Τετάρτη 7 Δεκέμβριος 2016 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

O πολύς «πατριωτισμός» βλάπτει σοβαρά την Πατρίδα

Του Νίκου Λακόπουλου

ΝΙΚΟΣ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣΔεν πέρασαν πολλές μέρες αφότου οι πολιτικοί αρχηγοί –του τόξου- αποφάσισαν ομόφωνα πως το Προσφυγικό δεν είναι δικό τους πρόβλημα. Είναι ευρωπαϊκό. Δεν είναι  ελληνικό. Η βασική εκτίμηση όλων των κομμάτων είναι  πως οι  πρόσφυγες ή μετανάστες δεν θα μείνουν στην χώρα. Η Ελλάδα δεν έχει  μεταναστευτική από την δεκαετία ΄90 που πάλι αιφνιδιάστηκε, δεν το περίμενε, τα γεγονότα την ξεπέρασαν.

Στην πραγματικότητα η Ιστορία ξεπέρασε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς –που αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων- και μαζί και τα κόμματά τους. Η υπόθεση «Μακεδονία» αποδεικνύει είκοσι χρόνια τώρα πως η εθνική πολιτική προσφέρεται για εσωτερική κατανάλωση. Η Ελλάδα παγιδεύτηκε σε μια «εθνική» ρητορική –για το όνομα του νέου γείτονα- κράτους, σε μέτρα, εμπάργκο, βέτο και πατριωτικούς αλαλαγμούς. Φυσικά μια χώρα με αμυντικό δόγμα και εθνική υπερπατριωτική ρητορική είναι καταδικασμένη να παρουσιάζει ένα γελοίο θέαμα. Ψευτοπατριωτισμός, φανφάρες και «σε δέκα χρόνια κανένας δεν θα θυμάται τίποτα».

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, όταν η Ελλάδα ξέχασε την Βόρεια Ήπειρο και ‘περιορίστηκε στα σύνορά της οι τελευταίοι Μεγαλοιδεάτες οδήγησαν στην τραγωδία της Κύπρου. Έκτοτε η «Κύπρος είναι μακριά». Η Ελλάδα απαντά με διαβήματα. Ο εθνικισμός εξαντλήθηκε στο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας για πολλές δεκαετίες, ώσπου προέκυψε το θέμα της ‘Μακεδονίας». Το 1993, η Ελλάδα, κάτω από το κύμα του νεοεθνικισμού, δεν δέχτηκε μια σύνθετη ονομασία. Τα κοράκια του έθνους βγήκαν στους δρόμους. Τι θα κάνουμε  που δεν έχουμε βουλευτή χριστιανό στη Ροδόπη; Και  τι θα γίνει που το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο   -αν είναι δυνατόν!-  αποχτά Τμήμα Ισλαμικών Σπουδών; Πρακτικά θα πρέπει -αν θέλουμε να είμαστε πραγματικοί «πατριώτες» να απαγορεύσουμε την διδασκαλία Αγγλικών, Γαλλικών και γενικά … «Φράγκικων» Σπουδών.

Εθνικόφρονες κι εθνοπροδότες

Από την εποχή του Ίωνα Δραγούμη και τον πατριωτισμό της εποχής- που αφομοίωσε στους λόγους του ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά και ο Άρης Βελουχιώτης- με τον αριστερό πατριωτισμό, η εθνική πολιτική κινείται ανάμεσα σε ανεδαφικό πατριωτισμό –υπέρ των εδαφών- και στην «αριστερή» άποψη που έχει χαρακτηρισθεί στο παρελθόν «εθνοπροδοτική». Αυτή η παράδοση – περί εθνοπροδοτών- αναβίωσε προχθές, όταν ο υπουργός Άμυνας ζήτησε την παραίτηση του αρμόδιου υπουργού για  το Προσφυγικό- που κατά λάθος- με ένα σαρδάμ- χρησιμοποίησε την λέξη «Μακεδονία» για την γείτονα χώρα- μια λέξη που χρησιμοποιούν σχεδόν όλοι πλην ημών. Ένας άλλος προχώρησε πιο πολύ. Ζήτησε να στήσουν τον υπουργό στο…Γουδί, να τον εκτελέσουν στου Γουδή- εκεί που εκτελέστηκαν χαράματα οι έξι πρωταίτιοι της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Η Μικρασιατική Καταστροφή βεβαίως ποτέ δεν αναλύθηκε επαρκώς, ούτε η Δίκη των Έξι. Η εσωτερική πολιτική –και οι εκλογές- οδήγησαν και στα δύο, όταν οι αντιπολεμικοί βασιλόφρονες άλλαξαν την φιλειρηνική πολιτική όταν πήραν- χάρη σ΄αυτή τις εκλογές. Πολλοί πιστεύουν πως την καταστροφή προκάλεσε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του Βενιζέλου και όχι ο ψευτοπατριωτικός μεγαλοιδεατισμός των «εθνικοφρόνων». To 1922 μέσα στην νύχτα κι ενώ εξελίσσεται η Καταστροφή ο βασιλεύς έστειλε τον …Ιωάννη Μεταξά να  συναντήσει τον καταδικασμένο σε θάνατο γραμματέα του ΚΚΕ Γιάνη Κορδάτο- με ένα ν-για να του προτείνει κυβέρνηση εθνικής ενότητας- οικουμενική! Εκείνος αρνήθηκε, καλύτερα να τον εκτελέσουν. Αυτή είναι μικρή λεπτομέρεια που πέρασε στα ψιλά της Ιστορίας. Ένας απόγονός του πενήντα χρόνια μετά, πάλι Κωνσταντίνος, όταν η χούντα έχει επιβληθεί και θέλει να την ανατρέψει απευθύνεται στην ….Σοβιετική  (!)Ένωση- η οποία ήταν η πρώτη που αναγνώρισε την χούντα.

