Toυ Ιωάννη Δαμίγου
Χρόνια πριν συμβούν οι απεχθείς αυτές εγκληματικές ενέργειες από την στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ κατά των άμαχων Παλαιστινίων πολιτών, έχει προηγηθεί η επιτηδευμένη γαλούχηση, θρησκευτική κατ’ αρχή και στην συνέχεια πολιτική, από τις εκάστοτε εκλεγμένες εξουσίες του επί σειρά ετών.
Η λογική συναισθηματική παγκόσμια συμπάθεια για την ανιστόρητη τραγωδία του ολοκαυτώματος, προφανώς άφησε περιθώρια σε άκριτη συμπεριφορά, στις στην συνέχεια σκληρές πρακτικές εφαρμογής του νεοσύστατου κράτους των. Πάντα σε βάρος των αδικημένων γειτόνων των Παλαιστινίων, με αρπαγές περιοχών και επιθετική ετσιθελική επιβολή περιορισμών των, συν το χρόνω. Μέσα λοιπόν από την μεθοδευμένη και επιτήδεια γαλούχηση, με την αίσθηση της υπεροχής ως περιούσιου λαού, αδικημένου και κατατρεγμένου από παντού, κατάφεραν οι εμπνευστές του σχεδίου, να φανατίσουν την κοινωνία σε υπέρμετρο βαθμό. Η τεχνική αίσθηση ανασφάλειας, μαζί με την ενοχική στο βάθος παρουσία, σε συνδυασμό με την πεποίθηση περί κατοχής του δικαίου, αλλοτρίωσαν σε μεγάλο βαθμό και τελικά επέφεραν ανήκεστο βλάβη στην ψυχοσύνθεση της κοινωνίας των.
Αρκεί κανείς να περπατήσει στους δρόμους αυτής της χώρας, για να αντιληφθεί άμεσα το καθεστώς κάτω από το οποίο ζει και κινείται ο πολίτης. Νεαρά στρατευμένα κορίτσια, με καθημερινά ρούχα βόλτας, κουβαλούν ασύμμετρα όπλα σε ώμους και χέρια, σε σχέση με την ηλικία αλλά και την σωματική των ακόμα δυνατότητα. Αντί από την τρυφερή περίοδο της νιότης, των αισθηματικών φυσικών εκρήξεων συναναστροφής για την ζωή, να χαίρονται και να την απολαμβάνουν, συνηθίζουν στην βία και στην δύναμη της εξουσίας, κουβαλώντας οπλισμό. Προοιωνίζοντας έτσι, την προβληματική και σίγουρα ελλιπή προσωπικότητα, υγιώς σκεπτόμενου σύγχρονου και πολιτισμένου πολίτη.
Τέτοιος και κτηνώδης ο καλλιεργημένος φανατισμός της νεολαίας, που ανέχονται και μάλιστα θεωρούν αρρωστημένα φυσιολογικό, να ακούν μια υπουργό τους, να απευθύνει διάγγελμα από τηλεοράσεως, πως πρέπει να εξοντωθούν όλα τα παιδιά των Παλαιστινίων, ακόμα και τα μωρά, για να μην νιώσουν στο μέλλον καμία απειλή! Να φορούν μπλούζες που αναγράφουν τυπωμένες, πως με μια σφαίρα σκοτώνοντας μια έγκυο έχεις διπλό κέρδος!
Σε τελευταία ομιλία του Norman Finkelstein, μια φοιτήτρια, εν μέσω παραληρήματος και λυγμών αρνήθηκε (μαζί με άλλους) την εξίσωση των Ισραηλινών με αυτήν των Ναζί, θεωρώντας την προσβλητική, από τον Εβραίο ομιλητή εκ του βήματος. Ενώ κάποια άλλη τράβαγε τα μαλλιά της! Ο κτηνώδης πατριωτικός φανατισμός της, την έχει πείσει για το δίκαιο των φόνων μικρών και αποστεωμένων μωρών! Ασφαλώς και να μη το παραλείψω, αρκετοί υπήρξαν και αυτοί οι φοιτητές που χειροκρότησαν τον ομιλητή. Κατερχόμενος του βήματος και κοιτώντας την κάμερα που κατέγραφε, μονολόγησε “Δεν έχω ξαναβρεθεί εμπρός σε τέτοιο κοινό, είναι για δέσιμο”!
Αυτή είναι αίσθηση – παραίσθηση αυτού του λαού περί του δικαίου, καθώς και αυτών που ανέχονται και αποδέχονται την συγκάλυψη, αλλά για λόγους οικονομικών συμφερόντων όμως. Γι’ αυτό και παρά την παγκόσμια κατακραυγή, συνεχίζουν απερίσπαστοι στο μακάβριο έργο των, όμοια πεπεισμένοι όπως κάποτε και οι Ναζί, για την πλήρη εξάλειψή των Εβραίων. Ομοίως όμως, θα αποτύχουν!