Τσίπρας και ΔΕΘ, τι περιμένουμε ν’ ακούσουμε

Της Έλενας Ακρίτα
Οι προσδοκίες από τον Αλέξη Τσίπρα, τα λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν και το παράδειγμα του «πρωθυπουργού των Πρεσπών».

Σήμερα είναι η ομιλία και αύριο η συνέντευξη Τύπου του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν κάποια σημαντικά θέματα που πρέπει να θιγούν από τον Αλέξη Τσίπρα, σταράτα, ξεκάθαρα και χωρίς άνω τελείες.

Τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός τα καταδίκασε με την ψήφο του το 2019. Επειδή όμως ταλανιζόμαστε από τη χειρότερη κυβέρνηση από την Μεταπολίτευση και μετά, τα σημεία στίξης πρέπει να επαναπροσδιοριστούν και οι άνω τελείες να γίνουν τελείες. Μπορεί η ψαλίδα ανάμεσα στα δυο κόμματα να μικραίνει ολοένα, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Όταν έχεις απέναντί σου έναν αλαζόνα ολιγάρχη κι ένα τσούρμο ακροδεξιών παρακοιμώμενων να οδηγούν με σταθερό χέρι την Ελλάδα στον πάτο της διεθνούς ανυποληψίας, οφείλεις να σηκώσεις τα μανίκια και να κάνεις, ό,τι μπορείς – αλλά και ό,τι δεν μπορείς – για να σώσεις την πατρίδα σου.

Ό,τι μπορείς και ό,τι δεν μπορείς.

Τόσο απλά.

Τι περιμένουμε να ακούσουμε λοιπόν.

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τη μεσαία τάξη που υπερφορολόγησε όταν ήταν κυβέρνηση. Λάθος μεγάλο που το πλήρωσε στις εκλογές.

2. Οφείλει να μιλήσει με ειλικρίνεια στους κεντρώους ψηφοφόρους. Όχι τους ακροκεντρώους – αυτοί είναι για τα μπάζα, έτσι κι αλλιώς. Στους κεντρώους τους γνήσιους, στους δημοκράτες που σήκωσαν στους ώμους τους αυτή την παράταξη, ενίοτε ερημην των αρχηγών της. Στους αγωνιστές, τους τίμιους, που προδόθηκαν, αλλά δεν το έβαλαν κάτω: αντίθετα συνέχισαν να δίνουν τη μάχη την καλή για τα δημοκρατικά ιδεώδη και τις υψηλές αξίες της Ελευθερίας.

Επί προσωπικού.

Παιδί – «παιδί» λέμε τώρα – κεντρώων κι εγώ. Παραδοσιακά και με ιστορία μεγάλη οι γονείς μου. Δημοκράτες που απεχθάνονταν τη Δεξιά. Ο πατέρας μου – με κόστος προσωπικό και πολιτικό – πρωτοστάτησε στον αγώνα για να σωθεί ο Νίκος Μπελογιάννης. Και η μάνα μου, γνήσια κεντρώα, αγωνίστηκε ενάντια στη Χούντα μαζί με κομουνιστές κι αριστερούς και καταδικάστηκεστο Στρατοδικείο σε δέκα χρόνια κάθειρξη.

    3. Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να παρασύρεται από τις σειρήνες των ίσων ισορροπιών – όπου τελικά κανείς δεν μένει ικανοποιημένος – πρέπει να ξεκαθαρίσει τη στάση του με την Εκκλησία. Η συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο οδήγησε σε συμβιβασμούς που εξοστράκισαν από την κυβέρνηση τον Νίκο Φίλη, έναν από τους καλύτερους υπουργούς Παιδείας που είχε ποτέ αυτή η χώρα. Δεν τον γούσταραν οι παπάδες και βρέθηκε εκτός. Αποτέλεσμα σήμερα τα παιδιά μας να «υφίστανται» μια θεοκρατική εκπαίδευση όπου κουμάντο κάνει η Εκκλησία με την ενθουσιώδη αρωγή της νυν υπουργού.

4. Χωρισμός κράτους και εκκλησίας. Είναι αδιανόητο να έχει άποψη οι παπάδες για τα πάντα. Είναι αδιανόητο να βγαίνουν στις τηλεοράσεις για να μας πουν πως όποια γυναίκα δεν θέλει, δε βιάζεται. Είναι αδιανόητο να φτύνουν οξος και χολή για τον συνάνθρωπό τους, για τις επιλογές του, για την ελευθερία της σκέψης ακόμα και για το σώμα τους. Είναι αδιανόητο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Κουρουμπλής να ποζάρουν περιχαρείς δίπλα στον κάθε χουντικό Αμβρόσιο που ξερνάει μίσος και βία απέναντί στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και φτύνει πάνω στο Λόγο του Χριστού που δίδαξε την αγάπη.

