρώσουν λέξεις, προτάσεις και νοήματα τόσο μα τόσο εσωτερικά που ένοιωθα ότι στην ουσία προσπαθούσαν προφέροντας τις ΄έννοιες» που σχημάτιζαν, να πείσουν τους ίδιους τους εαυτούς κυρίως και μετά εμένα, τον συνομιλητή τους. Λες και δε πίστευαν σε αυτά που έβλεπαν και άκουγαν οι ίδιοι.

Λες και η εσωτερική φωνή προσπαθεί να δικαιολογήσει το στομάχι του σώματος γιατί τρώει όσο τρώει και όχι τα χέρια και τα πόδια γιατί εργάζεται και παράγει τρέχοντας παντού, όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Απογοήτευση από όλα τα ρυάκια πληροφόρησης που κυλούσαν μέσα από τα υπουργικά και βουλευτικά γραφεία.

Το σκηνικό μου θύμιζε την περιγραφή ενός διαλυμένου σπιτιού και γάμου. Εμπιστευτικά ο κάθε ένας συζητητής περιέγραφε τις τελευταίες μέρες της δηλωμένης αριστερόστροφης κυβέρνησης -που συνέχιζε τόσο δεξιόστροφα την πορεία όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων- που ακόμα και λαστιχένιο αριστερό χέρι να είχες θα στραμπούλαγε.

Πέρσι ο λαός πήγε ξανά στις κάλπες και έριξε την ψήφο του και επισημοποιήθηκε περισσότερο απο ποτέ ότι ο Έλληνας ψηφο-φόρος έδωσε την Ψήφο και του ‘μεινε ο Φόρος. Μια για πάντα.

Το αργά ρεφλέξ αντίδρασης του εκλογικού σώματος σε περιπτώσεις εκλεγμένης κυβερνητικής αποτυχίας, μέσες άκρες είναι περίπου τα ίδια σε όλο τον πλανήτη. Στην Ελλάδα όμως μου θυμίζουν τα ρεφλέξ του περίφημου σκύλου Ραν Ταν Πλαν στον Λούκυ Λουκ. Του πατάγανε την ουρά αυτού του σκύλου με την ρόδα ενός κάρου / καραβανιού που προχωρά και άρχιζε να ουρλιάζει 3 σελίδες ή τρία χρόνια παρά κάτω! Οπότε όταν το κάρο θα πέφτει στον γκρεμό δεν θα ωφελεί και πολύ αν τα σκυλιά ουρλιάζουνε μεταχρονισμένα.

Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα και σε όλες -μα όλες- τις συζητήσεις που κάνω με τα ίδια άτομα και υποστηρικτές στελέχη ο τόνος της φωνής και την έντασης της ομιλίας τους έχει ανέβει σχεδόν στο 10. Είναι ΄τόσο σίγουροι για το που πάμε σαν κυβέρνηση και χώρα; Αυτό ραπορτάρουνε;

-Όχι βέβαια.

Αλλά τι έχει συμβεί; Τι τους κάνει και νοιώθουν τόσο σίγουροι στην ομιλία τους σε σχέση με το πέρσι ;

Η μοναδική γραμμή και τακτική που ακολουθούν δεν είναι παρά μόνο η δικαιολογητική. Βασιζόμενοι στην αποτυχία και την ανεπάρκεια των προηγουμένων κυβερνήσεων στρώνουν σε ριζόχαρτη πλατφόρμα καθημερινά για να περνάνε απέναντι.

Το επιχείρημα ότι εμείς δεν κυβερνούσαμε τόσα χρόνια ή ότι και το όσοι άλλοι προηγούμενοι κυβέρνησαν έκλεψαν καταχράστηκαν οπότε και εμείς νομιμοποιούμαστε να ‘το ρίξουμε έξω’ είναι εξαιρετικά θλιβερό, τρομακτικό και καθόλου προοδευτικού χαρακτήρα. Έτσι τώρα περιμένουμε να ακούσουμε από την κυβερνητική εκπρόσωπο ποιο αεροδρόμιο της χώρας εγκαινίασε κάποια προηγούμενη κυβέρνηση και ταξίδεψε παρά πάνω απο 50 επίσημα άτομα για να κουβαλάνε οι μισοί την κορδέλα και οι υπόλοιποι το ψαλίδι.

Βλέπετε ξεράθηκαν και κάηκαν τα σπαρτά και σταματήσανε τα χτισίματα και οι ναυπηγήσεις στα μέρη μας. Δεν χρησιμεύουν σε τίποτα εδώ και δεκαετίες τόσο το σφυρί όσο και το δρεπάνι. Κοσμούν τα απανταχού μουσεία όπως δηλαδή τέλειωσε και παλαιότερα το μυστρί.

——

* “Ιδού η Πάρος, ιδού και το «Πήδημα».

– Ρε συ! Ξέρεις πως υπάρχει στα αγγλικά ο όρος scatology ;

– Σοβαρά; Ωχ! Μη μου λες! Καλά ….φίλε ….είμαστε άξιοι της μοίρας μας! Ωραία ! Ωραία …καλά πάμε! Όλες μας οι ελληνικές εξαγωγές καρπώθηκαν! Μετά το γιαούρτι και την φέτα τώρα μας πήραν και τα σκατά. Καλά να πάθουμε! Μη μου πεις πως κάνανε δικές τους και τις υπόλοιπες ονομασίες μας. Δηλαδή: αποπάτημα, αφόδευμα, κόπρανο, κουράδι, μαγαρισιά, περίττωμα, σταρόλασπη , τσιρλιά, βουρβουλιά , καβαλίνα, κοπριά, κουτσουλιά, μυγόχεσμα, ποντικοκούραδο, σβουνιά και ψυλλόχεσμα;;

– Όχι αυτά είναι δικά μας. Τα κρατήσαμε!

 

*Παραγωγός ραδιόφωνου, κλινικός ψυχολόγος
LinkedIn