Τρεις «ορφανές» πρωτοβουλίες που μπορούν να αναβαθμίσουν την πολιτική και τη χώρα

Του Γ. Λακόπουλου

Η πολιτική στην Ελλάδα διολισθαίνει στην παραπολιτική αντιδικία. Αντί για τα ουσιώδη κυριαρχούν η ….Μαδουρολογία, οι σαλταδορισμοί του Καμμένου και η Πολακο-στουρναλογία. Η αντιπαράθεση των κομμάτων γίνεται χωρίς επιχειρήματα.

Με την ΝΔ να αντιπολιτεύεται εμπρηστικά και να υπονομεύει την πολιτική αντιπαλότητα , υπό την υπόκρουση της μιντιακής ασυδοσίας. Με την κυβέρνηση αδύναμη να αναδείξει το έργο της και συχνά πατάει τα κορδόνια της. Και το Κινάλ να εξαερώνεται επιστρέφοντας στην εποχή Βενιζέλου που ήταν δεκανίκι της Δεξιάς του Σαμαρά.

Τα υπόλοιπα κόμματα αυτοκαταργούνται με την Ακροδεξιά να καιροφυλακτεί για να εισπράξει όσα της προσέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη αλλοπρόσαλλη πολιτική του στο Μακεδονικό.

Σ’ αυτό το νοσηρό κλίμα που υποβαθμίζει την πολιτική και καλλιεργεί τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό τρεις συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες σε τρεις πολιτικούς χώρους, μπορούν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους και να αποκαταστήσουν η πολιτική ως αναμέτρηση ιδεών για την προοπτική της χώρας και όχι ως παρακολούθημα επιχειρηματικών επιδιώξεων.

Η πρώτη πρωτοβουλία ανήκει στον Πρωθυπουργό. Ας μην κλείνουν κάποιοι τα μάτια: ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο φυσικός επικεφαλής της ελληνικής Κεντροαριστεράς και η κυβέρνηση του ο πιο αξιόπιστος συνομιλητής Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Δεν απομένει παρά να ανακηρυχθεί επισήμως σαν αυτό που ήδη είναι.

Για να σταματήσουν τα καλαμπούρια και οι μικρομεγαλισμοί διάφορων πρέπει να αναλάβει αυτόν τον ιστορικό ρόλο με συγκεκριμένες κινήσεις.

Πρώτον, να ξεκαθαρίσει στο κόμμα του – χωρίς τον οποίο δεν υπάρχει- ότι ήλθε η ώρα της μετεξέλιξής του.

Δεύτερον, να κινήσει τις διαδικασίες ένταξης στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, που τον αναμένει και να στηρίξει τις επιλογές του εν όψει των Ευρωεκλογών και στις διεργασίες που θα ακολουθήσουν.

Τρίτον, να καλέσει -με κομματικές και κυβερνητικές πρωτοβουλίες -σε συμπόρευση τα πραγματικά σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διακρίθηκαν για το αγωνιστικό φρόνημα, τις ικανότητες και την εντιμότητα και σήμερα αδρανούν.

Όλα αυτά με επιδίωξη ένα «ελληνικό Επινέ», που θα διαμορφώσει το νέο ρωμαλέο ριζοσπαστικό πολιτικό φορέα με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ . Ήτοι τη νέα Κεντροαριστερά που θα ανακόψει τον δεξιό ρεβανσισμό και θα κυβερνήσει την επόμενη τετραετία με φιλολαϊκό αναπτυξιακό μεταμνημονιακό πρόγραμμα.

Η δεύτερη πρωτοβουλία ανήκει στα ιστορικά στελέχη της ΝΔ και τους συνειδητοποιημένος παράγοντες της εγχώριας Κεντροδεξιάς που βλέπουν το κόμμα τους να μετατρέπεται σε ακραίο μόρφωμα με αντιευρωπαϊκές επιλογές. Υπό την καθοδήγηση των Σαμαρά – Γεωργιάδη -Βορίδη που χειραγωγούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τη συνδρομή μιντιακών παραγόντων και οικονομικών κέντρων της παλιάς διαπλοκής.

