Του Στέλιου Κούλογλου

Ο έρωτας του Τραμπ για τον Πούτιν δεν κρύβεται. Στην Αλάσκα, του έστρωσε το κόκκινο χαλί και του έσφιξε θερμά το χέρι. Πράγμα εξαιρετικά ασυνήθιστο, τον πήρε στη λιμουζίνα του για να πάνε μαζί στην αίθουσα της σύσκεψης. Και μετά είπε τα καλύτερα λόγια για τον Ρώσο ηγέτη. Το κυριότερο από όλα: υιοθέτησε τις θέσεις του για τον πόλεμο.

Πριν από τη συνάντηση κορυφής, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι ήθελε οπωσδήποτε εκεχειρία στο ουκρανικό μέτωπο. Μάλιστα είχε απειλήσει με τιμωρητικά μέτρα και κυρώσεις, αν ο Πούτιν δεν σταματούσε τις επιθέσεις.

Αλλά ήταν κάτι σαν πείσμα, όπως ο ερωτευμένος που βλέπει ότι το αγαπημένο πρόσωπο δεν ανταποκρίνεται.

Γιατί μετά τη συνάντηση με τον Πούτιν καθόλου δεν επιμένει στην εκεχειρία, που θεωρούσε τόσο απαραίτητη. Αντίθετα, πληροφόρησε χθες τους – σε κατάσταση αποπληξίας Ευρωπαίους ηγέτες – ότι δεν χρειάζεται καν η εκεχειρία: η καλύτερη λύση είναι κατευθείαν συμφωνία, στην οποία η Ουκρανία θα υποχρεωθεί να παραχωρήσει τα εδάφη που κατέχει στρατιωτικά η Ρωσία και κάποια ακόμα. Υιοθέτησε πλήρως την πρόταση του Πούτιν!

Κάπου κάτι ανέφερε ο Τραμπ περί «ανταλλαγής εδαφών», εννοώντας προφανώς τη μικρή λωρίδα ρωσικής γης στο Κιούρσκ, που κρατάνε με νύχια και με δόντια οι πολύ ταλαιπωρημένες ουκρανικές δυνάμεις. Ακόμη και αν γίνει ανταλλαγή με το Κιούρσκ, η ουσία καθόλου δεν αλλάζει. Ο Τραμπ προτείνει σαφώς η Ουκρανία να αποδεχθεί τα τετελεσμένα στο πεδίο των μαχών και να παραχωρήσει τα εδάφη που κατέχει στρατιωτικά η Ρωσία.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ψέλλισαν κάτι, που δεν βγάζει και πολύ νόημα. Δεν απέρριψαν την πρόταση Τραμπ, γιατί δειλιάζουν να τον εκνευρίσουν. Από την άλλη πλευρά δεν θέλουν να παραδεχτούν την πλήρη αποτυχία τους στο ουκρανικό ζήτημα.

Γιατί θα έπρεπε – πριν καν ξεσπάσει η πόλεμος – να είχαν υιοθετήσει μία ανεξάρτητη πολιτική, στηριγμένη στις ανάγκες της ηπείρου στην οποία ανήκει και η Ρωσία. Να την εντάξουν σε ένα σύστημα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Αλλά αντίθετα, έγιναν βασιλικότεροι και του Μπάιντεν, προχωρώντας στη μία κύρωση κατά της Μόσχας μετά την άλλη.

Τώρα που άλλαξε ο Αμερικανός πρόεδρος και ο νέος ερωτοτροπεί με τη Μόσχα, έχουν παραλύσει σαν ανήλικα, παρατημένα ορφανά. Οπως στρώσεις, θα κοιμηθείς: το βασικό πρόβλημα των Ευρωπαίων ηγετών είναι αυτή τη στιγμή ότι δεν έχουν κανένα σοβαρό διαπραγματευτικό ατού για να μπουν στο παιχνίδι, στο οποίο αυτοπεριορίστηκαν στο ρόλο του κολαούζου της Ουάσιγκτον και τώρα του παρατηρητή.

