Του Τάκη Ψαρίδη
Και πάλι συγκαλύπτεται ένα μείζον θέμα που αφορά στην ασφάλεια της χώρας και των κατοίκων της και οι ευθύνες αποδίδονται στο ..ποδόσφαιρο!
Ενώ στην μια πλευρά της χώρας έχουν στηθεί φράχτες για να μην διέρχονται οι κατατρεγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, στην άλλη τα σύνορα είναι ανοιχτά και μπορεί να εισβάλει ανενόχλητη μια φάλαγγα νεοναζιστών και φασιστών..
Τα στοιχεία λένε ότι ο φράχτης στον Έβρο πρακτικά δεν αποτρέπει την διέλευση των μεταναστών και προσφύγων που έγινε ακόμα μεγαλύτερη. Έτσι ο φράχτης παραμένει ένα ιδεολογικό σύμβολο ότι οι κατατρεγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι επιθυμητοί.
Στην άλλη πλευρά, όχι μόνο δεν υπάρχουν φράχτες αλλά και μια φάλαγγα φασιστών μπορεί να εισβάλει ανενόχλητη στη χώρα εν γνώσει των αρχών και της αστυνομίας που τους παρακολουθεί «διακριτικά», να διέρχεται τη χώρα, να φτάνει στην πρωτεύουσα, να καταστρέφει και να δολοφονεί..
Δεν πρόκειται απλώς για πρωτοφανή αστυνομική ανικανότητα, αλλά για ένα πολιτικό και ιδεολογικό κλίμα που ουσιαστικά κατευθύνει και την αστυνομία και την ανικανότητα της.
Αρκεί να αναλογιστούμε ότι αυτοί που είναι οι υπέρμαχοι του φράχτη είναι οι ίδιοι που δημοσιολογούν ότι η φασιστική φάλαγγα που εισέβαλε με τα σύμβολα της στην χώρα δεν ειναι φασιστική. Ότι φασισμός είναι μόνο αυτός του Χίτλερ και του Μουσολίνι και πως έχουμε να κάνουμε με συνήθη οπαδική βία.
Αρκεί επίσης να αναλογιστούμε και τα λόγια του «άριστου» πρωθυπουργού και όλων αυτών που συγκαλύπτουν επικοινωνιακά το τεράστιο θέμα ασφάλειας της χώρας και των κατοίκων της, να λένε πως πρόκειται για οπαδικό «ραντεβού θανάτου».
Το ζήτημα λοιπόν είναι βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό. Είναι επιθυμητοί οι φασίστες; Όχι βέβαια. Πρόκειται όμως για σαφείς «εκλεκτικές συγγένειες» όπως θάλεγε ο Μαξ Βέμπερ. Αυτό είναι η βαθύτερη αιτία και δεν είναι υπερβολή..