Τα ‘εθνικά θέματα» από τότε συνδέονται με τις εκλογές. Το έθνος, η πατρίδα, ο πόλεμος κι η ειρήνη φτηνά συνθήματα μπροστά στις κάλπες. Ο ψευτοπατριωτισμός- σε αντίθεση με τον εφαρμοσμένο πατριωτισμό- ήταν πάντα μια πολιτική μηχανή, μια παγίδα. Οι Έλληνες θεωρούν πως όλα τα δεινά για την χούντα και το Κυπριακό οφείλονται στους άλλους- τους ξένους- κι όχι στους ίδιους. Η χούντα επιβλήθηκε, από την CIA, και δεν ήταν η προαγγελθείσα από τριακονταετίας- δηλαδή πριν έρθουν οι  Αμερικάνοι- τελευταία πράξη του Εμφυλίου Πολέμου που διευκόλυνε η πολιτική ανεπάρκεια  των αστικών και τα λάθη του κομμουνιστικού κόμματος.

Αριστερός και Δεξιός Μεγαλοιδεατισμός

Ο νέος –αριστερός- μεγαλοιδεατισμός στηρίζεται στον ίδιο μύθο. Η Ελλάδα, αγνή κι περήφανη- είναι μια παρθένα που βιάζεται από τους ξένους- που θέλουν να την …δανείσουν και να την εκ-βιάσουν. Το μνημόνιο- μια αναγκαστική σύμβαση σωτηρίας- ένα δάνειο με όρους- αποτελεί βάση της πολιτικής στρατηγικής των Αντιμνηνονιακών, έναντι των Μνημονιακών –που είναι προδότες. Αλλά η κρίση άρχισε πριν το Μνημόνιο- και είχε προαναγγελθεί- πριν έρθουν οι τοκογλύφοι-εκβιαστές- δανειστές- οι Ξένοι. Τι δεν πάει καλά στο έργο; O μεν Στρατούλης θα προτάξει τα στήθη του στους Γερμανούς- Ναζί. Ο δε Καμμένος- με τον Βαρουφάκη- θα το κάνουν -εναντίον των Τούρκων- Κούγκι! Μερικοί ξεθάψαν τους Πέρσες- και τον πάντα επίκαιρο Αισχύλο, ο υπουργός Άμυνας πάει και προσκυνά στην Σαλαμίνα και ετοιμάζει ειδικό σώμα στρατιωτών με χλαμύδες- Σαλαμινομάχων. Η «φυλή» μας ζει ηρωικές στιγμές, αλλά ποια είναι, πότε άρχισε να δρα κι από που ήρθε αυτή η «φυλή’; Όλα  άρχισαν εδώ, δεν υπάρχει Ιστορία πριν, εμείς τους δώσαμε τα φώτα- κι αν όχι εμείς κάποιοι πρόγονοί μας.

To Koύγκι- ως πολιτική στρατηγική απελπισίας-δεν  συμβαδίζει με την υπογραφή μνημονίου, όπου οι αντιμνημονιακοί γίνονται εν μια νυκτί, αυτό που μισούσαν. Γερμανοτσολιάδες. Ο εθνικισμός, ως ένα υπερφουσκωμένο εγώ που κρύβει κόμπλεξ κατωτερότητας- είναι καταδικασμένος να οδηγήσει στη γελοιοποίηση. Η τραγωδία που ζήσαμε ως τα κάπιταλ κοντρόλς και την επαιτεία- άνευ όρων- για  ένα μνημόνιο, ενώ είναι λόγος εθνικής ντροπής, σε άλλους παράγει υπερηφάνεια. Ο εθνικισμός,  ως διογκωμένο εγώ- συνδέεται με τον ναρκισσισμό στο επικίνδυνο παιχνίδι της ψύχωσης. Η τραγωδία εκκρεμεί, όπως και η αλήθεια- που είναι το μόνο πραγματικά εθνικό.