Στην πραγματικότητα, η πρόταση των Πούτιν – Τραμπ για συμφωνία παράδοσης του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ με αντάλλαγμα πάγωμα της γραμμής του μετώπου και συμφωνία, είναι – όπως έλεγε ο Νονός στην ομώνυμη ταινία του Κόπολα – μία πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς.

Γιατί η Ρωσία έχει πλέον το πάνω χέρι στα πεδία των μαχών. Μετά από 3 χρόνια εχθροπραξιών, η Ουκρανία δεν διαθέτει αρκετούς στρατιώτες για να διατηρήσει τις γραμμές της, επιτρέποντας έτσι στις ρωσικές δυνάμεις να διεισδύουν, όπως συνέβη τις τελευταίες ημέρες στα ανατολικά, κοντά στην πόλη Ποκρόβσκ.

Τα πράγματα αναμένεται να χειροτερεύσουν το ερχόμενο διάστημα. «Αυτή η καταστροφή ετοιμαζόταν εδώ και πολύ καιρό, με την επιδείνωση της κατάστασης μέρα με τη μέρα», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Μποχντάν Κροτέβιτς, πρώην επιτελάρχης της ουκρανικής ταξιαρχίας «Αζόφ» και υποστράτηγος της Εθνικής Φρουράς.

Για αυτό τον λόγο ο Πούτιν δεν δέχθηκε τις προτάσεις εκεχειρίας. παρά τις – αρχικές – πιέσεις του Τραμπ. Μέχρι να αρχίσουν οι βροχές το φθινόπωρο μπορεί να κατακτά νέα εδάφη. Στη σύσκεψη κορυφής του το εξήγησε. Και ο Αμερικανός πρόεδρος -που καθόλου δεν καταλαβαίνει από διεθνές δίκαιο αλλά πολλά από το δίκαιο του ισχυρότερου- το υιοθέτησε πλήρως.

Αυτό είπε στους Ευρωπαίους ηγέτες: θα μπορούσε να επιτευχθεί μια γρήγορη ειρηνευτική συμφωνία αν ο Ζελένσκι παραχωρήσει το υπόλοιπο της περιοχής του Ντονμπάς στη Ρωσία, ακόμη και τις περιοχές που δεν έχουν καταληφθεί από ρωσικά στρατεύματα.

Σε αντάλλαγμα, ο Πούτιν προσφέρεται να κηρύξει κατάπαυση του πυρός στην υπόλοιπη Ουκρανία παγώνοντας τα τρέχοντα μέτωπα και να υπογράψει γραπτή δέσμευση ότι δεν θα επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία ή σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Αν δεν γίνει δεκτή αυτή η φόρμουλα, συνέχισε, ο πόλεμος θα συνεχιστεί. Η Ρωσία θα τα καταλάβει έτσι κι αλλιώς, γιατί ο χρόνος δουλεύει σε βάρος της Ουκρανίας.

Ο πρόεδρος της τελευταίας, που επισκέπτεται αύριο την Ουάσιγκτον για συνομιλίες με τον Τραμπ, βρίσκεται στην πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του. Θα πρέπει να παραδεχθεί ότι χάνει τον πόλεμο και πρέπει να παραχωρήσει σχεδόν το ένα πέμπτο του εδάφους της χώρας του ή να αρνηθεί μία πρόταση που ..δεν μπορεί να αρνηθεί. Η Ουκρανία μπαίνει πιθανότατα σε μία βαθιά πολιτική κρίση.

Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, μόνο αν ο Ζελένσκι είχε την υποστήριξη της μεγαλύτερης δύναμης του πλανήτη, όπως μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2024. Αλλά στο νέο πρόεδρο των ΗΠΑ αρέσουν τα αυταρχικά, σκληρά αντράκια όπως ο Βλάντιμίρ.

Και για τις προτιμήσεις του, δεν σηκώνει κουβέντα.

ΑΠΟ ΤΟ TVXS