Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Δυο κρίσιμα ερωτήματα των επομένων ημερών με ύψιστη πολιτική σημασία: Πρώτο: θα πάει στη Βουλή ο Πρωθυπουργός για τη συζήτηση προ Ημερησίας Διατάξεως για το κράτος Δίκαιου, που ζήτησε το ΠΑΣΟΚ;
Δεύτερο: Θα του θέσει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Ανδρουλάκης το θέμα που αναδείχθηκε με την απόφαση του Πλημμελειοδικείου για νέα έρευνα από την Εισαγγελία Πρωτοδικών και την απροκάλυπτη απειλή ότι θα πάρει πολλούς μαζί του, που υποκρύπτονται σε όσα είπε ο κεντρικός διαχειριστής του Predator;
Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία. Αυτές είναι οι δυο ερωτήσεις που αναζητούν απαντήσεις από τις οποίες μπορει να προκύψει τομή στις πολιτικές εξελίξεις και να βάλουν τη κυβέρνηση στον τοίχο- με το ενδεχόμενο ποινικών διώξεων σε στελέχη της. Το παρελθόν επιστρέφει και στήνει δικαστικές κρεμάλες με ονόματα και διευθύνσεις.
Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούσαν ότι το σκάνδαλο “έκλεισε” χωρίς να -τους- αφήσει πληγές. Η θέση τους ήταν: δεν έχουμε καμία σχέση, καμία ανάμειξη και ό,τι συνέβη, αφορά ιδιώτες, για τους οποίους αρμόδια είναι η Δικαιοσύνη.
Η Δικαιοσύνη -όχι της Αδειλίνη και του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ζήση, αλλά ενώ ταπεινού πλημμελειοδίκη- αποφάσισε, με τρόπο που τους αιφνιδίασε: οι ιδιώτες είναι ένοχοι και η υπόθεση πρέπει να ανοίξει εκ νέου από την Εισαγγελία Πρωτοδικών. Ήτοι από εκεί που την είχαν αποσπάσει για να την αναλάβει ο Άρειος Πάγος με τη διορισμένη ηγεσία…
Μάλιστα η εκ νέου αναζήτηση περιστατικών, ευθυνών και εμπλεκομένων προσώπων θα φτάνει ως την υπόνοια της κατασκοπείας. Πού σε πονεί και πού σε σφάζει…
Η δήλωση του Tαλκ Ντίλιαν και τα κανόνια του Λυκαβηττού
Η κυβερνητική αμηχανία είναι ολοφάνερη. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επικαλείται τη …μισή Δικαιοσύνη και ο Πλεύρης διέθεσε το υψηλό πολιτικό του κεφάλαιο -για το οποίο προφανώς είχε τεθεί υπό παρακολούθηση- για αμφισβήτηση της αποκάλυψης που δένει την κυβέρνηση και τη ΕΥΠ.
Η λογική των ελάχιστων κυβερνητικών αντιδράσεων, οδηγεί στην πιθανολόγηση ότι αναμένουν -ή…υπόσχονται;- ευνοϊκή απόφαση σε δεύτερο βαθμό για τους “ιδιώτες” που καταδικάσθηκαν- ώστε να “ηρεμήσουν”. Και ενδεχομένως παρέμβαση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που θα επικαιροποιεί την προγενέστερη μεθόδευση επί των ημερών της αλήστου μνήμης Αδειλίνη με την γνωστή κατάληξη: “αναντίλεκτα” δεν υπήρξε εμπλοκή δημόσιας υπηρεσίας, πόσο μάλλον κυβερνητικής αρχής. Κάτι ενδεχόμενα πλημμελήματα ιδιωτών διαπιστώθηκαν…
Μόνο που αυτό, χάρη στον θαρραλέο εισαγγελέα Δημ. Παυλίδη και τον καταρτισμένο δικαστή Νικ. Ασκιανάκη, το Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, καταδίκασε τους “ιδιώτες”.
Ένας από αυτούς -και μάλλον εκπρόσωπός τους- δεν εμπιστεύεται την κρίση του Εφετείου- προφανώς ούτε την κυβέρνηση- και έκανε δημόσια παρέμβαση αυτοπροστασίας του -την οποία νομικοί και πολιτικοι παράγοντες ερμηνεύουν ως πρωτοβουλία που υποκρύπτει εκβιασμό.
Ο ιδρυτής της Intellexa Ταλκ Ντίλιαν, που διαχειρίζεται το Predator, δήλωσε στη δημοσιογράφο Δώρα Αναγνωστοπούλου- εμβόλιμα και μετά λόγου γνώσεως ότι η εταιρία του παρέχει τη συγκεκριμένη τεχνολογία παρακολουθήσεων “μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου” και από εκεί και πέρα νίπτει τα χείρας της:
“Δεν έχει επιχειρησιακή εμπλοκή, μετά την παράδοση των συστημάτων”. Ήτοι, δεν επιλέγει στόχους, δεν συλλέγει υλικό παρακολούθησης και δεν γνωρίζει τη χρήση τους. Συνεπώς “η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση των τεχνολογιών αυτών ανήκει στις αρχές που τις αποκτούν και τις χρησιμοποιούν”.
Αν τα κανόνια στο Λυκαβηττό δεν είχαν τοποθετηθεί μόνο για πανηγυρικές βολές μια δυο φορές το χρόνο, αλλά και για τα σημαντικά πολιτικα γεγονότα, από εκείνη τη στιγμή δεν θα είχαν σταματήσει.
