Οι τραυματισμοί του μυοσκελετικού συστήματος αποτελούν ένα συχνό πρόβλημα τόσο στους αθλητές όσο και στον γενικό πληθυσμό. Δύο από τις πιο χαρακτηριστικές κακώσεις που επηρεάζουν την κινητικότητα είναι η ρήξη αχίλλειου τένοντα και η ρήξη μηνίσκου. Παρότι πρόκειται για διαφορετικές ανατομικές περιοχές, και οι δύο παθήσεις προκαλούν πόνο, περιορισμό της κίνησης και απαιτούν έγκαιρη διάγνωση ώστε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.

Ρήξη αχίλλειου τένοντα

Ο αχίλλειος τένοντας είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας στο ανθρώπινο σώμα. Δημιουργείται από τη συνένωση των μυών της γαστροκνημίας και του υποκνημιδίου και καταλήγει στην πτέρνα. Ο ρόλος του είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς επιτρέπει την πελματιαία κάμψη του ποδιού, δηλαδή την κίνηση που χρησιμοποιούμε όταν περπατάμε, τρέχουμε ή πηδάμε.

Η ρήξη αχίλλειου τένοντα εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια έντονων δραστηριοτήτων, όπως το τρέξιμο, το άλμα ή η απότομη επιτάχυνση. Είναι συχνότερη σε ερασιτέχνες αθλητές ηλικίας άνω των 35–40 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει ήδη εκφύλιση του τένοντα λόγω ηλικίας, χρήσης φαρμάκων ή άλλων παθήσεων, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού.

Συμπτώματα και διάγνωση

Η ρήξη συνήθως εκδηλώνεται με έντονο πόνο στο πίσω μέρος της ποδοκνημικής, σαν να έχει δεχθεί ο ασθενής ένα ισχυρό χτύπημα. Πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι άκουσαν έναν χαρακτηριστικό ήχο τη στιγμή του τραυματισμού. Συχνά υπάρχει δυσκολία στο να σταθεί κανείς στις μύτες των ποδιών ή να περπατήσει φυσιολογικά.

Η διάγνωση βασίζεται αρχικά στην κλινική εξέταση από ορθοπεδικό. Η δοκιμασία Thompson αποτελεί ένα βασικό τεστ για την αξιολόγηση της ακεραιότητας του τένοντα. Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης χρησιμοποιούνται απεικονιστικές εξετάσεις, όπως ο υπέρηχος μαλακών μορίων και η μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία ρήξης αχίλλειου τένοντα

Η θεραπεία μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική, ανάλογα με την έκταση της ρήξης και τις ανάγκες του ασθενούς. Στη συντηρητική αντιμετώπιση χρησιμοποιείται ειδική μπότα ακινητοποίησης, η οποία τοποθετεί την ποδοκνημική σε κατάλληλη θέση ώστε να επιτευχθεί η επούλωση του τένοντα.

Η χειρουργική αποκατάσταση προτείνεται συχνά σε αθλητές ή σε ασθενείς που επιθυμούν ταχύτερη και πιο ασφαλή επιστροφή στις δραστηριότητές τους. Η επέμβαση περιλαμβάνει συρραφή των δύο άκρων του τένοντα και ακολουθεί πρόγραμμα αποκατάστασης με φυσικοθεραπεία.

Ρήξη μηνίσκου

Η ρήξη μηνίσκου αποτελεί μία από τις συχνότερες κακώσεις του γόνατος. Οι μηνίσκοι είναι δύο ινοχόνδρινοι δίσκοι που βρίσκονται ανάμεσα στο μηριαίο οστό και την κνήμη και λειτουργούν ως «αμορτισέρ» της άρθρωσης. Προστατεύουν τον αρθρικό χόνδρο και συμβάλλουν στη σταθερότητα του γόνατος.

Η ρήξη μπορεί να προκληθεί από απότομες στροφικές κινήσεις, τραυματισμούς κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων ή ακόμη και από ένα απλό στραβοπάτημα. Σε μεγαλύτερες ηλικίες συχνά σχετίζεται με εκφυλιστικές αλλοιώσεις της άρθρωσης.

Συμπτώματα και θεραπεία της ρήξης μηνίσκου

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πόνος στο γόνατο, το πρήξιμο, η δυσκαμψία και το αίσθημα ότι η άρθρωση «κλειδώνει». Σε αρκετές περιπτώσεις ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει αρχικά τις δραστηριότητές του, όμως τα συμπτώματα επιδεινώνονται τις επόμενες ώρες ή ημέρες.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον τύπο της ρήξης, την ηλικία και το επίπεδο δραστηριότητας του ασθενούς. Σε ήπιες περιπτώσεις εφαρμόζεται συντηρητική θεραπεία με ανάπαυση, πάγο και φυσικοθεραπεία. Όταν τα συμπτώματα επιμένουν, μπορεί να χρειαστεί αρθροσκόπηση γόνατος, μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική που επιτρέπει την αποκατάσταση της βλάβης με μεγάλη ακρίβεια.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον ορθοπεδικό αθλητικών κακώσεων Ιωάννη Τσαπακίδη.