Του Ισίδωρου Λω
Όπως διαπιστώνουμε όλοι, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, επιτέθηκαν σε μία ανεξάρτητη χώρα, στο Ιράν. Ο βομβαρδισμός σε σχολείο θηλέων που σκότωσε πάνω από 160 νεαρά κορίτσια, μαθήτριες, συγκλόνισε την ανθρωπότητα.
Προφανώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν ενδιαφέρονται για το σκληρό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Έχουμε δει πως φέρεται ο Τραμπ στις μειονότητες στην Αμερική, έχουμε δει επίσης και την γενοκτονία που συμβαίνει στη Γάζα με εντολή Νετανιάχου. Άρα προφανώς καμία ευαισθησία δεν έχουν για τα δικαιώματα των ανθρώπων στο Ιράν.
Άλλωστε κανένα καθεστώς δεν πέφτει με βόμβες και πολεμικές επιχειρήσεις. Τα καθεστώτα πέφτουν από μέσα, με εξέγερση, με κινήματα, με μαχητικούς λαϊκούς αγώνες. Τα καθεστώτα πέφτουν από τους λαούς για να ξημερώσει κάτι καλύτερο για τους λαούς. Οι βόμβες προφανώς δεν φέρνουν καλύτερες μέρες, αλλά υποδούλωση, σκοτάδι, θάνατο.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι ΗΠΑ και Ισραήλ χτυπάνε το Ιράν για τα πετρέλαια και όχι επειδή τους πήρε ο πόνος για τα δικαιώματα.
Οι βρετανικές βάσεις στη Κύπρο χτυπήθηκαν. Εδώ να τονίσουμε ότι οι περιοχές στις οποίες βρίσκονται οι βάσεις, θεωρούνται Βρετανικό έδαφος.
Η Κυπριακή κυβέρνηση έχει κρατήσει μια πολύ σωστή, ψύχραιμη, και συγκρατημένη στάση. Η Κύπρος δεν συμμετέχει σε καμία πολεμική επιχείρηση και ούτε πρόκειται να το κάνει, δηλώνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου. Επίσης η κυβέρνηση έχει ζητήσει από την Βρετανία, να λειτουργούν οι βάσεις μόνο για ανθρωπιστικούς σκοπούς.
Η Κύπρος να θυμίσουμε ότι είναι ανεξάρτητο κράτος, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρώπη αλλά εννοείται ακόμα περισσότερο και η Ελλάδα εξαιτίας των ιδιαίτερων δεσμών που υπάρχουν, πρέπει να παρέχουν υποστήριξη στην Κύπρο.
Καταλαβαίνουμε ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά στη φωτιά. Ο πόλεμος είναι στη γειτονιά μας, γι αυτό και η χώρα μας η Ελλάδα, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική.
Η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μη μόνιμο μέλος του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, πρέπει με τις επιλογές της να προωθήσει την αποκλιμάκωση, την σταθερότητα, και την ειρήνευση στην ευρύτερη περιοχή.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές που η ελληνική κυβέρνηση καλείται να πάρει πολύ δύσκολες αποφάσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την υποχρέωση να προχωρήσει στη σύγκληση συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών.
Χρειάζεται να σχεδιαστεί συγκεκριμένη ενιαία εθνική στρατηγική απέναντι στις εξελίξεις, και αυτό μόνο στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μπορεί να συμβεί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνείται. Είναι γεγονός ότι στα εφτά χρόνια της διακυβέρνησης του, έχει δείξει ότι δεν τα πάει καθόλου καλά με τις θεσμικές διαδικασίες και ενοχλείται από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Επιλέγει τον συγκεντρωτισμό εξουσιών που θυμίζει άλλες εποχές, ενώ συμπεριφέρεται ως αρνητής της συναίνεσης.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει πως μάλλον δεν θέλει να παρουσιάσει ολοκληρωμένα το σκεπτικό του για τις αποφάσεις που έχει πάρει, αποφεύγει να συζητήσει πτυχές της πολιτικής που εφαρμόζει, δεν επιλέγει τον δρόμο της συνεργασίας και την χάραξη ενιαίας γραμμής που θα δυνάμωνε την θέση της Ελλάδας.
Πάντως η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ότι η χώρα μας δεν θα εμπλακεί με κανέναν τρόπο στις πολεμικές επιχειρήσεις, δεν θα επιτρέψει χρήση των στρατιωτικών βάσεων της χώρας μας, και επίσης πολύ σημαντικό θα μεριμνήσει για την προστασία και την ασφαλή επιστροφή όλων των Ελλήνων και των Ελληνίδων που βρίσκονται σε επικίνδυνες περιοχές.
Ο πρωθυπουργός αντί να ταυτίζεται με τον Νετανιάχου, θα πρέπει να καταδικάσει την επίθεση του Ισραήλ σε ανεξάρτητη χώρα και την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Αν τελικά δεχτούμε ότι το διεθνές δίκαιο είναι κάτι ξεπερασμένο και καταργείται, και στον κόσμο πια κουμάντο θα κάνουν τρεις τέσσερις ισχυροί, δηλαδή αν από το διεθνές δίκαιο περάσουμε επίσημα στο δίκαιο του ισχυρού, τότε θα έχουμε να κάνουμε με την χειρότερη εξέλιξη διότι μια τέτοια λογική τροφοδοτεί εντάσεις και αστάθεια. Καταστάσεις που σίγουρα δεν συμφέρουν ούτε την χώρα μας.
Μέλος ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ Χίου