Επιτέλους, στο ψυγείο τα «βαρίδια» του ΣΥΡΙΖΑ από τον Αλέξη Τσίπρα: «Κυβέρνηση από την κοινωνία, όχι από το κόμμα»*

Του Γ. Λακόπουλου

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην» Εφημερίδα των Συντακτών»:  

-«Η νέα προοδευτική κυβέρνηση, δεν θα είναι κυβέρνηση του κόμματος, αλλά  πολύ ευρύτερη με ρίζες στην κοινωνία».

Πες το χριστιανέ μου και μας έσκασες… 

Σε περίοδο που τα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ  , όπως προέκυψαν από το συνέδριο-, προβάλλονται, από στελέχη του ως φυτώρια μελλοντικών υπουργών, ο  αρμόδιος παρεμβαίνει: αφιππεύσατε!.

Διευκρινίζει ότι η προοδευτική κυβέρνηση που φιλοδοξεί να σχηματίσει μετά τις εκλογές, δεν θα  αρχίζει και θα τελειώνει με ανάθεση χαρτοφυλακίων σε όσους κυκλοφορούν με  κονκάρδα συμμετοχής τους σε «ανώτερα» κομματικά όργανα.

Μεταξύ μας : αυτό όχι μόνο δεν είναι πλεονέκτημα, αλλά είναι  συχνά λόγος αποκλεισμού.

Ευλόγως. Εφόσον η κυβέρνηση θα προκύψει από τη  βούληση εκατομμυρίων πολιτών, αποτελεί διαστροφή να νομίζουν κάποιοι ότι δικαιούνται να μετέχουν , απλώς επειδή  αναδείχθηκαν από  40.000 μέλη του «παλαιού» ΣΥΡΙΖΑ. Οι  110.000 νεοεγγραφέντες δεν μετείχαν.

Πλήρη νομιμοποίηση από τα 172.000 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο ο Τσίπρας. Τα  μέλη των κομματικών οργάνων προήλθαν από υποδεέστερο σώμα.  

Δεν είναι μόνο θέμα Δημοκρατίας, αλλά και ουσίας.  Οι κομματικοί μηχανισμοί σπανίως περικλείουν πλέον,  πρόσωπα με αντιλήψεις και δεξιότητες που χρειάζονται σήμερα οι κυβερνήσεις.

Ειδικά  η προοδευτική κυβέρνηση  -την ανάδειξή της οποίας ζητάει ο Τσίπρας από τους πολίτες – θα έχει τόσο δύσκολο έργο, ώστε το κομματικό βιογραφικό δεν  μπορεί να εξασφαλίζει αριστίνδην υπουργικό αξίωμα.

Χρειάζεται «σκάουτινγκ» στην κοινωνία και τη Δημοκρατική Παράταξη-  για προσωπικότητες -η λέξη πρέπει να τονίζεται  εφεξής-  με προϋποθέσεις ανάληψης χαρτοφυλακίου σε προοδευτική κυβέρνηση.

Η αποσαφήνιση από τη πλευρά του Τσίπρα ότι ακριβώς εκεί προσανατολίζεται είναι λυτρωτική για  τη μεγάλη πλειοψηφία όσων τον θέλουν Πρωθυπουργό, αλλά όχι «πακέτο» με «βαρίδια». 

Με τη ψήφο των δημοκρατικών πολιτών κέρδισε τις εκλογές το 2015 -και στάθηκε όρθιος το 2029- και με τη ψήφο τους θα επιστρέψει.

Από εκεί και πέρα, αρχηγού ομιλήσαντος και τα σκυλιά δεμένα. 

Στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία – με τους κανόνες της οποίας λειτουργεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αν το νέο δεν έχει φτάσει ακόμη στα βάθη του ΣΥΡΙΖΑ- η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου είναι απόλυτο προνόμιο του Πρωθυπουργού. 

Αυτός παίρνει την εντολή, όχι η Κ.Ε. του κόμματος. Και για να γίνει κάποιος υπουργός , αρκεί μόνο μια προϋπόθεση: η εμπιστοσύνη του Πρωθυπουργού στο πρόσωπό του.

Την έχει; Βρήκε καρέκλα στο οβάλ τραπέζι του  υπουργικού συμβουλίου. Την έχασε; Τα μαζεύει και έρχεται ο επόμενος. Τόσο απλό.

Πρόσφατα ο Τσίπρας κήρυξε τη διάλυση των  εσωκομματικών ομάδων και αποκήρυξε όσους συσπειρώνονται ως «προεδρικοί» σε φράξιες.

Με την οριοθέτηση της ταυτότητας- και της ποιότητας-  του μέλλοντος υπουργικού συμβουλίου του, έκανε- επιτέλους- το κρίσιμο άλμα στο μέλλον.

*Δημοσιεύθηκε στο iEidiseis.gr με τον  τίτλο :»Άλμα».