Του Ιωάννη Δαμίγου
Θα σε κάνω εγώ (σύστημα) να θέλεις ή επί το λαϊκότερο: “λέγε λέγε το κοπέλι κάνει την γριά και θέλει”. Εφόσον επιθυμείτε τον “κανένα”, ως κοινή γνώμη, θα το καλύψουμε εμείς με κάποιον που συμπαθήσατε, που συμπονέσατε και προκάλεσε το θυμικό σας. Κι αν δεν ξέρει, θα την μάθουμε, κι αν δεν μπορεί, έχουμε τους πάντα κατάλληλους, να βοηθήσουν.
Αυτό το συναίσθημα της συμπόνιας, που είναι τόσο χειραγωγούμενο, αποτελεί το κλειδί της εξώπορτας για την εκ νέου συνέχιση της εξουσίας, από τους τεχνικούς επιτήδειους. Αν και μέχρι τώρα η κυρία Καρυστιανού, έχει δηλώσει πως δεν επιθυμεί να ηγηθεί κόμματος, αλλά δεν θα αρνιόταν την συμμετοχή στην ανάγκη απαλλαγής από την σαπίλα αυτού του καθεστώτος, δημιουργούν (Καραχάλιος και Σία) κίνημα με το λογότυπο “Κύμα”! Βέβαια, η κυρία Καρυστιανού δεν έχει αρνηθεί, αλλά ούτε έχει επιβεβαιώσει την παρουσία της σε ένα τέτοιο κίνημα, μέχρι σήμερα.
Να σημειώσω εδώ, την απουσία πολιτικού της λόγου, καθώς περιορίζεται στην δικαίως δριμεία κριτική συγκεκριμένης ομάδας προσώπων του κυβερνώντος σχήματος. Να σημειώσω επίσης, πως με κάθε της δικαίωμα, αλίμονο, το πράττει στην πολύ δύσκολη προσπάθεια δικαίωσης της απώλειας της κόρης της. Δεν γνωρίζω όμως, την ανάγκη της κοινωνίας από τα μύρια δεινά, αν πρέπει να την μεταφέρει στις πλάτες μιας ορφανής μητέρας, με αφορμή τον δυσβάσταχτο αυτό πόνο της. Αγνοώ το όποιο κοινωνικό παρελθόν της, τις θέσεις της για άλλα ζητήματα, γνωρίζοντας από έως, μια συγκροτημένη σκέψη, σε συνδυασμό με μια καλή γλώσσα ,σοβαρή και ευγενική παρουσία και μέχρι εκεί. Ότι επιθυμεί να συνδράμει, ακριβώς λόγω της συγκεκριμένης επώδυνης και τραγικής εμπλοκής, ενάντια στην δολοφονική τακτική της κυβέρνησης, ασφαλώς και την τιμά.
Αυτό που με ανησυχεί, είναι η άμεση και ευθεία ανταπόκριση πολιτικών αλλά και πολιτών αίφνης, απλώς και μόνο από την αναγγελία ενός έτοιμου ήδη κινήματος, από πρώην σύμβουλο διαφόρων αλλά συντηρητικών αξιωματούχων, να την πλαισιώσουν. Κοντολογίς, μία σαφώς καλύτερη και εξυπνότερη συγκυριακή οργάνωση καλέσματος και συμμετοχής, από αυτή του κυρίου Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, όσοι πιστοί προσέλθετε, με τα γνωστά και αναμενόμενα αστεία αποτελέσματα. Εύκολα και γρήγορα, ο κύριος Καραχάλιος και οι συν αυτώ, εκμεταλλευόμενος τα ποσοστά του “κανένα”, επιθυμεί να πραγματώσει ένα εγχείρημα, συγκέντρωσης πολλών διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων, διαμαρτυρομένων, αγανακτισμένων, προδομένων, ακροκεντρώων και άλλων ομάδων. Το μεγάλο ριφιφί! Συγκεντρώνει πλήθη η κυρία Καρυστιανού, βούρ! Ιδού η λύση, όλοι μαζί να φύγει ο Μητσοτάκης και μετά βλέπουμε, εντωμεταξύ έχουν ήδη προβλέψει οι του συστήματος παίχτες. Η μπάνκα δεν χάνει!
Το αγνό και ειλικρινές, ο πόνος και ο αγώνας, πάντα γίνεται θέατρο ευκαιριών από τους λογής τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Έτοιμοι να αδράξουν την παραμικρή αφορμή και να την μετατρέψουν σε κερδοφόρο υπέρ τους αποτέλεσμα. Δεν βρήκαν ευκαιρία με την κυρία Φύσσα να πιάσουν ψάρια, ρίχνουν τώρα τα δίχτυα τους στην κυρία Καρυστιανού, ελπίζοντας. Τελευταίο εγχείρημα βλέπεις της πολιτικής όταν τελειώνουν τα φερέφωνα οι πολιτικάντηδες, οι ορφανές μητέρες. Το κατέδειξαν και οι δημοσκόποι!