Πέφτει η κυβέρνηση με ένα σαρδάμ;

Από το σαρδάμ του υφυπουργού η συζήτηση περνάει στο θέμα της ‘Μακεδονίας»- αναπόφευκτα- κι από κει στις εκλογές. Γιατί το έκανε αυτό ο κ. Καμμένος; Δεν υπάρχει λογική. Το σαρδάμ θάμενε στα αρχεία του ΣΚΑΙ, αλλά ο κ. Καμμένος φρόντισε να το κάνει διεθνές θέμα. Η κοινή εθνική γραμμή δεν μπορεί να υφίσταται όταν κινδυνεύει η κοινή κυβερνητική γραμμή.Για πολλούς ο κ. Μουζάλας ήταν ο μόνος υπουργός- από τους συναρμόδιους- που «έτρεχε» το θέμα κι έβγαλε την χώρα από την κατάσταση στην οποία οδήγησε η πολιτική «λιάζονται κι εξαφανίζονται». Τα τρολς δείχνουν τον ίδιο τον Καμμένο να λέει την Φύρομ Μακεδονία- χωρίς να ζητήσει και συγγνώμη, όπως ο κ. Μουζάλας. Κι οι Σκοπιανοί γελάνε μαζί μας: «Διώχνουν τον υπουργό επειδή είπε την Μακεδονία με το όνομά της». Οι περισσότερες χώρες έτσι την λένε. Τι θα κάνει η Ελλάδα, θα απέχει από όλες τις οργανώσεις που την αποκαλούν έτσι ή θα παριστάνει την στρουθοκάμηλο; To παιχνίδι στα σύνορα απέδειξε πως η κυβέρνηση δεν φυλάττει τα σύνορά της, αφού η γείτων επανεισήγαγε χίλιους πρόσφυγες, χωρίς να το πάρει χαμπάρι. Mήπως αυτό είναι πιο σοβαρό θέμα;

Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» ως αντιμνημονιακή κίνηση δεν έχουν λόγο ύπαρξης, αφότου ο ηγέτης που ούτε νεκρός δεν θα συνεργαζόταν με όσους υπέγραψαν μνημόνιο, υπέγραψε κι αυτός, το τρίτο και φαρμακερό. Η επαναφορά του «πατριωτισμού», η διάκριση ανάμεσα σε «εθνικόφρονες» και εθνομηδενιστές- πριν τις επερχόμενες εκλογές, το μικροπολιτικό παιχνίδι με εθνικά θέματα, την κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα είναι που ξαναφέρνουν στο προσκήνιο τα φαντάσματα του κακού παρελθόντος μας. Οι πατριώτες δεν περιφέρουν τον πατριωτισμό τους. Ο αληθινός πατριωτισμός είναι σιωπηλός -δεν βγαίνει στα προεκλογικά μπαλκόνια.

Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, ο υπουργός Άμυνας, έκανε αυτό το ανάποδο «εθνικό» ψαλιδάκι, αλλά η μπάλα στρέφεται στο δικό του τέρμα. Δημιούργησε εκ του μηδενός το θέμα. Είναι ώρα να αλλάζουμε υπουργό ή να πάμε σε κυβερνητική κρίση; Τι θα πει ότι οι ΑΝΕΛ στηρίζουν την κυβέρνηση, αλλά όχι τον …υφυπουργό για την μετανάστευση; Σε πάρτι βρίσκονται; Aπό που κι ως που ένας υπουργός Άμυνας θα έχει λόγο, θα απαιτεί την παραίτηση ή έστω θα …κρατάει μούτρα σε άλλο υπουργό κι αυτό θα είναι σοβαρή διακυβέρνηση;

Η ανάρμοστη πολιτικά συγκυβέρνηση ενός αριστερού κι ενός δεξιού κόμματος γίνεται μια επικίνδυνη εμπειρία όπου ο πρωθυπουργός συγκυβερνά, ο υπουργός Άμυνας γίνεται υπουργός Εξωτερικών ή συγκυβερνήτης κατά περίσταση κι η διακυβέρνηση γίνεται εθνικό φεστιβάλ. Αν διωχθεί ή παραιτηθεί ο κ .Μουζάλας ο Αλέξης Τσίπρας θάναι πρωθυπουργός με …περιοριστικούς όρους. Αν όχι ο Καμμένος θα βρεθεί απέναντι στον εαυτό του, τις δηλώσεις του, ίσως και την πτώση της κυβέρνησης και τις εκλογές- οι οποίες μάλλον θα τον εξαφανίσουν πολιτικά. Εκτός εάν η κίνησή του συνδέεται με άλλες πολιτικές εξελίξεις και νέο  «πατριωτικό πόλο». Αλλά -σε κάθε περίπτωση, ο πολύς πατριωτισμός βλάπτει σοβαρά την Πατρίδα.

 

 

 

 

LinkedIn