Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Κυριάκος δεσμώτης!

Τρία μεγάλα θέματα είχε να διαχειριστεί ο σημερινός πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης: το Σκοπιανό, τη  Novartis και την ακροδεξιά. Και στα τρία ακολουθεί πολιτική που απέχει- όταν δεν είναι ευθέως αντίθετη -από τις θέσεις που είχε ως απλός βουλευτής. Για την ακρίβεια ακολουθεί τις θέσεις που του επέβαλε ο Αντώνης Σαμαράς. Μέχρι στιγμης τουλαχιστον, γιατι τα τελευταια 24ωρα διαμορφώνεται η πεποιθηση οτι επικειται συγκρουση τους  για το Σκοπιανό.

Για να αρχίσουμε από το τελευταίο ο Μητσοτάκης για χρόνια διαμόρφωνε συστηματικά προφίλ σύγχρονου πολιτικού με ήπιο ύφος και κεντρομόλα ιδεολογική ταυτότητα. Μαζί με τη ΝΔ παρέλαβε το ακροδεξιό  φορτίο που της πρόσθεσε ο Σαμαράς το 2012 διασπώντας το κόμμα το Καρατζαφέρη.

Θα περίμενε κανείς ότι το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να απομονώνει ή και να απομακρύνει την Άδωνι Γεωργιάδη και τον Μάκη Βορίδη. Έκανε το αντίθετο: ο ένας είναι αντιπρόεδρός του και ο άλλος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ήτοι τον αντικαθιστά στη Βουλή. Πρόκειται για τοποτηρητές του Σαμαρα που τον ωθούν στις ακραίες επιλογές Σαμαρά.

Όχι τυχαία. Ο πρώην πρωθυπουργός έπαιξε ρόλο στην ανάδειξη του Κυριάκου: πρώτα τον έκανε υπουργό, μετά ο μηχανισμός του ακύρωσε  τις αρχαιρεσίες που θα κέρδιζε ο Βαγγέλης Μειμαράκης και στο τέλος  κατέβασε  τον Γεωργιάδη ως λαγό του. Ουσιαστικά ο Σαμαράς ποδηγετεί τον υιό Μητσοτάκη -και πρέπει να το απολαμβάνει.

Στο Σκοπιανό ο Μητσοτάκης είχε καθαρή θέση, ακριβώς τη ίδια που διαμόρφωσε το 2008 ο Κ. Καραμανλής με τη σύμφωνη γνώμη του υπό τον Γ. Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ της εποχής. Αλλά η εφαρμογή αυτής της λύσης συνιστά καταδίκη της πολιτικής και  της συμπεριφοράς Σαμαρά. Έτσι με μοχλό την εσωτερική ακροδεξιά της ΝΔ, επέβαλε στον Κυριάκο να ταχθεί εναντίον της λύσης, να ανεχθεί τα συλλαλητήρια και πρακτικά να απορρίψει τον εαυτό του και να εναντιωθεί στην κοινή  λογική και την ευρωπαϊκή πολιτική.

Το βλέπουν και οι ομογάλακτοι ιδεολογικά ξένοι. Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο Ζόζεφ Ντολ, αλλά και ο Τζέφρι Πράιτ  έσπευσαν να του συστήσουν να συνέλθει. Και η σιωπή του επί του θέματος στην τελευταία εμφάνισή του στη Βουλή,  ερμηνευθηκε ως μήνυμα οτι θα  αλλαξει γραμμή  διακινδυνεύοντας ακομη και συνολικη ρηξη με τον πρωην Πρωθυπουργο.

Το σκάνδαλο της Novartis ήταν μια ευκαιρία για τον Μητσοτάκη να διαφοροποιηθεί πλήρως από το ερεβώδες παρελθόν της  παράταξής του, αλλά και της οικογένειάς του σε θέματα ηθικής τάξης. Να δείξει ότι είναι σε θέση να βάλει την προάσπιση του δημοσίου χρήματος πάνω από τις εσωκομματικές ισορροπίες και ότι τάσσεται υπέρ της κάθαρσης και της απόδοσης δικαιοσύνης.

Έκανε το αντίθετο. Αντί να βάλει σε καραντίνα τους Σαμαρά- Γεωργιάδη, μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση σε ό,τι τους αφορά, υπέκυψε στις πιέσεις τους, έδιωξε την Παπακώστα και τον Αντώναρο -που το ζητούσαν- και μετέτρεψε τη ΝΔ σε μηχανισμό υπεράσπισης των δυο- χωρίς να ξέρει πλέον τι του ξημερώνει.

Στην πολιτική το υπέρτατο πλεονέκτημα ενός πολιτικού αρχηγού είναι η ανεξαρτησία, εντός και εκτός του κόμματός του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  ως τώρα υπόκειται στους περιορισμούς που του βάζουν συστήματα εκτός πολιτικής και παράγοντες εντός κόμματος. Είναι ένας δεσμώτης…