Σοφία Νικολάου: Το lifestyle μιας… δύο μηνών εκδότριας, Γ.Γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής

Κάθε δήλωσή της προκαλεί. Κάθε απόφασή της φέρνει αντιδράσεις. Κάθε εμφάνισή της, όσο και εάν προσπαθεί να περάσει μέσα από τον φακό ένα πρόσωπο με ήπιες θέσεις και επιχειρηματολογία, καταλήγει να εκτροχιάζεται.

Η Σοφία Νικολάου, γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, φαίνεται να αρέσκεται να βρίσκεται στον αφρό της επικαιρότητας ακόμη και εάν η αυτή είναι αρνητική σε βάρος της. 

Η εκδικητικά ανυποχώρητη στάση της στην υπόθεση του αριστούχου κρατούμενου φοιτητή Βασίλη Δημάκη, οι απευθείας αναθέσεις σε άσχετες εταιρείες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για τις απεντομώσεις στις φυλακές, τα χιλιάρικα που έδωσε απλόχερα για «προσωπική προβολή» μέχρι και το ότι αποκάλεσε Έλληνα βουλευτή «Τούρκο» –εντός μάλιστα του κοινοβουλίου– συνθέτουν το προφίλ μιας πολιτευτή που βλέπει παντού «άβατα», «κουκουλοφόρους» ,και «κακοποιούς».

Λατρεύει να μιλάει για το παρελθόν της και για το πώς τα κατάφερε στη ζωή της, αν και προέρχεται από φτωχή οικογένεια. Τα «λαϊφστάδικα» της δίνουν άλλωστε απλόχερα το βήμα ώστε να προβάλει το δικό της «αμερικάνικο όνειρο». Τους τιμά και την τιμούν… Μια αγαστή μακροχρόνια συνεργασία, αν δεν ταίριαζαν δεν θα συμπεθέριαζαν, άλλωστε, που την βοηθά να χτίσει τις πολυπόθητες γέφυρες με τον κόσμο που θα σπρώξει την πολιτική της καριέρα. Αν και απέτυχε να εκλεγεί, ο Μητσοτάκης, τον οποίο εννοείται ότι υμνεί στις συνεντεύξεις της, της έδωσε τη θέση ισχύος που πάσχιζε να έχει. Και την τοποθέτησε εκεί όπου ακριβώς ήθελε να βρίσκεται.

Η ίδια άλλωστε, μέσω δημόσιων τοποθετήσεών της σε πάμπολλα τηλεοπτικά παράθυρα, είχε φροντίσει επιμελώς να δώσει τα σωστά διαπιστευτήρια στον μαέστρο της σημερινής Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Για εκείνη, το σκάνδαλο Novartis δεν ήταν τίποτε άλλο από τη «μεγαλύτερη σκευωρία στην ιστορία της Μεταπολίτευσης». Έβλεπε παντού «κακοποιούς» που… απελευθέρωσε ο συριζαϊκός νόμος Παρασκευόπουλου αλλά και «μπαχαλάκηδες» και «ρουβίκωνες» που «κυκλοφορούν και δρουν ελεύθεροι». Οχι μόνο υιοθέτησε τη ρητορική σύσσωμης της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ (βλέπε Μπογδάνο, Πλεύρη, Αδωνη αλλά και τον ίδιο τον Μητσοτάκη) περί άβατου Εξαρχείων αλλά την εξέλιξε κιόλας. 

Έβλεπε άβατο σε κάθε γειτονιά της Αθήνας. «Σχεδόν όλες οι γειτονιές έχουν μετατραπεί σε άβατο. Πέρα από τα Εξάρχεια, η Ομόνοια, ο Αγιος Παντελεήμονας, η Κυψέλη, ο Νέος Κόσμος, παντού άβατα» δήλωνε βάζοντας ψηλά στην προσωπική της ατζέντα την «έλλειψη ασφάλειας» και τον «φόβο» που αισθάνονται οι πολίτες.

Έτσι, σήμερα που έχει πλέον εξασφαλίσει την θέση που… δικαιωματικά της άνηκε, το να βλέπει «κλίκα Δημάκη» στις φυλακές δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη. Ούτε βέβαια και η «γαλάζια» γλώσσα που αρέσκεται να χρησιμοποιεί φτιάχνοντας ακόμα και «λογοπαίγνια» για αντιπάλους που δεν μπορούν να χτυπηθούν για το έργο τους. «Μην παθαίνετε Πολάκη» είπε πρόσφατα στη Βουλή, ενώ αποκάλεσε χωρίς ντροπή «Τούρκο» τον μουσουλμάνο βουλευτή Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Χασάν Ζεϊμπέκ.

Η Σοφία Νικολάου δεν έκρυψε ποτέ τις «γαλάζιες» σχέσεις της ούτε και τη βαθύτατη εκτίμηση που τρέφει προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Από το 2016 άλλωστε είναι μέλος στον Τομέα Οικονομικών και Δικαιοσύνης στη ΝΔ. Σε συνεντεύξεις της τον συγχαίρει για την «πρωτοβουλία» στησίματος του περίφημου «Μητρώου Στελεχών», αν και φαίνεται να λησμονεί τις δημόσιες καταγγελίες που έκαναν «γαλάζια» μέλη. 

Μάλλον δεν διάβασε όσα γράφτηκαν για κόμμα ρουσφετιών, ψεμάτων και αναξιοκρατίας. Ούτε ότι αρκετά μέλη του Μητρώου, τα δικά τους παιδιά, ένιωσαν πως ο ίδιος ο Μητσοτάκης τους εκμεταλλεύτηκε και τους κορόιδεψε. 

Και… ολίγον εκδότης

Η αγάπη της για τη δημοσιότητα την έφερε για ένα σύντομο φεγγάρι και στη θέση του εκδότη. Η δικηγόρος Σοφία Νικολάου βρέθηκε ξαφνικά να εκδίδει το 2016 τη σαββατιάτικη εφημερίδα «Η Είδηση», που δεν άντεξε ούτε δύο μήνες στα περίπτερα. Όπως λένε πρόσωπα που ήταν κοντά σε αυτή την έκδοση, η κ. Νικολάου εμφανιζόταν να μιλάει μονάχα σε συγκεκριμένους κύκλους περί ισχυρών ατόμων που βρίσκονται από πίσω. Ενώπιον βέβαια των εργαζομένων της έλεγε ότι είναι μόνη της χωρίς κανένα κεφάλαιο για στήριγμα. 

Ουκ ολίγες φορές είχε πει ότι όσο εύκολα άνοιξε τόσο εύκολα θα κλείσει, αν αποτύχει. Δεν ήθελε να ακούει καμία αντίθετη γνώμη από τη δική της, αν και η ίδια δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το αντικείμενο. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται τόσο από το γρήγορο λουκέτο όσο και από το ότι οι μισοί -και βάλε- δημοσιογράφοι αποχώρησαν κάπου στην πορεία της βραχύβιας εκδοτικής της προσπάθειας.

ΑΠΟ ΤΟ DOCUMENTO