Θα το πω στον θείο μου! 

Του Ιωάννη Δαμίγου

Όταν το υπερφίαλο και το αλαζονικό φίλων, εταίρων, ομοϊδεατών, σε πλανεύει για τις πραγματικές σου ικανότητες, δυνατότητες, έρχεται η αλήθεια να σε ξεγυμνώσει ταπεινωτικά. Αίφνης, θυμίζεις μαθητή σε σχολείο, που ανίκανος ν’ αντιμετωπίσεις συνέπειες άμετρης πράξης, επικαλείσαι απειλώντας τους συμμαθητές σου, πως θα το πεις στον θείο του.

Το να επιδεικνύεις ισχύ, μέσω σαδιστικής βίας και βασανιστικού θανάτου, σε αδύναμους άμαχους και πεινασμένα, διψασμένα γυναικόπαιδα Παλαιστινίων, είναι το πλέον εύκολο και ασφαλές, για τον δικό σου γαλουχημένο ως περιούσιο λαό, τον σε μεγάλη πλειοψηφία εμποτισμένο σε θρησκευτικό και πολιτικό εκφασισμό. Όταν όμως η λανθασμένη υποτίμηση άλλων αντιπάλων, παρουσιάζει τα τρωτά σου σημεία, αυτά τα υπερτιμημένα από την προπαγάνδα, με τραγικές και ανέλπιστες διαστάσεις, για τον λαό που εσύ κατάντησες ακραίο και που σύντομα θα κληθείς να απολογηθείς, τότε εκλιπαρείς τον θείο σου που σε κανάκευε για δικούς του λόγους, σε βοήθεια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη και πιο ευθεία παραδοχή, φόβου δειλίας και επερχόμενης ήττας από αυτήν. Μια και ο θείος μπαμπούλας που επικαλείσαι της βοηθείας  του, πληγωμένος, υπερχρεωμένος και ανοιχτά εκτεθειμένος σε κινδύνους, άλλος υπερφίαλος αυτός και τα λόμπι που τον κατευθύνουν, πιθανό να παραδεχτεί, όπως το συνηθίζει τελευταία, πως ο πόλεμος αυτός δεν είναι δικός του! Καθώς περιπλέκονται εχθροί και φίλα προσκείμενοι συμφερόντων, αμφοτέρων των πλευρών. Και ευτυχώς ή δυστυχώς, εξαρτάται, αυτοί δεν μένουν σε σκηνές. Άφησε που είναι  περισσότεροι και σαφώς καλύτερα οπλισμένοι, άρα πολύ πιο επικίνδυνοι και άγριοι. Ίσως ο θείος δεν μπορέσει, που πολύ θα το ήθελε, να προστρέξει σε ικανή βοήθεια επιχειρηματίας γαρ, υπολογίζοντας σε κέρδη και απώλειες μη συμφέρουσες λόγω δυσμενών συγκυριών. Σε μια ήδη υπάρχουσα ανατροπή ισορροπιών, πολεμικών, πολιτικών και οικονομικών, τίποτα σταθερό προς ώρας. Βρισκόμαστε στο σημείο πλασαρίσματος δυνάμεων, σε νέα εκκίνηση αγώνα με προστιθέμενους επίδοξους κατάκτησης μεταλλείων αθλητές.

Αν και ο ξέφρενος καπιταλισμός της Δύσης δεν έχει άλλη λύση, αγγίζοντας το αδιέξοδο από τον πόλεμο, πιθανό αυτοί που έχουν να χάσουν τα περισσότερα, ίσως συνετίσουν από ανάγκη αυτούς που θα χάσουν λιγότερα, τους πιο αποφασισμένους και πλέον φανατικούς, με αναγκαίες υποχωρήσεις. Άλλως, γαία πυρί μιχθήτω.