Ελένη Τουλουπάκη: Δικαίωση

Του Γ. Λακόπουλου

Σε όλες τις δημοκρατικές  χώρες του πλανήτη  η δουλειά του εισαγγελέα  είναι να καθίσει στο σκαμνί όσους είναι ύποπτοι για παραβιάσεις τους νόμου. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά των δικαστών.

Στις ίδιες χώρες η φροντίδα των εισαγγελέων είναι  τα στοιχεία  με τα οποία θα παραπέμψουν κάποιον να είναι επαρκή,  ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν  στο δικαστήριο τις σχετικές κατηγορίες .

Σε κάθε περίπτωση ο εισαγγελέας προσπαθώντας να στοιχειοθετήσει την ενοχή κάποιου όχι μόνο δεν κάνει  κάτι  παράνομο, αλλά αντίθετα κάνει το καθήκον του έναντι του δημοσίου συμφέροντος.  Μόνο στην Ελλάδα αυτό έμελλε να εξελιχθεί σε… ποινικό αδίκημα -των εισαγγελέων!

Έτσι λειτουργεί η Δικαιοσύνη: ο εισαγγελέας παίρνει τις ενδείξεις και προσπαθεί να βρει τις αποδείξεις για να διατυπώσει την αντίστοιχη κατηγορία.

Έτσι λειτούργησε και η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη όταν έφτασαν στα χέρια της οι πρώτες ενδείξεις για το σκάνδαλο Νοβάρτις.

 Ότι αυτές οι ενδείξεις -καταθέσεις μαρτύρων, έρευνες σε φακέλους κ.λ.π.-συμπεριλάμβαναν και πολιτικά πρόσωπα  έμελλε να οδηγήσει στο  χρονικό μιας προαναγγελθείσας δίωξης… εναντίον της. Η αποθέωση της παραδικαστικής δράσης.

Αυτό που συμβαίνει με την  Τουλουπάκη σχεδιάσθηκε από έναν  κύκλο προσώπων και κομμάτων που έχει λόγο να φοβάται την ακεραιότητα και την επάρκειά της. Η κυρία δεν καταλαβαίνει από υποδείξεις.

Οι γνωρίζοντες λένε ότι η προϊσταμένη της  Εισαγγελίας Διαφθοράς είχε τον τρόπο και την ικανότητα να εκκαθαρίσει εγκαίρως το σκάνδαλο Νοβάρτις με την απαιτούμενη δικονομική αρτιότητα.

Αλλά της το χάλασε η πανάθλια ρύθμιση για την «αμελλητί» μεταβίβαση στη Βουλή των δέκα πολιτικών προσώπων. Χωρίς δικαίωμα να προχωρήσει την έρευνα όταν ετέθησαν υπόψη της τα ονόματά τους.

Έτσι οι διερευνώμενοι  και τα κόμματα τους πληροφορήθηκαν την έρευνα πριν αρχίσει. Ήδη  από εκείνη τη στιγμή η εισαγγελέας περιήλθε σε δυσμενή θέση: οι θιγόμενοι την στοχοποίησαν, έχοντας πλήρη κυριαρχία στο πολιτικό σύστημα, τα ΜΜΕ, αλλά και κρίσιμους τομείς της Δικαιοσύνης.

Όταν η Βουλή της επέστρεψε τους φακέλους μπήκε μπροστά ο σχεδιασμός της εξόντωσής της: προσπάθεια να φορτισθεί αρνητικά το όνομά της, ανίερες επιθέσεις, ελεεινοί χαρακτηρισμοί, ύβρεις, εκβιασμοί, μηνύσεις.

Δεν έχει ξαναγίνει. Οπουδήποτε στον κόσμο αυτές οι συμπεριφορές από ελεγχόμενους νομίμως,  θα είχαν κινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον τους.

Η Τουλουπάκη αποδείχθηκε σκληρό καρύδι. Η  Ολομέλεια Εφετών την κάλυψε και οι προσπάθειες εξαίρεσής της ναυάγησαν στη Δικαιοσύνη.

Ο τρόμος έκανε κάποιους να ξεφύγουν.  Υπουργός υπό έλεγχο δηλώνει ότι πρέπει να πάει στη φυλακή η… εισαγγελέας  που τον ελέγχει και μένει στη θέση του. 

Πολιτικός που έχει ήδη παραπεμφθεί εκμέσει καθημερινά εναντίον της. Και τα ΜΜΕ οργιάζουν υπέρ των ερευνώμενων και της συσκότισης.

Άλλη στη θέση της ίσως θα τα παρατούσε. Η Τουλουπάκη  αποδεικνύεται  χαλκέντερη -παρότι λέγεται η υγεία της δοκιμάζεται. Προχώρησε χωρίς φόβο και πάθος και έφερε τα πρώτα αποτελέσματα. Βρήκε τις πρώτες άκρες του νήματος που οδηγούσε στην τεκμηρίωση του σκανδάλου.

