Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής
Έξι χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών ανοίγουν στόματα εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας
Και ξαφνικά την περασμένη Πέμπτη, «Κεραυνοί Σαμαρά: Συνώνυμο της διαφθοράς η κυβέρνηση Μητσοτάκη – Ερευνήσατε γιατί με παρακολουθούσαν;», διαβάζουμε στους τίτλους ειδήσεων. Και παρακάτω, «Σκληρή γλώσσα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά από το βήμα της Βουλής κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με αιχμές για τη δίκη των Τεμπών, το σκάνδαλο υποκλοπών και τις δικογραφίες ΟΠΕΚΕΠΕ που έχουν προκαλέσει πολιτικό σεισμό»…
Κατόπιν εορτής, σκέφτομαι… Ιδίως όσον αφορά το ερώτημά του, «Ερευνήσατε γιατί με παρακολουθούσαν;»: Ποιοι να ερευνήσουν, αγαπητέ μου, την παρακολούθησή σας και τους λόγους για τους οποίους σας παρακολουθούσαν; Το «συνώνυμο της διαφθοράς» – η Κυβέρνηση Μητσοτάκη; Οι παρακολουθούντες, δηλαδή; Πότε να την ερευνήσουν; Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη του φοβερού σκανδάλου της ύπαρξης και λειτουργίας κυβερνητικού δικτύου πολιτικών παρακολουθήσεων; Και γιατί να το κάνουν – γιατί να συμβεί ακριβέστερα – αφού ουδέποτε υποβάλατε μήνυση εναντίον των εμπλεκομένων στο κυβερνητικό δίκτυο παρακολουθήσεων (ανεξαρτήτως, βεβαίως, πολιτικών αξιωμάτων) και ουδέποτε ζητήσατε την άρση της ασυλίας τους;
Κατόπιν εορτής ήταν, βέβαια, και η προ μηνός – μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για το Predator – δημόσια δήλωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κ. Ανδρουλάκη: «Η δικαιοσύνη επιβεβαίωσε πως η παρακολούθησή μου δεν ήταν “ένα λάθος”, αλλά ένας οργανωμένος μηχανισμός». Και κυρίως το συγκαλυπτικό συμφραζόμενό της, «υπάρχει πλέον απόδειξη πως το παρακράτος που έστησε το σύστημα Μαξίμου είναι πραγματικό, τρομακτικό, αλλά όχι ανίκητο». Αφού «το σύστημα Μαξίμου που έστησε το παρακράτος των παρακολουθήσεων», αλλά και της πολιτικής ρεμούλας και της κλεπτοκρατίας, δεν είναι παρά το κατά Σαμαρά «συνώνυμο της διαφθοράς»: η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δηλαδή. Και αυτό είναι κοινός – αλλά, εν πολλοίς, ανομολόγητος – τόπος στους παροικούντες την κοινοβουλευτική Ιερουσαλήμ…
Ωστόσο, οι… «κεραυνοί Σαμαρά», αλλά και η προηγηθείσα αυτών – δεδηλωμένη με τη φράση «Πανικόβλητος από τις ευθείες απειλές του Ταλ Ντίλιαν, ο “Νίξον του Μαξίμου” δραπετεύει» – οργή του ΠΑΣΟΚ, μετά την αναβολή της προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή για τις υποκλοπές, δείχνει ότι – έστω κατόπιν εορτής – κάτι αλλάζει όσον αφορά τον εν λόγω κοινό… ανομολόγητο κοινοβουλευτικό τόπο: «Η ομερτά των υποκλοπών τελείωσε, τουλάχιστον ως έναν βαθμό, τα στόματα ανοίγουν και οι αποκαλύψεις γύρω από το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας, που απειλεί ευθέως τον ίδιο τον πρωθυπουργό», όπως γράφει η μόνη αξιόπιστη στο χώρο της συντηρητικής παράταξης εφημερίδα «Δημοκρατία», συνεχίζοντας ως εξής:
«Ενώ ο Mr. Predator βάζει στο στόχαστρο τον κ. Μητσοτάκη, απειλώντας τον ότι θα έχει την τύχη του Νίξον, η διαχείριση των «γαλάζιων» θυμάτων των παρακολουθήσεων αποτελεί το έτερο μεγάλο κεφάλαιο που καλείται να διαχειριστεί το Μαξίμου. Οι φήμες πως ορισμένα από τα θύματα αυτά -μη πολιτικά πρόσωπα- είναι έτοιμα για μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου έχουν φουντώσει και για ορισμένους είναι θέμα χρόνου να γίνουν και πράξη. Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, έχει να κάνει με τους «γαλάζιους» υπουργούς που είδαν το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό να κάνει φύλλο και φτερό τη ζωή τους. Τα ονόματα, άλλωστε, των υπουργών που έπεσαν θύμα των υποκλοπών είναι πολλά: Άδωνις Γεωργιάδης, Κωστής Χατζηδάκης, Γιώργος Γεραπετρίτης, Νίκος Δένδιας, Άκης Σκέρτσος, Νίκη Κεραμέως, Γιώργος Μυλωνάκης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μάκης Βορίδης, αλλά και πολλοί άλλοι»…
Λοιπόν, που λέτε, πράγματι ο «Νίξον του Μαξίμου» (σ. σ: συσχέτιση του αρχιτέκτονα του δικτύου υποκλοπών Μητσοτάκη με τον αρχιτέκτονα του Watergate Νίξον) απέφυγε πανικόβλητος την «προ ημερησίας» συζήτηση για τις υποκλοπές μετά τις ευθείες απειλές του… αθυρόστομου πια, Mr. Predator. Και πράγματι, όπως γράφει η »Δημοκρατία», «Τα προληπτικά χτυπήματα του Ταλ Ντίλιαν, αλλά και η αφωνία του Μαξίμου, συνθέτουν μια εικόνα κατάρρευσης και η δρομολογούμενη σύγκρουση μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ταλ Ντίλιαν είναι ενδεχόμενο να καθορίσει τις εξελίξεις το αμέσως επόμενο διάστημα»… Σε συνδυασμό με τις συντριπτικές για την κυβέρνηση ευρωδικαστικές εξελίξεις στο μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και με τις αντίστοιχα επιβαρυντικές παραδικαστικές εξελίξεις στο εγκληματικό σκάνδαλο των Τεμπών, προσθέτω εγώ.
Και βέβαια, κατόπιν εορτής… Έξι χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών, τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών, ένα χρόνο μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Δεν είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το έγκλημα των Τεμπών και το σκάνδαλο των υποκλοπών, είναι ο Μητσοτάκης, ηλίθιε!», έγραφα έναν χρόνο πριν. «Ο κόσμος υποφέρει και… πεινά, Ελλάδα κι Έλληνες πνιγόμαστε στα βάθη της ευρωπαϊκής ανέχειας και της πολιτικής διαφθοράς, κι ο αυτουργός του πνιγμού μας, κ. Μητσοτάκης – εκείνος που μεθοδικά τον σχεδίασε, τον… νομοθέτησε και κυνικά, σχεδόν μαφιόζικα, τον εκτελεί – μένει εκτός: Στον αφρό!.. Με πλήρη πολιτική, δικαστική και δημοσιογραφική κάλυψη, αλώβητος και άμωμος, να σχεδιάζει το περαιτέρω… πολιτικό του μέλλον, δηλώνοντας αδιάντροπα: «Στις επόμενες εκλογές θα επιδιώξω και πάλι αυτοδυναμία»!.. Άδικο είχα;
