Του Βασίλη Κόκκα
” Καλά φάγαμε,καλά ήπιαμε.
Καλά τή φέραμε τη ζωή μας ώς εδώ. Μικροζημιές καί μικροκέρδη συμψηφίζοντας”
ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Ή ξεπεσμένη κομματική αριστοκρατία τών πράσινων κληρονόμων διαγκωνίζεται έν όψει συνεδρίου περί όνου σκιάς.Έπεα πτερόεντα…
Ανώφελοι οί άνεμοι.Ή καρδιά τού ΠΑΣΟΚ είναι πιά αγκυροβολημένη στό λιμάνι τής κεντρώας συναίνεσης πού συστηματικά αποφεύγει τίς ριζικές αντιπαραθέσεις πού θά μπορούσαν νά διασαλεύσουν τό σημερινό σύστημα ισορροπιών.Δέν χρειάζεται πυξίδα.
Δέν χρειάζεται πιά χάρτης! Ό γενικευτικός, ήπιος καί αταξικός λόγος πού αντιτίθεται σέ ένα λόγο πόλωσης καί στράτευσης γύρω από σαφείς,ιδιαίτερες ταυτότητες καί αφαιρεί τά ουσιαστικά επίδικα από τήν ημερήσια διάταξη δίνει καθαρά τό στίγμα γιά τή συμβιβαστική μετατόπιση τού κόμματος τών ” συντρόφων αγωνιστών” πού μεταλλάχθηκαν σέ κατεστημένη πολιτική τάξη πού κινείται εντός προδιαγεγραμμένων ορίων μέ διαχειριστική λογική καί αποκηρύσσει τίς θεμελιώδεις αντιπαραθέσεις.
Όμως πληθαίνουν καθημερινά όσοι αντιλαμβάνονται καί συνειδητοποιούν ότι οί πολιτικές τής κεντρώας συναίνεσης καί ό έρωτας τής πολιτικής ορθότητας ” πέρα από τίς διαχωριστικές γραμμές καί τά δόγματα τού παρελθόντος” συντείνει τελικά στή στεγανοποίηση τών δομών τής σημερινής ηγεμονίας!!!Δίνει δηλαδή,μέ απλά λόγια,χέρι βοηθείας στόν νεομητσοτακισμό καί στίς τάσεις ολιγαρχικού εκφυλισμού τής δημοκρατίας στήν πατρίδα μας.
Νά γιατί οί σπονδές στή σοσιαλδημοκρατία δέ φτάνουν γιά νά αποτινάξουν τόν νάρθηκα τής εκλογικής καθήλωσης ούτε νά πείσουν ότι είναι αμετάκλητα ταγμένοι στήν άλλη πλευρά από τή δεξιά καί όχι έν δυνάμει σύμμαχοι τού αντιπάλου τους!!!
Αντί νά μεγαλώσουν ωριμάζοντας καί αξιοποιώντας τόν πλούτο τών εμπειριών από ένα συναρπαστικό ταξίδι,αυτοί ” γεράσανε” καί απαρνήθηκαν τά όνειρα τής νιότης τους!!!
Κάθε κομμάτι τής πολιτικής τους ύπαρξης έχει αποσυναρμολογηθεί καί διασκορπισθεί σέ μία αγριεμένη θάλασσα.
Θάταν πολύ νά τούς ζητήσουμε νά κοιτάξουν κατάματα κάθε παλιά φωτογραφία τού εαυτού τους;Αναρωτιέται κανείς πώς αντέχουν τόσο σκοτάδι όταν έχουν γνωρίσει στό παρελθόν τόσο φώς; Ίσως βέβαια απλά δέν μπορούν νά κοιτάξουν πιά τόν ήλιο τώρα πού λείπουν σχεδόν όλοι εκείνοι πού τόν κουβαλούσαν μέσα τους τά ωραία εκείνα χρόνια πού αμβλύνθηκαν οί ανισότητες,
αυξήθηκαν τά λαικά εισοδήματα καί οί κοινωνικές δαπάνες,μπήκαν οί βάσεις γιά τή δημιουργία κράτους πρόνοιας,τονώθηκε σημαντικά ή κοινωνική κινητικότητα , εκσυγχρονίσθηκαν αναχρονιστικοί θεσμοί καί εν τέλει διαχύθηκαν εξισωτικοί λόγοι πού αναβάθμιζαν τά μεσαία καί κατώτερα στρώματα καί αξίωναν τή διάδοση δημοκρατικών ηθών καί πρακτικών στήν κοινωνία.
