Του Νίκου Λακόπουλου
Με την Nέα Δημοκρατία να επιδιώκει αυτοδυναμία, τον ΣΥΡΙΖΑ πρωτιά και το ΠΑΣΟΚ ένα μεγάλο διψήφιο ποσοστό υπάρχει το ενδεχόμενο να μην έχουμε νικητή, αλλά ΄μόνο ηττημένους.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι σίγουρα ένας από αυτούς αφού δεν θα πετύχει τον στόχο του και το ερώτημα είναι αν θα είναι μια μικρή ήττα ή μια μεγάλη συντριβή -που θα θέσει το κόμμα του σε διαδικασίες για εκλογή νέου αρχηγού.
Το δεύτερο ερώτημα είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραιτηθεί αν το κόμμα του έρθει δεύτερο ή θα το θεωρήσει… ισοπαλία -καθώς τα άλογα για την κούρσα της διαδοχής έχουν πάρει ήδη θέση.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η αποτυχία να έρθει πρώτο κόμμα έχει χαρακτηρισθεί ήδη από τον Αλέξη Τσίπρα ήττα, όταν μίλησε για “κυβέρνηση ηττημένων” -στην οποία δεν θα συμμετέχει.
Το ενδιαφέρον των εκλογών είναι ωστόσο ότι τι ποσοστό που μπορεί να εξασφαλίσει την πρωτιά στις εκλογές με απλή αναλογική μπορεί να είναι κοντά σ’ αυτό που μπορεί να του δώσει στις δεύτερες μια έστω ισχνή αυτοδυναμία.
Για το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ ΄ένα μονοψήφιο ποσοστό ΄έχει χαρακτηρισθεί από τον ίδιο τον Ανδρουλάκη αποτυχία και το ερώτημα είναι ποιες θα είναι οι εξελίξεις σε ένα ήδη τριχοτομημένο κόμμα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ήδη δηλώσει πως αν δεν πάει το κόμμα “παρακάτω” θα επιδιώξει νέα “αξιολόγηση”- δηλαδή θα παραιτηθεί μεν, αλλά θα επιδιώξει την επανεκλογή του.
Σε κάθε περίπτωση οι εκλογές αυτές δεν οδηγούν σε μια ισχυρή κυβέρνηση και το ενδεχόμενο τρίτων εκλογών είναι πιθανό με ανοιχτό τον χρόνο που θα γίνουν.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάντως -που ζητάει αυτοδυναμία για σταθερότητα είναι ήδη παράγοντας αστάθειας με το μέλλον να κρίνεται στις εκλογές με δραματικό τρόπο.
Αυτοδυναμία ή ειδικό δικαστήριο;
Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ έχουν “υποσχεθεί” για τον σημερινό πρωθυπουργό για τις υποκλοπές ένα ειδικό δικαστήριο και το ερώτημα για το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη είναι πώς μπορεί να πετύχει προγραμματική σύγκλιση με το κόμμα που ο αρχηγός του τον παρακολουθούσε.
Η πρόσφατη παρέμβαση του Ευ. Βενιζέλου πως “δεν συνιστά ανάληψη πολιτικής ευθύνης η παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη και του διοικητή της ΕΥΠ καθώς δεν είναι πολιτικά πρόσωπα” αφήνει να εννοηθεί πως το θέμα των υποκλοπών δεν είναι πίσω, αλλά μπροστά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει ζήτημα παραγραφής και η επόμενη Βουλή που θα προκύψει θα μπορέσει να διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων».
Στο μεταξύ μια φωτογραφική διάταξη κατά των ανεξάρτητων αρχών σε πολυνομοσχέδιο-σκούπα που κατατέθηκε στη Βουλή δείχνει τι θα συμβεί αν επανεκλεγεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η διάταξη προβλέπει ότι τα μέλη των ανεξάρτητων Αρχών δύνανται να αντιμετωπίζουν ευθύνες «αν ενήργησαν με δόλο – η φράση “ή παραβίασαν το απόρρητο των πληροφοριών” αποσύρθηκε- «φωτογραφίζει» τα μέλη της ΑΔΑΕ και ειδικ΄΄α τον Χρήστο Ράμμο -δηλαδή ποινικές ευθύνες όχι για όσους παραβίασαν το Σύνταγμα, αλλά όσους το υπερασπίστηκαν!
Συχνά ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ στη Βουλή Μιχάλης Κατρίνης έθεσε το θέμα λέγοντας πως “οι ευθύνες δεν είναι μόνο πολιτικές, είναι και ποινικές. Όποιοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι θα υπάρχει πάντα μια κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα τους προστατεύει, κάνουν μεγάλο λάθος”.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέσα σε τέσσερα χρόνια έχει καταφέρει να κουρελιάσει στο Σύνταγμα, να ακυρώσει την λειτουργία της Βουλής και να μετατρέψει το κόμμα του και τη χώρα σε οικογενειακή επιχείρηση.
To καθεστώς και οι εκλογές
Προφανώς η απαλλαγή από το καθεστώς Μητσοτάκη περνά από την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων που, αν δεν υπάρξει, με το εκλογικό σύστημα στις επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές θα συμβεί το φαινόμενο μια μειοψηφία στο λαό να σχηματίζει πλειοψηφία πιθανόν με τη συνεργασία «πρόθυμων» από άλλα κόμματα στη Βουλή.
Στις πιο κρίσιμες εκλογές μετά το 1981 δεν κρίνεται μόνο η ήττα του Μητσοτάκη, αλλά η ίδια η δημοκρατία που θα πρέπει την επόμενη μέρα να θωρακίσει τους θεσμούς της απέναντι στην επιβουλή του «Κυβερνήτη»: ένα ιδιόμορφο πολίτευμα όπου η Βουλή είναι ανίσχυρη απέναντι στην ΕΥΠ και το Σύνταγμα καταπατάται με νυχτερινές τροπολογίες και απόρρητες πρωθυπουργικές αποφάσεις.
H Boυλή αυτοκυρώνεται και δεν επικυρώνει απλώς αποφάσεις κυβερνητικές, αλλά προσωπικές επιλογές ενός πρωθυπουργού που δεν εμπιστεύεται ούτε την ίδια του την κυβέρνηση που έχει μετατρέψει σε πειθήνια ομάδα εργασίας.
Πίσω από το σκάνδαλο των υποκλοπών υπάρχει μια μυστική υπηρεσία μέσα στην ΕΥΠ που παρακολουθεί αντιπάλους και υπουργούς και υπακούει σε έναν και μόνο άνθρωπο σε ένα καθεστώς τουλάχιστον αυταρχικό που στηρίζεται σε ένα κομματικό στρατό, τον εκμαυλισμό των ψηφοφόρων και την χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης και της Δικαιοσύνης.
Το δυστύχημα στα Τέμπη αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση με μία ακόμα απόπειρα συγκάλυψης των ευθυνών με μία παρέμβαση στη Δικαιοσύνη, τη συγκρότηση επιτροπής από την ίδια την κυβέρνηση για να ελέγξει τις ευθύνες της και παραγγελιά στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου να λάβει υπόψη του το πόρισμα της επιτροπής.
Η κατάργηση της Προέδρου Δημοκρατίας
Η τελευταία επίδειξη αυταρχισμού ήταν η ίδια η ανακοίνωση των εκλογών με ακύρωση του ρόλου της Προέδρου της Δημοκρατίας που ελ΄΄εγχει αν η πρωτοβουλία της κυβέρνησης για διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών γίνεται σύμφωνα με το Σύνταγμα.
Ο Πρωθυπουργός προχώρησε σε ένα ακόμα ατόπημα όταν ανακοίνωσε και την ημερομηνία των επόμενων εκλογών που αφορά μια άλλη κυβέρνηση αφού αν δεν σχηματισθεί κυβέρνηση -όπως βιάζεται να προβλέψει.
Τις εκλογές αυτές θα διενεργήσει υπηρεσιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον πρόεδρο ενός από τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας. Αλλά και τις πρώτες εκλογές ορίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κι όχι πρωθυπουργός ερήμην της.
‘Οταν επιχειρεί ο πρωθυπουργός προκαταλαμβάνει την απόφαση της Προέδρου -με ημερομηνία που εκείνος επιλέγει- αντιλαμβάνεται τον θεσμό ως… γραμματειακή υποστήριξη της κυβέρνησης και την Πρόεδρο ως άβουλο εντολοδόχο της -χωρίς ούτε ουσιαστικό, ούτε έστω τυπικό ρόλο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχοντας ακυρώσει την λειτουργία του ίδιου του κόμματός του -όταν το υποχρεώνει σε ανακοινώσεις για προσωπικά θ΄έματά του- προσβά΄λλει το πολίτευμα και την δημοκρατία με την ανακοίνωση δεύτερων εκλογών προκαταλαμβάνοντας την ψήφο των πολιτών.
Τουλάχιστο θα πρέπει κάποιος να του πει ότι -ακόμα κι αν πετύχει να ξαναεκλεγεί στις επόμενες εκλογές- θα πρέπει στο μεταξύ να εγκαταλείψει το Μαξίμου και. έστω για ένα διάστημα. να πάρει απο κει τα πράγματά του.
Ιδιαίτερα γιατί αν δεν καταφέρει να επανεκλεγεί -όπως ενδέχεται να συμβεί σε μια δημοκρατία- δεν θα στερηθεί μόνο το αξίωμά του, αλλά μπορεί να βρεθεί -όπως προαναγγέλει η αντιπολίτευση- μπροστά σε ένα ειδικό δικαστ΄ήριο για τις προσβολές του στο πολίτευμα.