Του Ιωάννη Δαμίγου
Το λίγο λίγο, έγινε πάρα πολύ εσχάτως. Καλπάζει θριαμβευτικά ο λαϊκισμός, καβαλάρης στο ξέφρενο άτι της υποκρισίας, παρασύροντας τον όχλο των λαών σε ξέφρενη κούρσα θανάτου. Κατάχρηση και έλλειψη δημοκρατικών μασκών, σε τεχνητή αγοραία σκηνοθεσία προβοκάτσιας, ερήμην της εξοστρακισμένης δημοσιογραφικής αλήθειας, προσαρμοσμένης ευθέως στις άμεσες ανάγκες καπιταλιστικής αγωνίας, εν μέσω παγκοσμίων απειλητικών αναπόφευκτων αλλαγών.
Αναγκαστική η παντοιοτρόπως συσπείρωση αλλαχού ακροδεξιών πολιτικών, με χολιγουντιανά στημένα πανάκριβα shows, παραλίγο κηδείας, με ατραξιόν γιγάντιων χριστιανικών fake σταυρών, original “τίμιας” οπλοχρησίας φανατισμού και εκδικητικού ρατσισμού. Χαλί, που αδυνατεί να κρύψει, την σωρευμένη δυσοσμία της σαπίλας και της παρακμής του Δυτικού πνέοντος τα λοίσθια κάλπικου πολιτισμού, της ακόρεστης θεότητας, της περίσσιας άχρηστης καταναλωτικής μη ανακυκλωμένης ύλης, σε πεπερασμένους κτητικούς εγκεφάλους. Ο υποψήφιος νομπελίστας πολεμοκάπηλος Τραμπ, μαζεύεται “επιτιθέμενος αμυντικά”, περικόπτοντας κονδύλια σε θρασύδειλους υπερόπτες, που εκλιπαρούν την φθίνουσα υπερδύναμη για υποστήριξη ύπαρξης πλέον, μεταξύ τρόμου και φόβου, όπως οι ίδιοι ξεκίνησαν σαν παραμύθι χωρίς τέλος. Τέτοια και τόση η ξεδιάντροπη υποκρισία των, που σπεύδουν επιτήδεια ετεροχρονισμένα, να αναγνωρίσουν, οι τραγικά καταντημένοι σε ανυποληψία, το κράτος των νεκρών και εξουθενωμένων από πείνα και δίψα αποκλεισμένων Παλαιστινίων. Δυο χρόνια εθελοδουλίας, όλων αυτών των υποκριτών, τυφλών, μουγγών και άλαλων, μάταια προσπαθούν ασμένως να υπογράψουν αίφνης και ομαδικά την ετεροχρονισμένη αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους!
Ο μόνος δόκιμος όρος ή χαρακτηρισμός των, για να γράφω ευθέως και για όσο φιλοξενούμαι στο Ανοιχτό Παράθυρο που ουδέποτε με λογόκρινε, είναι αυτός των “τσόγλανων”. Και για αυτούς που θα σπεύσουν να με χαρακτηρίσουν λαϊκιστή, ίσως και υβριστή, θα γράψω και πάλι την ρήση του Πουλικάκου: “Η αλητεία θέλει ευγένεια. Ειδεμή είσαι απλώς τσόγλανος”! Με ηγέτη των τον Τραμπ, που κουρασμένος κούρασε το αδιάφορο κοινό και σε αντίθεση με τα λόγια του Λευκού Οίκου, εκεί που κάποιοι επαγγελματίες αδαείς ανέμεναν “μια ομιλία που θα κάνει θόρυβο, θέτοντας τους όρους του για τον νέο κόσμο”, ξόδεψαν τον χρόνο τους ακούγοντας τα ίδια και τα ίδια, σε μάκρος. Απογοητευμένος, καταβεβλημένος και “στείρος”, μάλλον μετέφερε ακούσια την πραγματική παρακμιακή περίοδο των ΗΠΑ.
Ο ακροδεξιός λαϊκισμός της υποκρισίας, έχει προσβάλει το μεγαλύτερο τμήμα του απαίδευτου κόσμου, που αποκαλείται εσφαλμένα και γλοιωδώς χαϊδευτικά, “πολιτισμένος”. Τα δράματα και οι θηριωδίες, από πάντα ελάμβαναν χώρα οπουδήποτε, αυτό που έχει έντονα αλλάξει είναι η ταχύτητα και η ευρύτητα διάδοσης αυτών, στα χαμηλότερα κοινωνικά μη σκεπτόμενα τμήματα. Αυτό που έχει χαθεί όμως, χάρη στην τακτική και μόνιμη επανάληψη, είναι η άμεση και φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση αποτροπής.
Στην Παλαιστίνη εγκαταλείπονται άταφα τα εκτελεσμένα εν ψυχρώ παιδικά πτώματα, με αδιαφορία των δολοφόνων, ενώ στην Ελλάδα θάβουν τα δολοφονημένα παιδιά, απαγορεύοντας την εκταφή, που θα καταδείκνυε την ενοχή αξιωματούχων. Ο ορισμός δηλαδή, της ακροδεξιάς λαϊκίστικης υποκρισίας. Όχι , δεν είναι τίποτ’ άλλο από κοινοί “τσόγλανοι”, ποινικού δικαίου.