Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Δεν ξέρουμε αν μπορεί να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και έτσι ο Τσίπρας να βρει τον δικό του Σαμαρά.
Οι πληροφορίες ότι κάποιος που έμοιαζε με τον Φάμελλο είχε κρυφτεί σε κάτι θάμνους στο Θησείο, για να ακούσει στα κρυφά την «ιδρυτική» ομιλία του Τσίπρα, δεν ήταν βάσιμες.
Ο άνθρωπος δεν κρύφτηκε, ούτε καν όταν ο Τσίπρας τον έκρυβε το πατάρι του «Παλλάς» και του έλεγε κατά πρόσωπο ότι δεν κάνει για αρχηγός.
Μιλώντας στους κεντροεπιτρόπους του -να ζήσουμε να τον θυμόμαστε- ΣΥΡΙΖΑ, έκανε στα φανερά τον εξευτελισμό του τέλειο: άλλαξε το «να πάμε με τον Τσίπρα», σε «να πάμε στον Τσίπρα» και το ονόμασε «αριστερό τρόπο σκέψης».
Ξέροντας κάτι περισσότερο από την Αριστερά ο Νίκος Κοτζιάς το χαρακτήρισε απλώς: «Ανήθικες πρακτικές και σχέδιο και σχέδιο διάλυσης, ελέγχου και ομηρίας» του ΣΎΡΙΖΑ».
Ο «πρόεδρος Φάμελλος» πάντως, εξασφάλισε την εδρούλα του βουλευτάκου Β’ Θεσσαλονίκης με την ΕΛΑΣ- αν δεν του ετοιμάζουν κανένα χουνέρι οι τοπικοί Συριζαίοι. Ή ο… Τσίπρας!
Οι έξι στους δέκα της Κ.Ε. συντάχθηκαν μαζί του – με την ίδια δουλικότητα. Όσοι το έκαναν «για ένα αδειανό πουκάμισο για μια έδρα » – για να παραφράζουμε τον Σεφέρη- έχουν την ίδια αγωνία: μην βρουν στα ψηφοδέλτια, «Ελασίτες» που θα τους πάρουν τη μπουκιά από το στόμα.
Σε μαύρο χάλι είναι οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ: μετακινήθηκαν στο κόμμα του Τσίπρα, έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ όταν το εγκατέλειψε, στρατολογήθηκαν στη νεοσταλινική επιχείρηση έξωσης του Κασσελάκη, και τώρα μπαίνουν στην ουρά για να τους δεχθεί ξανά ο Τσίπρας – στο άλλο του κόμμα. Ψιλοκατάντια…
Αμ οι άλλοι; Έστησαν το τσαντίρι τους, που τελικά ούτε «Νέα» ήταν, ούτε «Αριστερά», με την εξαίρεση Τσακαλώτου, Αναγνωστόπουλου και Σακελλαρίδη, ίσως των πιο συγκροτημένων στελεχών του «ενωμένου» ΣΥΡΙΖΑ – αναζητούν θέση στα ράφια του νέου πολυκαταστήματος… Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Μπίστης.
Ακόμη και ο Χαρίτσης με την Αχτσιόγλου, που δεν εμπιστεύονταν τον Τσίπρα, ούτε όταν παρασκηνιακά τους πρότεινε να τους μεταβιβάσει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καθώς δεν είναι βέβαιο ότι του χρειάζονται όλοι, ο Αλέξης τούς κρατάει σε αγωνία. Μένει να τακτοποιήσουν και τα διαδικαστικά με την προίκα. Αλλιώς τι να τους κάνει;
Το κόμμα που αυτοδιαλύθηκε, έχει κομπόδεμα: πολυκατοικία στην Κουμουνδούρου, τίτλο εφημερίδας, άδεια ραδιοφωνικού σταθμού. Συν τα λεφτά της κρατικής χρηματοδότησης -και τις κοινοτικές επιδοτήσεις- που θα χρηματοδοτούν, ατύπως, πλέον το κόμμα Τσίπρα. Πώς λέμε: πολιτική και μπίζνες…
Αν όσα έγιναν στο κόμμα που κυβέρνησε από το 2015-2019, με τον λάθος τίτλο «πρώτη φορά Αριστερά», έδειχναν ως τώρα απίστευτα, πλέον δεν είναι: ο Τσίπρας δεν είχε «τσαγανό» να διώξει τα «βαρίδια» του και το … διέλυσε. Τώρα «πάρε ότι θέλεις παλιατζή, από μια αγάπη που δεν ζει…»
Από όσους τον οδήγησαν σ’ αυτή την «ίντριγκα», αξίζει να μνημονευτεί η περίπτωση του Παύλου Πολάκη.
Με την απερίσκεπτη χρήση του πληκτρολογίου, τις πεζοδρομιακές επιθέσεις σε αντιπάλους και ομοϊδεάτες, τους νεογκεμπαιλισμούς «θα ξανάρθουμε και θα είναι αλλιώς», τις κλωτσοπατινάδες με τον Άδωνι, έφτυνε τις αλήθειες, αντί να τις καταθέτει – και έβλαψε τον Τσίπρα όσο κανένας άλλος.
Αλλά δεν τόλμησε να τον απομακρύνει. Μια φορά που το επιχείρησε, το πήρε πίσω με τη δικαιολογία ότι «ένας δημοσκόπος του είπε ότι θα χάσει δυο μονάδες». Άλλοι τον φόβιζαν: «Μόνος του στις εκλογές ο Πολάκης θα πάρει 8%».
Ο Πολάκης κατέθεσε συγκροτημένη πρόταση, επιβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ και «εκτέλεσε» τον Φάμελλο -στον οποίο είχε εκχωρήσει την ηγεσία, παραιτούμενος από τον δεύτερο γύρο: «μοναδικό ιστορικό προηγούμενο σε ένα κόμμα να λέει ο πρόεδρός του ότι στηρίζει άλλο κόμμα».
Δεν ξέρουμε αν μπορεί να κρατήσει τον νέο ΣΥΡΙΖΑ -έχοντας ως βαρίδια ο ίδιος τον Παππά και τη Δούρου- και έτσι ο Τσίπρας να βρει τον δικό του Σαμαρά.
Στην επιθανάτια κρίση όμως, κράτησε χαρακτήρα…
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
