Στα χέρια των αρχών βρίσκεται ο Χρήστος Μαυρίκης ,γνωστός και ως «εθνικός κοριός» από την υπόθεση υποκλοπών την εποχή που πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο δράστης φέρεται να επισκέφθηκε στο γραφείο του τον ανώτατο δικαστικό λειτουργό όπου του έδωσε επιστολή με σκοπό να μεσολαβήσει για θετικό αποτέλεσμα σε υπόθεση που είχε εκδικαστεί στο Πρωτοδικείο Αθήνας και αφορούσε διεκδικήσεις οικοπέδων σε περιοχές της Αττικής. Στην επίμαχη επιστολή αναγραφόταν ο κωδικός της υπόθεσης και αναφερόταν ότι ο Χ.Μ. θα λάμβανε, σε περίπτωση θετικής έκβασης, αμοιβή 1 εκατομμυρίου ευρώ. Παράλληλα υπήρχαν υπαινιγμοί για δωροδοκία του δικαστικού λειτουργού. Με την ανάγνωση της επιστολής ο παραλήπτης αντέδρασε άμεσα προχωρώντας σε καταγγελία της υπόθεσης.
Η υπόθεση με την απόπειρα δωροδοκίας αρεοπαγίτη περιγράφεται από την καταγγελία του ίδιου του δικαστικού ως εξής: Στις 11.15 το πρωί της περασμένης Δευτέρας ο Χρήστος Μαυρίκης μετέβη στο γραφείο του και παρέδωσε σε φάκελο επιστολή, στην οποία ανέφερε αίτημα συνδρομής, προκειμένου το Μονομελές Δικαστήριο Αθηνών να μην απορρίψει εκ νέου αγωγή για υπόθεση ενδιαφέροντος του.
Στην επιστολή υπονοούσε ότι υπάρχει «προμήθεια» για «μεσιτεία» ύψους 1 εκατομμυρίου ευρώ. Ο αρεοπαγίτης έκανε την καταγγελία και εκδόθηκαν αναζητήσεις στο πλαίσιο του αυτοφώρου που έληγε χθες τα μεσάνυχτα.
Πλέον έχει ήδη διαταχθεί κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα που διαβιβάστηκε στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση είναι πολλά. Εάν επαληθευτεί η απόπειρα δωροδοκίας, πρέπει να διερευνηθεί που θα έβρισκε ο Μαυρίκης μαύρο χρήμα ύψους 1 εκατομμυρίου ευρώ για να το δώσει ως «μεσιτεία». Ο «εθνικός κοριός» ήταν αυτός που θα επωφελούνταν από την ευνοϊκή έκβαση της δίκης (που κατά πληροφορίες αφορά σε υπόθεση αστικής φύσης για οικοπεδική έκταση) ή λειτουργούσε ως μεσάζοντας; Ένα άλλο ερώτημα που τίθεται είναι εάν πίσω από την απόπειρα δωροδοκίας μπορεί να κρύβεται οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα πέραν της προφανούς.
Ο ίδιος αναμένεται να κάνει λόγο για παρανόηση και ότι απλά ήθελε να απευθυνθεί στον αρεοπαγίτη, προκειμένου να μην κριθεί απαράδεκτη η αγωγή που τον αφορούσε. Ως προς τη «μεσιτεία» φέρεται να υποστηρίζει ότι αναφερόταν στα χρήματα που θα δίνονταν ως προμήθεια στον μεσίτη μετά την πώληση της επίμαχης έκτασης.
Γνωστός από το 1989
Ο Χρήστος Μαυρίκης είναι γνωστός από το 1989 και τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου. Συγκεκριμένα το όνομά του έγινε γνωστό τον Απρίλιο του 1993. Ήταν ο υπάλληλος του ΟΤΕ που κατήγγειλε στα ΜΜΕ πως είχε παγιδεύσει το σταθερό τηλέφωνο του γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου κατ’ εντολή του στρατηγού, Νίκου Γρυλλάκη, συνεργάτη του τέως πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Έτσι, μπορούσε να ακούσει από το ακουστικό του σπιτιού του κάθε τηλεφωνική συνομιλία του πολιτικού του αντιπάλου.
Πρόκειται για τον υπάλληλο του ΟΤΕ που κατήγγειλε το 1993 στα ΜΜΕ πως είχε παγιδεύσει το σταθερό τηλέφωνο του γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου κατ’ εντολή του στρατηγού, Νίκου Γρυλλάκη, συνεργάτη του τέως πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Έτσι, μπορούσε να ακούσει από το ακουστικό του σπιτιού του κάθε τηλεφωνική συνομιλία του πολιτικού του αντιπάλου.
Εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο πρωταγωνίστησε σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, αποκάλυψε ότι είχε τοποθετηθεί ένας μηχανισμός σε ΚΑΦΑΟ αρκετά κοντά στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ που όχι απλά παγίδευε τις τηλεφωνικές ομιλίες του προέδρου του, αλλά έδινε τη δυνατότητα στον πολιτικό αντίπαλό του, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, να τις ακούει από το σπίτι του.
Τα Μέσα της εποχής, τότε, τον χαρακτήρισαν ως «εθνικό κοριό».
«Η παγίδευση γινόταν μέσα από ΚΑΦΑΟ αλλά και μέσα από διαμερίσματα που νοικιάζαμε τότε. “Τραβάγαμε” τη γραμμή παράλληλα στα διαμερίσματα και βάζαμε εκεί τα μαγνητόφωνα. Είχαμε νοικιάσει 4 έως 5 διαμερίσματα και είχαμε τα τηλέφωνα μόνιμα εκεί» είχε δηλώσει αργότερα σε συνέντευξη που παραχώρησε, προσθέτοντας πως μετά την αποδελτίωση, οι κρίσιμες συνομιλίες δίνονταν στο γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Μετά την καταγγελία του Χρήστου Μαυρίκη για τους χώρους τοποθέτησης των μηχανισμών παρακολούθησης, έγιναν εκτεταμένοι τεχνικοί έλεγχοι από ειδικά κλιμάκια για να αποδειχθούν αν ισχύουν ή όχι οι ισχυρισμοί του. Το πόρισμα των ελέγχων της επιτροπής που επιβεβαίωσαν τις παρεμβάσεις συζητήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο στις 16 Ιουνίου 1994.
Σύμφωνα με τον βουλευτή – εισηγητή του ΠΑΣΟΚ Κώστα Μπρακατσούλα «διαπιστώθηκε ότι παρακολουθήθηκαν τα τηλέφωνα του κ. Μιλτιάδη Έβερτ ως τον Αύγουστο του 1991 και του γραφείου του ως το 1991 και του Υπουργείου Προεδρίας, κατά το διάστημα που ήταν Υπουργός ως το Δεκέμβριο του 1991. Του Γεράσιμου Κουρή, ως τα τέλη Απριλίου 1990 και της εφημερίδας ΑΥΡΙΑΝΗΣ ως το Σεπτέμβριο του 1990. Του σημερινού Πρωθυπουργού, κ. Ανδρέα Παπανδρέου, το τριψήφιο τηλέφωνό του, ως τον Ιούνιο του 1990. Του Γεωργίου Ράλλη, πρώην Πρωθυπουργού, ως τα τέλη του 1990. Των γραφείων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, ως το Δεκέμβριο του 1991. Του Αντώνη Λιβάνη ως το Σεπτέμβριο του 1991. Του Κυριάκου Γριβέα ως το Δεκέμβριο του 1990, γνωστός σε όλους μας ως αναπληρωτής διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κ. Μητσοτάκη».
Ποινή φυλάκισης 5 ετών
Ο Χρήστος Μαυρίκης καταδικάστηκε σε 5ετή φυλάκιση από το Πενταμελές Εφετείο της Αθήνας για την υπόθεση τηλεφωνικών υποκλοπών. Οι δικαστές χθες τον έκριναν ένοχο για απόπειρα εκβίασης σε βαθμό κακουργήματος, παραβίαση απορρήτου τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και παράνομη βία, καταδικάζοντάς τον κατά πλειοψηφία (4-1) σε συνολική ποινή φυλάκισης 5 ετών. Ο εφέτης που μειοψήφησε έχοντας τη γνώμη ότι ο κατηγορούμενος έπρεπε να κριθεί αθώος ήταν ο Α. Νταφούλης, ο οποίος ήταν ο ειδικός ανακριτής που είχε αναλάβει τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών.
Σε πρώτο βαθμό ο Μαυρίκης είχε καταδικαστεί από το Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας σε φυλάκιση 5 ετών και 9 μηνών. Θύματα της απόπειρας εκβιασμού και της παράνομης βίας που φέρεται να άσκησε ο Μαυρίκης ήταν οι επιχειρηματίες Γ. Δαλακούρας και Δ. Μπέης, καθώς και ο εκδότης – διευθυντής του «Αδέσμευτου Τύπου» Δημήτρης Ρίζος, όπως ανέφεραν τότε τα «Νέα».
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραπέμφθηκε, αλλά τελικά, ύστερα από απόφαση του ίδιου του Ανδρέα Παπανδρέου δεν έφτασε ποτέ σε ειδικό δικαστήριο, επικαλούμενος λόγους πολιτικής ομαλότητας. Η πρόταση υπερψηφίστηκε από το κοινοβούλιο με ονομαστική ψηφοφορία, αλλά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαμαρτυρήθηκε εντόνως, μιλώντας για μεθόδευση προκειμένου να μην αποδειχθεί η αθωότητά του.