Με δικονομική ευλάβεια έβαλε στο αρχείο υποθέσεις για τις οποίες οι μαρτυρίες δεν «έδεσαν» με στοιχεία και συνεχίζει.

 Έχοντας στη Βουλή την αριθμητική πλειοψηφία η ΝΔ -και το θλιβερό Κινάλ που την ακολουθεί,- έβαλαν μπροστά την Προανακριτική για να  εξισορροπήσουν την έρευνα της Τουλουπάκη.

Παραπέμποντας τον Παπαγγελόπουλο για παρεμβάσεις στην έρευνά της μπορούν να την ακυρώσου: αφού είναι σκευωρία, δεν είναι σκάνδαλο.

Αλλά οι εξελίξεις στην Αμερική, όπου η μητρική Νοβάρτις ομολόγησε ότι πρόκειται για σκάνδαλο που τελέστηκε κυρίως στην Ελλάδα και πλήρωσε για να πετύχει συμβιβασμό,  ανατίναξαν την προσπάθεια.

Οι ανοησίες περί ‘κουκουλοφόρων» κόπηκαν με το μαχαίρι. Στην Προανακριτική οι δικονομικές παραβιάσεις, λόγω πλειοψηφίας, οι αυθαιρεσίες και η πρόσκληση  μαρτύρων που μόνο αξιόπιστοι δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν λόγω του παρελθόντος τους, δεν εξέθετε απλώς τους «ταλιμπάν» ΝΔ και΄Κινάλ, αλλά καθιστούσε επικίνδυνη και την ψηφοφορία στην Ολομέλεια για την προαποφασισμένη παραπομπή Παπαγελοπούλου που είχε κίνδυνους.  

Πώς να στοιχειοθετήσει μια τέτοια απόφαση όταν οι δυο -αμφιλεγόμενοι -ούτως ή άλλως- εισαγγελείς στους οποίους στηρίζεται κηρύχθηκαν ύποπτοι ψευδορκίας από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Λάμπρο Σοφουλάκη;

Αλλά όπως το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι, έτσι και η καλή Προανακριτική ξέρει και άλλον εισαγγελέα για να ασκηθεί δίωξη εναντίον της της Τουλουπάκη. Στο σκάνδαλο προστέθηκε ένα ακόμη σκάνδαλο:  η προσπάθεια εξουδετέρωσής της.

Προσωρινά έστω, αφού η ίδια πρόσβαλε ως νομικά διάτρητη αυτή την δίωξη. Ίσα- ίσα μέχρι να γίνει στη Βουλή η ψηφοφορία για τον Παππαγγελόπουλο, ώστε η παραπομπή τους ως «σκευωρούς» να σκεπάσει το σκάνδαλο και όσοι δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει να ανασάνουν.

Όπως είναι φυσικό κάποιες υπηρεσίες εξαργυρώνονται επί τη εμφανίσει: η …προαγωγή της μιας μάρτυρος στην οποία βασίσθηκε η παραπομπή  έδειξε ότι πρόκειται περί χονδροειδούς στησίματος.

Την ίδια στιγμή – επειδή δεν μπορεί να εξαφανισθεί η πρόταση του αντιεισαγγελέα που την είδε ως ψευδομάρτυρα-  μπήκε και σε ένα πακέτο με άλλους για… έρευνα. Το στήσιμο εξελίσσεται σε γελοιότητα:

Αυτό που δεν έλαβαν υπόψη τους όσοι  εμπνεύσθηκαν και όσοι το διεκπεραίωσαν – αν τους δει κανείς, δεν δείχνουν και τίποτε ξυράφια- είναι ότι έτσι το μόνο που καταφέρουν είναι να ενισχύσουν την Τουλουπάκη: η νέα προσπάθεια να της πάρουν την υπόθεση συνιστά δικαίωσή της. 

Αυτή τη στιγμή έχουμε  τα εξής δεδομένα στο σκάνδαλο Νοβάρτις: έναν πολιτικό που παραπέμφθηκε ήδη για δωροληψία, δύο υπό έρευνα, εφτά υποθέσεις στο αρχείο που με νέα στοιχεία μπορούν να ερευνηθούν περαιτέρω- και την υπόθεση… στα χέρια της Τουλουπάκη.

Το κρεσέντο παρανομίας εναντίον της για να την απομακρύνουν θα αποβεί υπέρ της. Και αυτό είναι μάλλον το καλύτερο σενάριο για όσους προσπαθούν να την εξοντώσουν.

Το χειρότερο είναι αυτό που μάλλον δεν τους περνάει από το μυαλό:  χωρίς το φάκελο στα χέρια της η Τουλουπάκη θα γίνει πιο επικίνδυνη.