5. Να σταθούμε λοιπόν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Εδώ μισόλογα δεν χωρούν. Τα μισόλογα τα ακούσαμε από τον Μητσοτάκη την περασμένη Κυριακή. Ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε πως ο κόσμος δεν είναι έτοιμος ακόμα. Μπορεί να το είπε με σάλτσες για να μη χάσει ψηφαλάκια, αλλά η ουσία είναι ξεκάθαρη. Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος. Και ποιος θα αποφασίσει πότε ο κόσμος είναι έτοιμος; Ποιος θα το ορίσει, οι ομοφοβικοί; Οι «φτάνει να μην προκαλούν»; Οι ‘έχω φίλους γκέι αλλά’; Οι σεφερλήδες που μιλούν για «πισωγλέντηδες»;

Μια μέρα με λιακάδα στην Ελλάδα είναι μια μέρα με πολύχρωμες οικογένειες. Μια μέρα που κανείς πια δεν χρειάζεται να κρύβεται. Μια μέρα που όλα ανεξαιρέτως τα ερωτευμένα ζευγάρια  παντρεύονται – αν θέλουν –  και γίνονται γονείς αν θέλουν. Μια μέρα που θα βάλουμε εμείς οι φίλοι τους τα μεταξωτά και να φυσάνε στους γάμους των αγαπημένων μας και στα γενέθλια  των παιδιών τους.

6. Τα ζώα και τα μάτια σας. Αυστηροί νόμοι, βαριά πρόστιμα, ποινές φυλάκισης που να τηρούνται στο ακέραιο. Δεν μπορεί να τη γλιτώνουν άτομα που βασανίζουν και σκοτώνουν ζώα, που σέρνουν γαϊδούρια στην άσφαλτο, που για χαβαλέ σφάζουν κατσίκια στο γόνατο. Τα λέει και τα ξαναλέει ο Πέτρος ο Κατσάκος, ακούστε τον με προσοχή. Και εννοείται τέρμα το φλερτ με τους κυνηγούς. Δεν πειράζει ας μη σάς ψηφίσουν αυτοί που δίνουν δώρο καραμπίνα άμα τους πας πέντε ουρές αλεπούς. Η αγαπάμε τα ζώα ή όχι. Ντόμπρα πράγματα.

7. Οι καλλιτέχνες με την Μενδώνη απαξιώθηκαν, λοιδορήθηκαν, έμειναν άνεργοι κι ανέστιοι ενίοτε από τη πολιτική μιας υπουργού που μόνο από Λιγνάδηδες καταλάβαινε. Τους αγαπάμε τους καλλιτέχνες, τους αγαπάμε και τους θαυμάζουμε. Θέλουμε να χειροκροτούμε ανθρώπους που μοιράζονται την τέχνη τους μαζί μας και ταυτόχρονα αμείβονται όπως τους πρέπει.

8. Σώστε τις αρχαιότητες – αν δεν τις έχουν ξεπουλήσει όλες μέχρι τις εκλογές.

Κύριε Τσίπρα.

Περιμένουμε από εσάς λύσεις για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας και λύσεις οριστικές για το δημογραφικό – ακόμα κι αν τις καρπωθεί άλλη κυβέρνηση στο μέλλον.

Περιμένουμε από εσάς να θεραπεύσετε τις πληγές που άνοιξε η κυβέρνηση στον κορμό της Δημοκρατίας.

Περιμένουμε από εσάς να διαλύσετε την πολιτική δυστοπία με τις υποκλοπές, τον ασφυκτικό κλοιό στα ΜΜΕ και με το λιβάνισμα ενός πρωθυπουργού που την έχει δει μονάρχης κληρονομικώ δικαιώματι και καλά.

Περιμένουμε από εσάς τα δύσκολα. Περιμένουμε από εσάς να βγάλετε τη χώρα από το τέλμα, χωρίς να υπολογίζετε πολιτικά κόστη.

Με άλλα λόγια.

Περιμένουμε από εσάς να είστε ο Τσίπρας των Πρεσπών. Ο πρωθυπουργός δηλαδή που λύνει προβλήματα και κόβει με το μαχαίρι γόρδιους δεσμούς χωρίς να υπολογίζει πολιτικό κόστος.

Αυτά περιμένουμε από εσάς. Ξεκινώντας από σήμερα.

Υ.Γ. Στη συνέντευξη Τύπου, δώστε προβάδισμα στις ερωτήσεις των δεξιών εφημερίδων. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκανε ο Μητσοτάκης επιβεβαιώνοντας, για άλλη μια φορά, πως η θέση 108 στην Ενημέρωση πολύ μας πέφτει.

ΑΠΟ ΤΟ NEWS 247