Η ακύρωση της παρακμιακής πολιτικής που ακολουθεί σήμερα το σύστημα Μητσοτάκη και η απομακρύνσου ιδίου από την ηγεσία, -αφού άλλωστε απέτυχε να αναδειχθεί σε ηγέτη- θα επαναφέρει τη ΝΔ στις ίδρυσης ρίζες της και θα διαμορφώνει τη Νέα Κεντροδεξιά . Με σκοπο να συναποτελέσει μαζί με τη νέα Κεντροαριστερά το σύγχρονο πολιτικό σύστημα που θα διαδεχθεί τον εκφυλισθέντα διπολισμό της μεταπολίτευσης.

Πρωτίστως ο φυσικός επικεφαλής της συντηρητικής παράταξης , πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και δίπλα του στελέχη όπως η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Μεϊμαράκης, ο Χατζηδάκης, ο Δένδιας κ.α. έχουν την ευθύνη οργάνωσης αυτής της πρωτοβουλίας.

Η τρίτη πρωτοβουλία αφορά τον ενδιάμεσο χώρο που μένει χωρίς πολιτική διεύθυνση μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ από τα λάθη των επίγονων του Ανδρέα Παπανδρέου και την εξαφάνιση του από την κενόδοξη κληρονόμο που έστησε το Κινάλ το οποίο εξαερώνεται ως υποκατάστημα του νεομητσοτακισμου.

Ιστορικά στελέχη όπως ο Κώστας Λαλιώτης, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Στέφανος Τζουμάκας, ο Θαν. Τσούρας, ο Μιλτ. Παπαϊωάννου και άλλοι, οφείλουν να παραμερίσουν την Γεννηματά, να στηρίξουν την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικού κόμματος με βάση τα ιδρυτικά συστατικά του και να το επαναφέρουν στη Δημοκρατική Παράταξη ως κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ. Τα υπόλοιπα είναι θνησιγενείς ασκήσεις ισορροπία καταδικασμένος παραγόντων της αμαρτωλής επικής.

Αυτές οι τρεις πρωτοβουλίες θα διαμορφώσουν ένα νέο πολιτικό εκκρεμές το οποίο στη μια κίνηση του θα συσπειρώσει την Δημοκρατική Παράταξη με τη πολυμορφία της στο φορέα της Νέας Κεντροαριστεράς ανάλογα με τη λαϊκή ετυμηγορία.

Στην άλλη κίνηση θα διαμορφωθεί η Νέα Κεντροδεξιά που θα απομονώσει τους ακραίους και την Ακροδεξιά και θα οδηγήσει σταδιακά σε εξαφάνιση το νεοναζιστικό μόρφωμα που απειλεί την δημοκρατική τάξη.

Για όλα αυτά απαιτούνται τολμηρές αποφάσεις, αποφασιστικές συμπεριφορές και ιστορική συναίσθηση της ευθύνης που έχουν όσοι μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλίες με απήχηση στους σημερινούς κομματικούς χώρους.

Τα υπόλοιπα θα τα λύσει η κοινοβουλευτική τάξη, με εναλλαγή των κομμάτων εξουσίας που θα ωθήσουν τη χώρα στο μέλλον, έχοντας παραδειγματιστεί και από τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος – που θόλωσαν να μεταπολιτευτικά επίτευγμα.

Θα διαμορφώσουν νέους πολιτικούς πυλώνες με διακριτές ιδεολογίες στη θέση των κομμάτων που αλλοτριώθηκαν από την οικονομική εξουσία , όταν στις ηγεσία τους βρέθηκαν μικρονοϊκοί άβουλοι που άσκησαν την πολιτική σαν θεραπαινίδα της οικονομικής εξουσίας και προκάλεσαν τη χρεοκοπία της χώρας και της κοινωνίας.