Σάββατο 21 Απριλίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Το Μακεδονικό ως σάντουϊτς

Του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Έτσι όπως το Μακεδονικό για μια ακόμη φορά γιγαντώθηκε και κατέκτησε –ή πήγε να κατακτήσει– όλο το πολιτικό προσκήνιο, κοντεύοντας μέχρι και να ανασυνθέσει το πολιτικό λεγόμενο σύστημα με την συνειδητοποίηση π.χ. στην ΚινΑλ ότι η αυτοπαγίδευση της Κεντρο(αντι)Αριστεράς στα δεξιά δεν αποδίδει σ’ ένα τέτοιο θέμα– λογικό είναι όλοι να προσπαθούν να καταλάβουν πώς είναι το τοπίο που διαμορφώνεται, τώρα, μπροστά. «Μετά το Νταβός». Μετά το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών στα Σκόπια. Μετά… θα δούμε μετά από τι, σ’ εμάς.

Επειδή όλοι μάθαμε ότι εκεί, τον Ιούνιο, είναι που παραμονεύει η Σύνοδος του ΝΑΤΟ όπου θα επιδιωχθεί ή είσοδος της πΓΔΜ στην Συμμαχία, αν κατορθωθεί έως τότε να αρθεί το Ελληνικό «βέτο» (που βέτο κατά κυριολεξία δεν είναι: όπως εξήγησε και ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ στα Σκόπια, πρόκειται για την επιβεβαίωση ότι δεν νοείται παρέκκλιση της Συμμαχίας από τον καταστατικό κανόνα της ομοφωνίας), να μην ξεχάσουμε δυο άλλες ημερομηνίες.

Τα Δυτικά Βαλκάνια

Η πρώτη είναι γνωστή, αλλά δεν έχει ακριβώς συνειδητοποιηθεί ότι προηγείται: Μέσα Μαΐου, η Βουλγαρική Προεδρία φέρνει Διάσκεψη Κορυφής ΕΕ «27» – Δυτικών Βαλκανίων, στη Σόφια. Για την Λιλιάνα Πάβλοβα, υπουργό Ευρωπαϊκών υποθέσεων, «βασική μας (της Βουλγαρικής Προεδρίας) προτεραιότητα είναι το Ευρωπαϊκό μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων». Αλβανία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κόσσοβο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και… πΓΔΜ. Ως φαίνεται όμως, προηγείται και συνάντηση στα πλαίσια του λεγόμενου Berlin+, της συντονιστικής διαδικασίας ΕΕ και ΝΑΤΟ, λίγες μέρες νωρίτερα. Και στις δύο περιπτώσεις, αν δεν υπάρξει κινητικότητα στην προσπάθεια Αθηνών-Σκοπίων/Τσίπρα-Ζάεφ, θα τεθεί θέμα συμμετοχής με την προσωρινή ονομασία: πΓΔ της Μακεδονίας.

Υπάρχει όμως και το άλλο: αμέσως μετά το καλοκαίρι, έρχεται το φθινόπωρο και η 78η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στην Νέα Υόρκη αυτήν την φορά. Ήδη διακινείται η φήμη –μάλλον, δε, διακινούνται και Σχέδια Ψηφισμάτων, ως φαίνεται δε ένα από αυτά έχει τη δραστήρια συμμετοχή της Τουρκίας –ότι θα ζητηθεί από την Γενική Συνέλευση να ξαναδεί το θέμα της ονομασίας, δηλαδή του παραμερισμού του «πΓΔΜ της Μακεδονίας» επ’ ωφελεία της συνταγματικής ονομασίας (στην λογική του αυτοπροσδιορισμού). Ίσως θα έπρεπε να μην λησμονείται ότι μόνον λόγω του Γαλλικού βέτο/Μιτεράν στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου Ρωσία, ΗΠΑ, Κίνα έχουν αναγνωρίσει τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ο διεθνής Οργανισμός «έμεινε» στην προσωρινή ονομασία.

Δύο δρόμοι

Αυτή η πραγματικότητα, του Μακεδονικού έτσι όπως το ξανα-ανακαλύψαμε λόγω ΝΑΤΟ ως σάντουϊτς σε περισσότερες διεθνείς κινήσεις, κινεί τα πράγματα. Ήδη δε –«μετά το Νταβός»- η διπλωματική προσέγγιση του Μακεδονικού φαίνεται ότι πηγαίνει για βάθος χρόνου: είτε συμφωνήθηκε και θα δούμε να εξελίσσεται ένα road map/οδικός χάρτης (σε βάθος 18μηνου/2ετίας), με συνομολογημένες και εγγυημένες από τον διεθνή παράγοντα τις αλλαγές/προσαρμογές στην πΓΔΜ, με υπό όρους και βαθμιαία μόνο προσέγγιση προς ΝΑΤΟ και ΕΕ είτε πάλι θα υπάρξει (ομόφωνη) πρόσκληση για συμμετοχή μεν στο ΝΑΤΟ, αλλά με την τελική συμμετοχή υπό αίρεση της κύρωσης στη Βουλή (μας) μετά τις αλλαγές στο Σύνταγμα της πΓΔΜ.

Στην πρώτη πάντως παρατήρηση, ο ευφυής παρατηρητής θα δει ότι «καλύπτονται» εκλογικές αναμετρήσεις: Η Προεδρική εκλογή (και ίσως βουλευτικές εκλογές ανάγκης) στα Σκόπια, οι δικές μας βουλευτικές και Ευρωπαϊκές και ίσως βουλευτικές αδιεξόδου λόγω Προεδρικής στην Αθήνα. Ενδιαφέρον.