Όλα πήγαν καλά στην Αμερική ή ο Τραμπ έπνιξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη στο Αιγαίο;

Toυ Νίκου Λακόπουλου

Το φιάσκο της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ διαδέχτηκε μια προσπάθεια να εμφανιστεί ως μεγάλη επιτυχία -αφού «πάθανε πλάκα με τα Αγγλικά του» κατά τον Γ. Κύρτσο. Το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να διαμεσολαβήσουν για την μείωση της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που εμφανίστηκε σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης αποδείχτηκε «φούσκα».

Το μόνο που έμεινε ήταν η προσπάθεια του Γραφείου Πρωθυπουργού να εξαφανίσει από τη μετάφραση των δηλώσεων Μητσοτάκη, τη φράση για στήριξη στην εκτέλεση του Ιρανού στρατηγού την ώρα που ο πρέσβης του Ιράν πραγματοποιούσε διάβημα με τον υπουργό Εξωτερικών να αναρωτιέται τι να …θέλει.

Η αλήθεια είναι πως οι ΗΠΑ «ενθαρρύνουν «τα κράτη να επιλύσουν τις διαφωνίες τους ειρηνικά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο» και τα καλούν «να απέχουν από όλες τις ενέργειες που ενέχουν τον κίνδυνο αύξησης των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο» σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ.

Στη συνάντηση Τραμπ- Μητσοτάκη όλοι είδαν πως όταν ο δεύτερος ψέλλισε πως η «συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης προκαλεί αποσταθεροποίηση» ο πρώτος απάντησε πως»ο Ερντογάν είναι φίλος μου». Και εξήγησε στον Έλληνα Πρωθυπουργό πως το θέμα της Λιβύης θα το συζητήσει αλλά όχι μαζί του. Θα το συζητήσει με την Γερμανία, την Ρωσία και άλλες χώρες- στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα και πρώτα-πρώτα με την Τουρκία.

Οι παροτρύνσεις στην Ελλάδα να κρατά ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας και να διατηρεί καλές σχέσεις με τον «μεγάλο και σημαντικό γείτονα» συμβαδίζουν με την αισιοδοξία του Νίκου Δένδια ότι «δεν θα είμαστε μόνοι» σε ένα θερμό επεισόδιο και τις πρόσφατες δηλώσεις του πως η Τουρκία -στις συναντήσεις- εμφανίζεται «λογική».

Ο υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα της Κυριακής» άφησε να εννοηθεί ότι θα γίνουν συνομιλίες με την Τουρκία. «Η Τουρκία έχει τις απόψεις της, εμείς έχουμε τις δικές μας και για αυτό λέμε να τις συζητήσουμε».

Πώς και δεν το σκέφτηκε κανείς ως τώρα; «Αν υπάρχουν διαφωνίες, να το συζητήσουμε.Και αν δεν μπορούμε να βρούμε άκρη υπάρχουν διεθνείς δικαιοδοτικοί οργανισμοί μέσα στο γνωστό πλαίσιο»- προφανώς της Χάγης, που όμως «είναι μακρυά».

Είναι προφανές ότι παρά το άδειασμα του Μητσοτάκη που εμφανίστηκε ως ένας δουλικός ικέτης μπροστά στις κάμερες πίσω από αυτές έγιναν κάποιες συζητήσεις. Ο Πρωθυπουργός δεν έκανε δηλώσεις, αλλά σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές «ο πρόεδρος Τραμπ καταλαβαίνει απόλυτα ότι η τουρκική επιρροή στην Λιβύη βρίσκεται απέναντι στα αμερικανικά συμφέροντα και κρίνει ότι δεν υπάρχει τόσο στενή σχέση Τραμπ – Ερντογάν που να επηρεάζει τις εθνικές μας θέσεις».

Δηλαδή, όταν έκλεισαν οι πόρτες ο Μητσοτάκης του εξήγησε ποια είναι τα αμερικάνικα συμφέροντα στη Λιβύη και ο Τραμπ το κατάλαβε.

Ο υπουργός Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος θα πει πως «η αίσθησή μου είναι ότι ο πρόεδρος, Τράμπ, και τα μέλη της ομάδας του, θα κινηθούν στην παροχή καλών υπηρεσιών προκειμένου να αποφορτιστεί το κλίμα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. (…) Νομίζω ότι μπορούν να κινηθούν μέσα από διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας προς την τουρκική πλευρά προκειμένου να εξηγήσουν ότι δεν συμφέρει κανέναν η κλιμάκωση της έντασης».

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Νίκου Δένδια ότι «συμφωνήσαμε με τον Αιγύπτιο Υπουργό την επιτάχυνση των συζητήσεων για τον χαρακτηρισμό και την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου» και η πιθανότητα να γίνει το ίδιο και με την Ιταλία δεν θα πρέπει να περάσουν απαρατήρητες, αλλά απέχουν πολύ οι ευχές από την πραγματικότητα.

Όλως τυχαίως ο πρέσβης του Ισραήλ επισκέφτηκε στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ τον Αλέξη Τσίπρα την ώρα που οι κοινές ασκήσεις Ελλάδας – Ισραήλ πληθαίνουν ήδη πριν τη συμφωνία για τον αγωγό East Med.

Η γειτονιά μας έχει πολύ κίνηση τελευταία. Οι επόμενες μέρες θα έχουν πολλά επεισόδια, δηλώσεις, «πολλές συμφωνίες» όπως είπε και ο πρόεδρος Τραμπ και «διάλογο».

Το ερώτημα είναι ο διάλογος με την Τουρκία που άρχισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα οδηγήσει κάπου ή αν αυτή την κυβέρνηση την έπνιξε ο Τραμπ νότια της Κρήτης και τζάμπα συζητά για τον εκλογικό νόμο. Αν κάτι πάει στραβά μπορεί να μην φτάσει καν στις -πρόωρες εκλογές.

Αν έδειξε κάτι το ταξίδι του Μητσοτάκη στις ΗΠΑ -που άρχισε από κει που κάποτε είχε βρεθεί και ο Ελευθέριος Βενιζέλος (!) είναι πως δεν είναι ο ηγέτης που μπορεί να κρατήσει το σκάφος σε πορεία -εκλιπαρώντας για υποστήριξη τον Τραμπ και σβήνοντας τις ίδιες του τις δηλώσεις.

Μάλλον τα γεγονότα τον υπερβαίνουν, δεν είναι τα εθνικά θέματα για επικοινωνιακά τρικ και θα τον πνίξουν, μαζί με την αυτοδυναμία του, αλλά -όπως έχει πει ο Αλέξης Τσίπρας- έχει «άγνοια κινδύνου» .

Όταν λέει π.χ. πως οι σχέσεις με την Τουρκία είναι θέμα «καλής θέλησης» ή πολύ σύντομα θα βρεθεί μπροστά σε νέα τετελεσμένα και θα συζητά με την Τουρκία ή θα φέρει στην Βουλή μια συμφωνία στο πλαίσιο «να τα βρείτε με τους Τούρκους» που του υπαγορεύει ο Τραμπ και θα βρεθεί απέναντι στους «Μακεδονομάχους» που θα του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια -χτίζοντας νέες πολιτικές καριέρες.

Ο Μητσοτάκης για να πάρει την εξουσία πούλησε την ψυχή του στον διάβολο και κείνος όπου νάναι θα την ζητήσει.