Του Απόστολου Λουλουδάκη
…τὸν δ’ αἰσχρῶς ἐνένιπε Μελανθὼ καλλιπάρῃος,
τὴν Δολίος μὲν ἔτικτε, κόμισσε δὲ Πηνελόπεια,
παῖδα δὲ ὣς ἀτίταλλε, δίδου δ’ ἄρ’ ἀθύρματα θυμῷ·
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἔχε πένθος ἐνὶ φρεσὶ Πηνελοπείης,
ἀλλ’ ἥ γ’ Εὐρυμάχῳ μισγέσκετο καὶ φιλέεσκεν.
– Ομήρου, Οδύσσεια, σ 320 *
Ὦ Μοῦσα, τραγούδησε για μένα τον πολύτροπον Ανδρέαν,
που χρόνια τριγυρνούσε στας ἐκλογάς,
με παντιέρες, λόγους, κόμματα και όνειρα βασιλείας.
Πολλούς λαούς αντίκρισε, σε πολλὰ δελτία ειδήσεων βγήκε,
κι έπαθε βάσανα άπειρα, παλεύοντας με τις κάλπες τις σκληρές,
για να κερδίσει ξανά καρέκλαν βουλευτικήν.
Μα σαν ίδρυσε κόμμα δικό του,
το “Κίνημα Ανεμομαζώματα – Διασκορπίσματα”,
ο λαός ουκ ενεθυμήθη να τον ακολουθήσει·
μόνος του εκράταγε τα ψηφοδέλτια,
σαν Οδυσσέας που μιλάει με τα κουπιά.
Κι όταν εσκέφθη πως μήτε βασιλεύς ΠΑΣΟΚ θα γίνει,
μήτε υπουργός ξανά, μήτε ούτε μαντινάδα πράσινη,
ἔστρεψε τα πλοία του εις λιμένας της Νέας Δημοκρατίας.
Ἐκεῖ, με βλέμμα γιομορφομάγουλον και χαμόγελο προεκλογικόν,
προσκύνησε τα ψηφοδέλτια του Κυριάκου,
λέγοντας:
«Ἄφες μοι, ὦ ἄναξ, να ξαναμπούμε στο Κοινοβούλιον,
μήπως με πάρει κάμερα και μ’ αναγνωρίσει το έθνος!»
Καὶ ὥσπερ ἡ Μελανθώ, ἡ κόρη τοῦ Δόλιου,
πού ’παιρνε παιχνίδια ἀπ’ τὴν Πηνελόπην,
μα πλάγιαζε με τὸν Εὐρύμαχον,
οὕτω κι ὁ Λοβέρδος,
τραφεὶς ἀπὸ τὸ ΠΑΣΟΚ, ἀναθρεμμένος μὲ πράσινα παιχνίδια,
ἄφηκε τὴν πατρίδαν του καὶ ἐπλάγιασε στὴν Νέα Δημοκρατία.
Ὦ συμφορά!
Κωμωδία θεϊκὴ μεταμφιεσμένη σὲ τραγωδία·
ἔτσι πορεύεται ἡ μοῖρα τοῦ Λοβέρδου,
ὅταν ζητεῖ σκήπτρα καὶ δάφνας,
μα βρίσκει μονάχα
καρέκλες συνεδρίων,
χειροκροτήματα ἀπό συγγενεῖς,
καὶ νομίζει πὼς ἔφθασε στὴν Ἰθάκη,
πῶς τὸ ταξίδι του ἐλύτρωσε,
μα ἡ μοῖρα γελᾷ τρανὰ·
γιατὶ δὲν εἶναι Ἰθάκη ἐκεῖ ποὺ πάτησε,
παρὰ τὸ νησὶ τῆς Κίρκης,
ποὺ μὲ μαγεία καὶ ὑποσχέσεις
κρατεῖ τοὺς ἀνθρώπους στὴν λήθη.
Υ.Γ.:
μα η Μελανθώ η γιομορφομάγουλη βαριά τον αποπήρε,
του Δόλιου η κόρη· ως θυγατέρα της την είχε αναστημένη η Πηνελόπη και με ολόχαρα τη γέμιζε παιχνίδια·
μα τούτη στους καημούς της ρήγισσας δεν ένιωθε συμπόνια, μον΄ αγαπούσε τον Ευρύμαχο και πλάγιαζε μαζί του.
Μετάφραση Ν.Καζαντζάκης
Υστερόγραφο – Σχόλιο για τους χαρακτήρες
Η Μελανθώ ήταν μία από τις θεραπαινίδες της Πηνελόπης στην Οδύσσεια του Ομήρου. Την είχε αναθρέψει η ίδια η Πηνελόπη «σαν παιδί της», της χάριζε δώρα και την φρόντιζε. Παρά την ευεργεσία αυτή, η Μελανθώ αποδείχτηκε άπιστη και αχάριστη· δεν συμμεριζόταν τον πόνο και τις δυσκολίες της κυράς της και έγινε ερωμένη ενός από τους μνηστήρες, του Ευρύμαχου. Στο έπος εμφανίζεται επίσης να προσβάλλει τον μεταμφιεσμένο Οδυσσέα με σκληρά λόγια. Μετά την εκδίκηση του Οδυσσέα, η Μελανθώ, μαζί με τις υπόλοιπες άπιστες δούλες, εκτελείται.
Ο Ευρύμαχος ήταν ένας από τους αρχηγούς των μνηστήρων της Πηνελόπης, μαζί με τον Αντίνοο. Περιγράφεται ως πονηρός και χειριστικός· προσπαθούσε να κερδίσει την εύνοια της Πηνελόπης με γλυκόλογα και δολιότητες. Είχε ερωτική σχέση με τη Μελανθώ και συμμετείχε στις ενέργειες των μνηστήρων που απειλούσαν τον Οδυσσέα και την οικογένειά του. Στην τελική σφαγή των μνηστήρων από τον Οδυσσέα, ο Ευρύμαχος σκοτώνεται αφού προηγουμένως προσπαθεί να γλιτώσει με δικαιολογίες και δικαιολογίες.