Στον ΣΥΡΙΖΑ γλεντούν τους δημοσκόπους. Αλλά για το ΚΙΝΑΛ κλείνουν τα μάτια.

Του Γ. Λακόπουλου

Υπάρχουν καλά νέα για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Η χρεοκοπία των δημοσκόπων στις εκλογές του ΚΙΝΑΛ έδωσε στα στελέχη του την ευκαιρια να ξετινάξουν τις προβλέψεις των εταιρειών που τους καταδικάζουν μονίμως να βλέπουν τη πλάτη του Μητσοτάκη.

«Οποιος υστερεί στις δημοσκοπήσεις μπορεί κάλλιστα να κερδίσει στις κάλπες»  είναι το μότο τους αυτές τις μέρες και έχουν δίκιο. 

Οι εκλογές γίνονται με ψήφους. Όχι με κολώνες και πίτες από γκάλοπ. Ούτε με αποκόμματα εφημερίδων και εκπομπές.

Τις ψήφους παίρνει αυτός που έχει την πειστικότερη απάντηση το κεντρικό δίλημμα που θέτει η συγκυρία των εκλογών. Όχι αυτός που τάχα έχει τη νίκη στο τσεπάκι από τα αποδυτήρια.

Η ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων διεθνώς είναι γεμάτη από σκελετούς ηττημένων που κέρδιζαν στις δημοσκοπήσεις.

Ρωτήστε και τον Λοβέρδο που έβγαινε πρώτος, κατά τις δημοσκοπικές  πιθανολογήσεις, τις οποίες πέταξαν στα σκουπίδια οι εταιρίες  στοιχημάτων και έσωσαν τα λεφτά τους.

Όχι σαν τον Μητσοτάκη ,που τις παίρνει τοις μετρητοίς- με έμφαση στο μετρητοίς.

Προσοχή όμως. Όταν έχεις την καλύτερη απάντηση στο δίλημμα των εκλογών , πρέπει να έχεις και τη δυνατότητα να την αναδείξεις. Γιατί δεν την έχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ας ρωτήσουν τον καθρέφτη τους. Η κάποιους πρώην υπουργούς τους- και για την ακρίβεια έναν.

Αλλά  υπάρχουν και άσχημα νέα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια στελέχη του και φιλικά του μίντια ,  προσπαθούν αυτές τις μέρες να πείσουν  πως <  δεν έγινε και τίποτε > με τους 270.00  ψήφους που έπεσαν στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ.

 Ως επιχείρημα φέρνουν ότι σε προηγούμενες εκλογές του  ιδίου κόμματος είχαν ψηφίσει περισσότεροι. Το επιχείρημα είναι ίσης αξίας με τον ισχυρισμό ότι με τον Παπανδρέου είχαν κοινά σημεία.

Με αυτά  τα μυαλά κατάφεραν να μένουν κολλημένοι δυο χρόνια τώρα στον εαυτό τους. Νομίζουν ότι η πολιτική εξηγείται με της αριθμητική   και μάλιστα δια της μεθόδου  < τρεις το λάδι, τρεις το  ξύδι>

Αρνούνται να δεχθούν ότι  αυτή η εκλογική διαδικασία — αλλά και  η διαδικασία που   που  δημιούργησε- αποτελούν καμπάνα για τον ΣΥΡΙΖΑ.

 Στην κάλπη  του ΚΙΝΑΛ έπεσαν και ψήφοι μιας χρήσης. Αλλά έπεσαν και ψήφοι που είχαν πέσει στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ το 2019.

Στην πολιτική έχουν σημασία οι  αριθμοί . Αλλά περισσότερη σημασία εχει η τάση που αναδεικνύουν.  Και η φορά  των πραγμάτων δεν  έδειξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ενσωματώνει  τον αντιδεξιό  χώρο…

 Τα εκλογικά δεδομένα ενός κόμματος που ως τώρα έφθινε,  δείχνουν οτι ο   ζωτικός εκλογικός χώρος που ανέδειξε  κυρίαρχο τον Τσιπρα,  – οι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί- αρχίζει να κινείται. Και δεν κινείται προς το μέρος του.

Δεν έχει σημασία  πόσοι περισσότεροι ή λιγότεροι πήγαν να ψηφίσουν. Όποιος βγήκε από την ακινησία του δεν βγήκε για λογαριασμό του ΣΎΡΙΖΑ. Ούτε αν ο Ανδρουλάκης μπορεί να τον ανταγωνιστεί στον ανοικτό χώρο. Σημασία έχει οτι το   τρενάκι που κουβαλούσε  κάρβουνο στις μηχανές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ , έδειξε ότι την επόμενη φορά μπορεί να σταματήσει στον παλιό σταθμό.

Επιπλέον και σ αυτό το θέμα αναδείχθηκαν  οι εσωτερικές ρηγματώδεις  στην Κουμουνδούρου, καθώς  αρκετά στελέχη βρέθηκαν εκτός γραμμής- αν υποτεθεί ότι υπήρξε γραμμή. Φτάνοντας στο σημείο να φλερτάρουν με τον υπ αριθμόν ένα εχθρό του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που δεν ήταν βέβαια ο  παλαιός Κνίτης και σημερινός σταυραδερφός του Αδωνι…

Αν όλα αυτά δεν συνιστούν λόγο ανησυχίας –  ειδικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης   Τσίπρα θα ήταν παράδοξο να μην ανησυχεί, δεδομένης της αίσθησης των εξελίξεων που έχει δείξει  ως τώρα- ας γυρίσουν από το άλλο πλευρό….