Του Γιάννη Παντελάκη
Αν αυτή η Αριστερά που ηττήθηκε στις κάλπες ήταν η κοινωνικά ευαίσθητη, η ανοιχτή σε νέα προοδευτικά ρεύματα, που δεν αναζητούσε δεκανίκια σε ακροδεξιούς αρκεί να εξουσίαζε, που δεν ακολουθούσε νεποτισμό, κομματισμό και άλωση του κράτους,
δεν καλλιεργούσε διχασμούς, απέφευγε βερμπαλισμούς, δεν πέταγε τους ξένους σε Μόριες, δεν αναζητούσε μιντιακούς συμμάχους σε συμφέροντα, δεν πούλαγε ελπίδες, είχε εναλλακτικές προτάσεις,
απεχθανόταν την αλαζονεία, δεν έδινε προεκλογικά βοηθήματα σαν χάντρες προς ιθαγενείς, πρότασσε ήθος και αξιοκρατία σαν απάντηση στους προηγούμενους,
δεν άφηνε την επικοινωνία να υποκαταστήσει την πολιτική, δεν έβλεπε την εξουσία σαν αυτοσκοπό υπογράφοντας ο,τι τις έδιναν, δεν ήταν αυτή με δυο λόγια που έμοιαζε τόσο πολύ με τις χειρότερες εκδοχές αυτών που κυβέρνησαν δεκαετίες αυτή τη χώρα, αν αυτή την Αριστερά είχαμε, τότε ναι, ηττήθηκε η Αριστερά…