Του Ιωάννη Δαμίγου
Σε διαρκή οργασμό βρίσκεται η δυτική μυθοπλασία, τόσο της πολιτικής ονείρωξης, όσο και της κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας, θυμίζοντας έντονα τον μύθο της αλεπούς με τα κρεμαστάρια. Εκβιάζουν γι’ αυτά που επιθυμούν όπως, την κοινή και ανενημέρωτη κοινή γνώμη, διαστρεβλώνοντας εθιστικά την όποια πραγματικότητα, αναθεματίζοντας όταν αυτά δεν έχουν την ποθητή για δαύτους έκβαση.
Ο Πούτιν, όπως και να χαρακτηρίσει κανείς τις κινήσεις του, καλώς ή κακώς, από την αρχή υπήρξε σαφής, σαφέστατος, σε όλα αυτά που εξέφρασε για τους στόχους που έθεσε, εφόσον πράγματι προκλήθηκε από τα σχέδια των δυτικών. Παραμένει ειλικρινής, επαναλαμβάνοντας συνεχώς τις αυτές απαιτήσεις του, εν αντιθέσει με την ανειλικρινή συμμαχία της λυκοφιλίας Ευρωπαίων και ΗΠΑ, με παρουσίαση μεταβαλλόμενων θέσεων και προθέσεων. Και σημειώνω μεταβαλλόμενων, γιατί ήδη oi Ευρωπαίοι ψάχνουν φταίχτη για την εμμονική και αποτυχημένη προσπάθεια προς το παρόν, να σύρουν την ανθρωπότητα σε αναπόφευκτο ολοκαύτωμα, για συγκεκριμένους δυστυχώς λόγους, ανώτερων φαλιρισμένων οικονομικών αποφάσεων. Με ηγέτη, τον από φύση προβληματικό χαρακτήρα Μακρόν αυτή την φορά, εμφανίζονται οι “πρόθυμοι”, πέρα από ανειλικρινείς και αποφασισμένοι μέχρις εσχάτων, υπέρ αποστολής ακόμα και Ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία. Χρεώνονται αβίαστα οι υπερχρεωμένοι και ερήμην των λαών των εκατό δις επιπλέον, αγοράζοντας από τις ΗΠΑ οπλισμό για την Ουκρανία, σ’ ένα προ πολλού χαμένο πόλεμο, μόνο και μόνο για να προκαλέσουν παγκόσμια σύρραξη! Αυτός ο σκοπός των! Ο εξ ανάγκης φαντασιόπληκτος Τραμπ, τραμπαλίζεται αναποφάσιστος ή μάλλον καθοδηγούμενος από τα συμφέροντα, που αλλάζει πολιτική άλλοτε φιλική και άλλοτε επιθετικά απειλητική απέναντι στον Πούτιν, μια και έχει να μετρήσει πολλές παραμέτρους για τις αποφάσεις του. Από την μια, εμφανίζεται υπέρμαχος της ειρήνης, σκεπτόμενος ο ανειλικρινής με την σειρά του, τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται καθημερινά στα μέτωπα, ενός όχι δικού του πολέμου (!) και από την άλλη είναι έτοιμος να στείλει την αεροπορία του για στήριξη της Ουκρανίας. Όσο για τα νεκρά παιδάκια της Παλαιστίνης, καμία αναφορά, ούτε καν πως και αυτός δεν είναι δικός του πόλεμος! Απ’ όπου και να τους πιάσεις λοιπόν, θα μαγαριστείς από την αιματοχυσία που ανενδοίαστα προκαλούν, έναντι συμφερόντων. Ο ίδιος ο Τραμπ τώρα δημόσια αναγνωρίζει ότι ο Πούτιν μπορεί να μην διαπραγματεύεται με καλή πίστη (!), κάτι που επαναλαμβάνει και ο Μακρόν. Τους διαφεύγει εντέχνως, πως αυτοί διαπραγματεύονται τις κτήσεις και θέσεις του Πούτιν! Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε στο Fox News. “Ελπίζω ο πρόεδρος Πούτιν να είναι καλός, και αν δεν είναι, θα είναι μια δύσκολη κατάσταση”.
Οι προθεσμίες αλλάζουν από δυο εβδομάδες σε άλλες δυο και έτσι θα πηγαίνουν, μέχρι οι δυτικοί να αισθανθούν έτοιμοι αλλά και ικανοί, να αντιπαρατεθούν με την Ρωσία και όχι μόνο. Παρεκτός και αναγκαστούν εκ των πραγμάτων ή από την πίεση άλλων παραγόντων, να παραδεχτούν την ήττα τους, παρουσιάζοντάς την ως επί μέρους νίκη, όπως συνηθίζουν. Δύσκολα πράγματα, μια και αυτοί φύσει και θέσει, είναι εναντίον της όποιας ειρήνης.