Από παντού εικάζεται ότι αυτοί στους οποίους η κυβέρνηση μετέφερε τις ποινικές ευθύνες των παρακολουθήσεων, σε ό,τι αφορά το Predator, τη δίνουν στεγνά, δείχνουν πρόθυμοι να μιλήσουν για όλους και για όλα και βάζουν φωτιά στα τόπια.
Γιατί η κυβέρνηση έκρυβε ότι είχε αγοράσει το σύστημα παρακολούθησης;
Αν δεχθούμε ότι οι παρακολουθήσεις από τη ΕΥΠ είχαν ως επικαλούμενο κριτήριο το εθνικό συμφέρον ή την δίωξη του μεγάλου εγκλήματος και ως νομιμοποιητική βάση τις σχετικές ευαγγελικές εγκρίσεις για “επισυνδέσεις”, γιατί η κυβέρνηση έκρυβε ότι είχε αγοράσει σύστημα παρακολούθησης από τους τους συγκεκριμένους “ιδιώτες”; Εδώ σε θέλω, κάβουρα…
Εξ ίσου δύσκολη είναι η θέση όσων -και κυρίως των υπουργών- ως μέχρι τώρα σιωπούσαν παρότι υπήρξαν στόχοι του συγκεκριμένου λογισμικού. Τα δεδομένα αλλάζουν και δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από προσχήματα.
Ας αφήσουμε την ΕΥΠ. Από δημόσια αρχή – της Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα- διαπιστώθηκε, επί των ημερών της Προεδρίας Μενουδάκου, ότι 115 πρόσωπα -υπουργοί, βουλευτές, στελέχη της αντιπολίτευσης και της ΝΔ, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες και άλλοι- ήταν “στόχοι” και από αυτούς αρκετοί είχαν τεθεί παράλληλα και υπό παρακολούθηση από τη ΕΥΠ.
Για να μην κοροιδευόμαστε: Βορίδης, Γεωργιάδης, Γεραπετρίτης, Κεραμέως, Οικονόμου, Πλεύρης, Πελώνη, Δένδιας, Κικίλιας, Χατζηδάκης, Παπαθανάσης, Αβραμόπουλος και το υπουργείο του Χρυσοχοΐδη περιλαμβάνονται στους στόχους ενός μηχανισμού παρακολούθησης για τον οποίο κάνουν ότι δεν τους συνέβη τίποτε.
Πρακτικά, όπως και οι άλλοι πολιτικοί στην ίδια λίστα, δεν ενδιαφέρονται όχι μόνο για τους λόγους αλλά και για το… υλικό της παρακολούθησης του -για το οποίο ο πωλητής του λογισμικού λέει ότι δεν βρίσκεται στα δικά του χέρια.
Η ώρα της αντιπολίτευσης
Η κυβέρνηση προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο απέφυγε να αντιπαρατεθεί με τον καταδικασθέντα ιδιοκτήτη του Predator και του απέδωσε ότι δικαιούται να υπερασπίζεται τον εαυτό τους. Αλλά δεν θα αποφύγει να υπερασπιστεί τον εαυτό της μετά από όσα είπε και τα υπόλοιπα που υπονόησε ότι θα πει ο Ντίλιαν.
Αλλά σ’ αυτό θα παίξει ρόλο η αντιμετώπισή της από τη αντιπολίτευση στη Βουλή. Κατά κύριο λόγο, πρώτα από τον Νίκο Ανδρουλάκη -που στόχευσε, αλλά δεν παρακολούθησε το συγκεκριμένο λογισμικό- και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Σωκρ. Φάμελλο.
Το βασικό που έχουν να κάνουν είναι να χαλάσουν τον κόσμο ώστε να μην αποσπαστεί και αυτή τη φορά η υπόθεση από τη Εισαγγελία Πρωτοδικών. Για τα υπόλοιπα θα βρεθούν ακέραιοι διαστικτοί λειτουργοί -Παυλίδηδες και Ασκιανάκηδες…
Οι φραστικές αντιπαραθέσεις και η εναπόθεση της διερεύνησης σε… Εξεταστική Επιτροπή, είναι το βούτυρο στο ψωμί του Πρωθυπουργού, που έχει μαζί του τα ΜΜΕ και τον… Κανονισμό της Βουλής, ως επικεφαλής της πλειοψηφίας.
Τις δυο προηγούμενες φορές που βρέθηκε αντιμέτωπος με την αλήθεια διέφυγε. Μια ήταν στο debate του 2023, όταν ο Ανδρουλάκης τον άφησε να διαφύγει με μια δήλωση ότι ο ίδιος “δεν αποτελεί εθνικό κίνδυνο”.
Η δεύτερη όταν στη Βουλή, ενώπιος ενωπίω με τον Τσίπρα -με μόλις τρία μέτρα απόσταση μεταξύ τους- αντί να του εξηγήσει γιατί ήταν υπο παρακολούθηση ο Χατζηδάκης και ο Φλώρος… εξευτέλισε τον Τασούλα ως πρόεδρο της Βουλής… διακόπτοντας ο ίδιος τη συνεδρίαση.
Η τρίτη, αν δεν είναι φαρμακερή για τον ίδιο, θα είναι για τον Ανδρουλάκη και όποιον άλλον δεν βάλει καθαρά το δάκτυλο στον πραγματικό τύπο των ήλων…