FRESH

Προοδευτικό μέτωπο απέναντι στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ συστημικό «στρατόπεδο»

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑNDREA BONETTI

Του Μενέλαου Γκίβαλου*

 

Πιστοληπτική γραμμή στήριξης, δηλαδή ένα τέταρτο Μνημόνιο, αυστηρή εποπτεία, νέα εξοντωτικά μέτρα… Πολιτική πατρωνία της χώρας και εξόντωση του ελληνικού λαού εις το διηνεκές…

Αυτή είναι η «πολιτική γραμμή» της Ν.Δ., στην οποία εντάσσονται πρόσωπα, φορείς και «μορφώματα» από τον χώρο της αυτοαποκαλούμενης «Κεντροαριστεράς». Ο πρώτος, ο εμφανής στόχος του «μετώπου» αυτού είναι η κατάρρευση και ανατροπή της κυβέρνησης και μάλιστα πριν βγούμε από τα Μνημόνια.

Ο δεύτερος στόχος αποτελεί όρο ύπαρξης τόσο για το ίδιο το σύστημα της διαπλοκής όσο και κυρίως, για τα κόμματα και τα πολιτικά πρόσωπα που το εκπροσωπούν.

Γιατί το «μνημονιακό περιβάλλον», οι σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η υποταγή του πολιτικού συστήματος, των δημοκρατικών – κοινοβουλευτικών θεσμών στις πολιτικές επιταγές των μνημονιακών προγραμμάτων αποτελούν τους όρους ύπαρξης, επιβίωσης και αναπαραγωγής των κομμάτων τού μνημονιακού – συστημικού «τόξου».

Η έξοδος από τα Μνημόνια, η ανάκτηση της πολιτικής πρωτοβουλίας και βασικών κοινωνικών και οικονομικών επιλογών από την κυβέρνηση -δηλαδή η, ώς έναν σημαντικό βαθμό, επάνοδος της Πολιτικής- τους αφαιρεί ζωτικό χώρο, τους στερεί το φυσικό νεοφιλελεύθερο – μνημονιακό τους περιβάλλον…

Τα οκτώ χρόνια που πέρασαν είχαν καταλυτική επιρροή τόσο στο πολιτικο-ιδεολογικό εποικοδόμημα όσο και στην κοινωνικο-οικονομική βάση.

Τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ ενσωματώθηκαν στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οδηγήθηκαν σε σοβαρή ή και σε πλήρη μετάλλαξη τής ιδεολογικο-πολιτικής τους ταυτότητας και των βασικών πολιτικών τους προταγμάτων.

Η υπερσυντηρητική – Ακροδεξιά φυσιογνωμία της Ν.Δ. δεν αποτελεί φαινόμενο μιας συγκυρίας, αλλά «προϊόν» μιας ιστορικής διαδικασίας. Η σημερινή ακροδεξιά – εθνικιστική «ταυτότητα» της Ν.Δ. δεν οφείλεται απλώς στην παρουσία των Άδ. Γεωργιάδη και Μ. Βορίδη, που διαχειρίζονται και εκφράζουν αυθεντικά τον «πολιτικό λόγο» της Ν.Δ.

Τα πρόσωπα αυτά δεν αποτελούν «λαθρεπιβάτες», δεν κατέλαβαν με «ρεσάλτο» τη Ν.Δ… Αντίθετα, υπήρξαν επίσημοι προσκεκλημένοι σε μια παράταξη που είχε ήδη ιδιοποιηθεί και ενσωματώσει τις νεοφιλελεύθερες – μνημονιακές πολιτικές και εξέφραζε πιστά τον αντι-κοινωνικό και αντι-ανθρωπιστικό χαρακτήρα των πολιτικών αυτών με τον ακροδεξιό – υπερσυντηρητικό της λόγο, διαμορφώνοντας μια συνεκτική νεοφιλελεύθερη – ακροδεξιά ταυτότητα και στρατηγική.

Αυτή ακριβώς η «στρατηγική» χειραγωγεί πλήρως και τη σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. και επικαθορίζει (με την αλτουσεριανή έννοια) τις πολιτικές κινήσεις και τις επιλογές τής πάλαι ποτέ φιλελεύθερης – κεντροδεξιάς παράταξης.

Σε μια παράπλευρη προς τη Ν.Δ. πορεία, το «Καστελόριζο», η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. και η σύμπλευση (και, ή σε πολλές περιπτώσεις, χειραγώγηση) με τα διαπλεκόμενα – συστημικά συμφέροντα, οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ, και τις κατά καιρούς «μεταμφιέσεις» του, σε πλήρη κατάρρευση και απαξίωση, χωρίς να υπάρχουν σοβαρά δείγματα «απεγκλωβισμού» από τις δουλείες αυτές.

Η κυρίαρχη σύγκρουση

Σε κάθε περίπτωση, η ιστορική σύγκρουση και αντιπαράθεση εκτείνεται πολύ πέραν του πολιτικού συστήματος. Αφορά στην κυρίαρχη αντίθεση που έχει διαμορφωθεί μεταξύ της μεγάλης κοινωνικής – ταξικής πλειοψηφίας και των συστημικών – διαπλεκόμενων συμφερόντων και των κομματικών τους εκφραστών. Η εξέλιξη αυτής της κυρίαρχης, ιστορικού χαρακτήρα, αντίθεσης θα καθορίσει όχι μόνο την έξοδο από τα Μνημόνια, αλλά και τη μελλοντική πορεία της χώρας σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό – ιδεολογικό επίπεδο.

Αν αντιπαραβάλλουμε τις ανακοινώσεις και τα πολιτικά «επιχειρήματα» της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ για την υπόθεση Novartis με την «ανακοίνωση» του Β. Μαρινάκη για την παραπομπή του με την υπόθεση του Noor 1, θα διαπιστώσουμε σχεδόν μια πλήρη ταύτιση «επιχειρημάτων», καταγγελιών, απειλών και ύβρεων κατά της κυβέρνησης… Δεν πρόκειται για αντιγραφή ή φωτοτυπία… Αλλά για κοινό τρόπο σκέψης, για κοινά συμφέροντα, για την κοινή τάξη «αξιών» που συγκροτούν το «μαύρο» οικονομικό – πολιτικό μέτωπο.

Μόνη απάντηση στο ευρύ κοινωνικο-πολιτικό μέτωπο απέναντι στη νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά και στη διαπλοκή: Ένα μέτωπο, με πυρήνα το «Όχι» του 2015, που σήμερα θα εκδιπλώσει τη στρατηγική του στην κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αποκατάστασης της πολιτικής. Αυτή είναι, άλλωστε, η μόνη διέξοδος, η μόνη επιλογή.

* Ο Μενέλαος Γκίβαλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΓΗ