Του Κώστα Παπαθεοδώρου
Ο προοδευτικός πολιτικός λόγος εστιάζει στο ειδικό και το συγκεκριμένο. Το γενικό και το αόριστο είναι λαϊκισμός!
Το θυμήθηκα ακούγοντας την ομιλία Τσίπρα. Γενικόλογες αναφορές περί κοινωνικής δικαιοσύνης, αναβάθμισης του ΕΣΥ, δίκαιης κατανομής των βαρών, μείωσης της ανεργίας, ελέγχου των καρτέλ ενέργειας, πάταξης της διαφθοράς, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής…
Είναι περίπου τα ίδια που εκφωνεί και ο Μητσοτάκης. Ανακοινώσεις με μέτρα- χιλιόμετρα που θα χαθούν στην ευθεία του δρόμου. Φαντάζομαι ότι ο πρωθυπουργός οσονούπω θα ανακοινώσει και καμιά νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα, στις οποίες πολύ αρέσκονται αυτός και οι συνεργάτες του και μέχρι σήμερα έχει εξαγγείλει καμιά εκατοσταριά που πλέον κανένας δεν τις θυμάται…
Ο κ. Τσίπρας μίλησε για «νέο σχέδιο ανάπτυξης», «νέο πατριωτισμό» και «Ταμείο Νέων Γενεών». Όλα νέα. Τίποτε παλιό…
Μόνο τα προβλήματα είναι παλιά. Και έρχονται σαν ισοπεδωτικό τρένο από το παρελθόν. Προβλήματα που όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκαν από τα μνημόνια, αλλά επιτάθηκαν στα πέτρινα 15 χρόνια που ακολούθησαν.
Αναμφίβολα- το ομολογούν πλέον ανερυθρίαστα όλοι οι βομβιστές του σαθρού ελληνικού οικονομικού οικοδομήματος- όλα τα μνημόνια είχαν τιμωρητικό χαρακτήρα. Να θυμίσω ότι κόστισαν περίπου 800 δισ. στην ελληνική οικονομία, εκτοξεύοντας παράλληλα το δημόσιο χρέος από το 147% το 2010, στο 152% τον Αύγουστο εφέτος.
Θα συμφωνήσω με τον κ. Τσίπρα ότι ο πρωθυπουργός διανέμει ούτε καν το 10%- ήτοι περίπου 1,7 δισ. -από το θηριώδες πλεόνασμα των 12 δισ. το 2025.
Η αυτόνομη και ανάλγητη κυβέρνηση τσακίζει τα ελληνικά νοικοκυριά με έμμεσους φόρους και μετά έρχεται ο «Μητσοτάκης ο Δίκαιος» και αποκαθιστά την κοινωνική δικαιοσύνη, ανακοινώνοντας μέτρα στήριξης των αδυνάτων.
Και μιας και έκανα αναφορά στα μνημόνια, να υπενθυμίσω ότι το Τρίτο που παρέλαβε ως πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας μετά από μια σχιζοφρενική διαπραγμάτευση περιλάμβανε:
- Αύξηση Φ.Π.Α.
- Μείωση αφορολογήτου ορίου
- Περικοπή συντάξεων
- Ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δισ. και
- Υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα.
Όπως γίνεται αντιληπτό, η Κυβέρνηση- και επαναλαμβάνω, όχι ο Μητσοτάκης- εκπληρώνει με μεγάλη αποτελεσματικότητα τους περισσότερους από τους μνημονιακούς όρους, αν και στο μεταξύ -τυπικά βεβαίως-η χώρα έχει εξέλθει των μνημονίων.
Τα υπόλοιπα πάνε για την απομείωση του χρέους και μεγάλο μέρος αυτών διανέμονται ως επιδόματα στη συμπαθή τάξη των παρασίτων που δημιούργησαν. Επιδόματα όχι σε ανήμπορους που τα δικαιούνται, αλλά στην εκλογική τους πελατεία…
Και αυτοί όλοι μαζί, ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΕΣ, ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, ΕΛΓΑΔΕΣ, ΚΑΡΤΕΛΑΔΕΣ, ΤΡΕΝΑΔΕΣ, ΟΠΛΑΔΕΣ, ΜΙΝΤΙΑΔΕΣ, μας κάνουν 41%.
Η αριθμητική είναι παλιά γιατί τώρα τα νούμερα, έχουν γίνει μηδενικά. Ακριβώς, το αντίστροφο ίσχυσε το 2023.
Συνεχίζω να έχω την εκτίμηση ότι σύντομα θα υπάρξουν πολιτικές εξελίξεις. Μα τη δημοσιογραφική μου τιμή, δεν έχω ξαναζήσει τέτοια κυβέρνηση και τέτοια κατάντια. Σήψη, διαφθορά, λεηλασία…
Και έρχονται και άλλοι ευρωπαϊκοί φετφάδες για νέα σκάνδαλα που κατά το ρεπορτάζ, δείχνουν ως ένοχους και όχι ως ύποπτους καμιά δεκαριά βουλευτές κυρίως από τη Ν.Δ.
Συνεπώς, πόσο θα αντέξει μια κυβέρνηση όταν η μισή κοινοβουλευτική της δύναμη είναι υπόδικη, έστω υπό δικαστικό έλεγχο;
Είναι βέβαιο ότι η πλειονότητα των βουλευτών της Ν.Δ. δεν θέλει εκλογές γιατί γνωρίζει ότι θα χάσει τουλάχιστον 180 χιλιάδες ευρώ από μισθούς. Όμως επειδή ούτε αυτοί μπορούν να ορίσουν τις εξελίξεις, είναι πιθανό να απαιτήσουν από το σημερινό πρωθυπουργό να πάρει την αγαπημένη του σύζυγο και να χαθούν στο ηλιοβασίλεμα. Γιατί με επικεφαλής τον Μητσοτάκη είναι βέβαιο ότι τουλάχιστον οι μισοί από τους 155 βουλευτές της Ν.Δ. δεν θα ξαναδούν την πόρτα του κοινοβουλίου και για την περαιτέρω επαγγελματική τους αποκατάσταση, θα ψάχνουν «εγχειρίδιο του καλού ασφαλιστή»…
Να επιστρέψω στον Τσίπρα που θυμίζει την τηλεοπτική φιγούρα του Λαζόπουλου με τις ασκήσεις… θάρρους.
Ακόμη δεν έχει αποφασίσει -νομίζω- για το μέλλον του. Είναι μικρός ακόμα αν και όπως ο ίδιος ομολόγησε του λείπει η πολιτική. Πράγματι, όλο αυτό το διάστημα- αν και βουλευτής- δεν μίλησε. Δεν πήρε θέση για μείζονα θέματα, όπως τα εθνικά, το ουκρανικό, το παλαιστινιακό…
Μόνο γενικόλογες αναφορές με βαρύγδουπους τίτλους. Αλλά πάλι επειδή κανένας πλέον δεν είναι άμωμος, ο λαϊκισμός δεν αρκεί. Ούτε καν για να εκφραστεί η οργή και η απόγνωση της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών που αναζητούν στασίδι να ακουμπήσουν το θολωμένο βλέμμα τους.
Δεν θεωρώ ότι μπορεί να αποδώσει η τακτική: «Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ…». Απαιτείται καθαρός πολιτικός λόγος ή αλλιώς θα ξαναζήσουμε γιγαντώσεις ακροδεξιών μορφωμάτων. Φαινόμενο που κυριαρχεί στον…Ελεύθερο Δυτικό Κόσμο!
Ζήτημα είναι αν θα μείνει επικεφαλής της Ν.Δ. ο Μητσοτάκης στις επόμενες εκλογές και ακόμη δυσκολότερο αν θα κατορθώσει να αναγορεύσει ως επικεφαλής της κεντροαριστεράς τον Τσίπρα, ώστε ως μονομάχοι να πολώσουν το εκλογικό σώμα.
Συμπέρασμα: Δεν βγαίνει άκρη…