Toυ Ιωάννη Δαμίγου
Ακόμα κι αν η τεχνητή νοημοσύνη ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένα, και αν οι εφαρμογές της εξυπηρετούν την όποια εξέλιξη παραγωγής, εντούτοις χρειάζονται κάποιες πυραμοειδείς απαραίτητες βάσεις, προκειμένου να εκμεταλλευτεί κανείς αυτά που απορρέουν από την ορθή χρήση της.
Οι σκηνές σεναρίου λούμπεν που καταγράφηκαν, κατέδειξαν ακριβώς αυτό το έλλειμμα βάσεων, το οποίο φαντάζει χαοτικής απόστασης, της επιστήμης από αυτό της πλήρους άγνοιας. Ο σκύλος – ρομπότ Κύων ήταν έξω από το Ινστιτούτο για να υποδεχθεί τον Έλληνα πρωθυπουργό και μάλιστα ήταν μεγάλη η… χαρά του, που ξάπλωσε για να του δείξει την αγάπη του και την υπακοή του. Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός, που εντυπωσιάστηκε από την στάση του Κύωνα, που ξάπλωσε στους τεχνητούς βραχίονες στα τέσσερα, εξέφρασε τη θέλησή να τον πάρει μετά στο Μέγαρο Μαξίμου. Κάποιος από τα ανθρωποειδή που βρίσκονταν στο σημείο ακούστηκε να λέει στον κ. Μητσοτάκη ότι είναι καλύτερος από τον Πίνατ, τον σκύλο του που ζει μαζί του στο Μαξίμου, με τον πρωθυπουργό να απαντά “δεν ξέρω αν είναι καλύτερος αλλά το παλεύει”.. Κατόπιν, ο μέγας πολιτικός γητευτής εντόπιας φάρμας ζώων, έσκυψε προς το ρομπότ – σκύλο και του … χάιδεψε το μεταλλικό κεφάλι! Άχρηστες οι πυραμοειδείς βάσεις, καθώς αυτές καθίστανται περιττές εμπρός σε ένα χάδι και μάλιστα χωρίς ένα γλύκισμα επιβράβευσης! Καθώς τα δεδομένα μας, ανταποκρίνονται των αξιών μας, αισθάνθηκα έκπληξη που το ρομπότ σκύλος δεν κατουρήθηκε από την χαρά του (έστω να “τρέξουν” λίγα λάδια)! Βέβαια, αλληγορική ηγετικά η κίνηση του χαϊδέματος στο ρομπότ σκύλο, που υπονοεί την δέουσα και πειθήνια υποταγή της ζωώδους κοινωνίας στο αφεντικό της. Εδώ το γλύκισμα επιβράβευσής της, αντιστοιχεί σε κάποια ευρώ για Fuel pass 2026 ;η market pass 26, κατόπιν αιτήσεως δικαιούχων. Αγνοώ ασφαλώς, το αλύχτισμα διαμαρτυρίας της “τετρακίνητης” κοινωνίας. Πολύ πιθανό να ενεργοποιηθούν οι τηλεοπτικοί εκπαιδευτές σκύλων ή άλλων τετράποδων ζωντανών, προκειμένου να πείσουν την κοινωνία των ζώων, περί της ηρωικής κυβερνητικής προσπάθειας αντιμετώπισης κρίσεων (λύσσας πχ).
Κόντρα, σε αυτό το είδος τεχνητής νοημοσύνης, ένας σπουδαίος συγγραφέας είχε δηλώσει απευθυνόμενος στην έδρα του δικαστηρίου” όπου δικαζόταν: “Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να σταθεί ο άνθρωπος στα δύο του πόδια. Δεν θα τον γυρίσω εγώ πάλι πίσω στα τέσσερα”. Με αυτή τη στάση, ο Μενέλαος Λουντέμης αρνήθηκε να αποκηρύξει τις ιδέες του, επιλέγοντας την αξιοπρέπεια έναντι της ελευθερίας που θα του πρόσφερε ο συμβιβασμός με το καθεστώς της εποχής. Ο ορισμός “άνθρωπος” απαιτεί, όχι μόνο βάδισμα στα δυο του πόδια, μα και και σκέψη, κρίση στο μυαλό του. Άλλως, θα “χάνει” λάδια νοημοσύνης, φυσικής και μοναδικής.