Δέ θέλουν αλλά καί δέ μπορούν νά σπάσουν αυγά. Ίσως- ίσως αρκετοί αισθάνονται καί άνετα μέ τό χαλινάρι τους….Περνούν τίς μέρες τους μέ ” τά χρώματα τους τακτοποιημένα καί μέ τά όνειρα τους συγυρισμένα” πού θάλεγε καί ό Λουντέμης.
Τούς αρκεί νά κρατήσουν τή θέση τους στό ανθηρό παζάρι τής εγχώριας πολιτικής σκηνής καί νά διασφαλίσουν τήν κομματικοδίαιτη παρουσία τους.
Ανταλλάσσουν χειραψίες καί χαιρετισμούς,ποτέ όμως δέν απλώνουν τό χέρι τους γιά νά σέ κρατήσουν άν σκοντάψεις! Καί στίς μέρες μας πού τό βίαιο στριμωξίδι από τό επιτελικό κράτος είναι καθημερινή ρουτίνα καί μεγάλα τμήματα τού πληθυσμού βγαίνουν από τό κάδρο τής προστασίας τού κράτους πρόνοιας καί δικαίου καί οδηγούνται σέ ένα κοινωνικό περιθώριο,αυτό είναι ασυγχώρητο καί οπωσδήποτε ασύμβατο μέ τίς επιδιώξεις καί τό απαιτούμενο ήθος μίας προοδευτικής πολιτικής.
” Σά φάγαμε καλά,πέσαμε εδώ στά χαμηλά ανίδεοι καί χορτάτοι…” μάς υπενθυμίζει πικρά ό Γιώργος Σεφέρης.Τί απόμεινε άραγε νά εκφράζει σήμερα τό ΠΑΣΟΚ; Κάποια βολεμένα μεσοστρώματα καί τίποτε άλλο πέραν αυτών!!!Πού απ’ ότι φαίνεται δέν επιθυμούν μέ τίποτα ριζικές αλλαγές αλλά αρκούνται σέ μπαλώματα καί μικροδιορθώσεις τής νεοδημοκρατικής πολιτικής. Βούς επί φάτνην! Όλοι αυτοί μαζί είναι προφανώς φύσει αδύνατον νά συγκροτήσουν συμμαχία πού μπορεί καν νά αμφισβητήσει τό imperium τού νεομητσοτακισμού.Είναι χαμένοι από χέρι….
Τό ΠΑΣΟΚ μεγαλούργησε γιατί απευθύνθηκε στή μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία τών μή προνομιούχων Ελλήνων μέ ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο γιά τή χώρα πού κατάφερε νά δημιουργήσει μεγάλο ρεύμα εκλογικής πλειοψηφίας.Σήμερα τό πράσινο τοτέμ τάχει καταφέρει νά έχει μηδενική επιρροή στούς νέους,στά ασθενή οικονομικά στρώματα καί στίς λαικές συνοικίες ενώ αδυνατεί εμφατικά νά προσεταιριστεί ένα κομμάτι έστω από τά δυναμικά στρώματα πού διεκδικούν μέ αξιώσεις ένα μέλλον πού δέ θα βασίζεται στά κονέ καί στήν αναξιοκρατία.
Μέ στενοχωρεί – γιά νά μήν πώ μέ εξοργίζει- ή δυσκολία τής κομματικής ηγεσίας αλλά καί τού παντός καιρού δελφιναρίου νά απαντήσει μέ σθένος στό υπαρξιακό ερώτημα άν ή πολιτική τού ΠΑΣΟΚ γιά τή χώρα μπορεί νά είναι συμβατή μέ τή δεξιά καί τίς επιδιώξεις της.Βλέπω σέ φωτογραφίες λιγοστές από τίς εναπομείνασες παλιές καραβάνες καί ομολογώ μέ πιάνει μία κάποια μελαγχολία.
Ίσως γιατί διακρίνω στά μάτια αρκετών ότι απλά θέλουν νά κρυφτούν κάτω από τό πέπλο τών αναμνήσεων τους καί νά κουρνιάσουν στή ζεστασιά τού παρελθόντος,απλώνοντας τό σώμα τους πάνω σέ ένα παχύ στρώμα από όνειρα πού κάθε μέρα παλιώνουν,κιτρινίζουν καί σκουριάζουν….
” Τώρα πού βρήκα πιά μιάν αγκαλιά,
καλύτερη κι απ’ ό,τι λαχταρούσα,
τώρα πού μού’ρθαν όλα όπως τά’θελα
κι αρχίζω νά βολεύομαι μές στήν κρυφή
χαρά μου,
νιώθω πώς κάτι μέσα μου σαπίζει.”
ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