Του Ιωάννη Δαμίγου
Φορές, το να προσπαθείς κατόπιν πιέσεων να δικαιολογείς τις κραυγαλέα ανήθικες και λανθασμένες επιλογές σου, επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν έχεις αποδεχθεί την συνύπαρξη, με μια τέτοια προβληματικής αισθητικής προσωπικότητα, με το ελκυστικό προσόν της επιτυχημένης εμπορικής του περιουσιακής εμβέλειας, τότε καλείσαι να ακολουθείς σιωπηλά τον προκαθορισμένο διακοσμητικό ρόλο σου.
Καθώς οι κάμερες απομακρύνονταν, η Μελάνια, εμφανίστηκε ψυχρή και οργισμένη όπως αναφέρει ο Guardian, για να πει πως “τα ψέματα που με συνδέουν με τον επαίσχυντο Τζέφρι Έπσταϊν πρέπει να τελειώσουν σήμερα”. Προφανώς, όλον αυτό τον καιρό πλάι στον Τραμπ, έχει διδαχτεί ανάλογους τρόπους αυταρχικής συμπεριφοράς. Το έλλειμμα παιδείας, αλλά και η αίσθηση απώλειας συνείδησης πρώτης κυρίας, ακολούθησε η επόμενη ακατέργαστη πολιτικά και ίσως νομικά δήλωση παραδοχής της (δυστυχώς υπάρχει οπτικό αδιάψευστο υλικό), πως αυτή και ο Τραμπ πήγαιναν στα ίδια πάρτι με τον Έπσταϊν και κινούνταν στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους, αλλά “δεν είχε ποτέ σχέση με τον Έπσταϊν ή τη συνεργό του, Μάξγουελ”.
Ενώ, για μια προφανή αναφορά σε ένα email του 2002 προς την Μάξγουελ, στο οποίο μια γυναίκα ονόματι “Μελάνια”, επαίνεσε ένα προφίλ του Έπσταϊν σε περιοδικό της Νέας Υόρκης και υπέγραψε με “αγάπη”, η Μελάνια επέμεινε ότι υπήρξε μόνο περιστασιακή αλληλογραφία και ότι η απάντησή της ήταν ασήμαντη!
Χαρακτήρισε δε αυτό το email ως “καθημερινό” και “ευγενική απάντηση”! “Να είστε προσεκτικοί με αυτά που πιστεύετε”, προέτρεψε τους Αμερικανούς, ξεδιπλώνοντας μια μεγάλη λίστα με όλα όσα δεν ήταν και όλα όσα δεν είχε κάνει ποτέ, από το να είναι μάρτυρας των εγκλημάτων του Έπσταϊν μέχρι το να κατονομάζεται σε δικαστικά έγγραφα και την πτήση με το αεροπλάνο του. Ακόμα και να αποδεχτώ τους όποιους ισχυρισμούς της περί ανέμελης άγνοιας, τότε πάλι δικαιούμαι να της αποδώσω ποσοστό σκέψης, από μέτριο έως χαμηλής νοητικής αντίληψη. Γιατί αν δέχτηκε, και δεν υπέκυψε στον πόνο από τα δεινά, που έχει επιφέρει ο σύντροφός της στην ανθρωπότητα, και ασφαλώς όχι μόνο στα δολοφονημένα παιδιά της Γάζας, τις ανήλικες μαθήτριες της Τεχεράνης και τα πρόσφατα στον Λίβανο, τότε όμοια για τα χειρότερα από αυτόν είναι ικανή. Που ο γνωστός της, και όχι κοινωνικά φίλος της Έπσταϊν, να μοιάζει πρόσκοπος!
Όταν ο άνθρωπός σου απειλεί έστω και λεκτικά, πως θα καταστρέψει έναν ολόκληρο πολιτισμό, και ποιον μάλιστα, γυρνώντας τον στην λίθινη εποχή, τι άλλο άραγε να μαρτυρούν οι φωτογραφίες και τα βίντεο, καθώς στέκεσαι υπερήφανα δίπλα του; Διόλου όμως δεν ενδιαφέρεσαι, ως ίδια, με το να εμφανίζεσαι στο μέλλον ως μια σύγχρονη Εύα Μπράουν, δίπλα σε ένα ομόλογο τέρας! Για αυτό και δεν πείθεις περί της αθωότητάς σου. Άλλωστε, ούτως ή άλλως, η προφανής εκούσια δυστυχία σου, είναι το τίμημα της επιλογής σου. Όσο κι αν φιλάς τον βάτραχο, βάτραχος θα μείνει και μάταια κάτω από το make-up σου, θα προσπαθείς να κρύψεις το κατάντημά σου.