Του Απόστολου Λουλουδάκη
Σκηνή Πρώτη: Ουάσινγκτον, Αύγουστος 2025
(Μια αίθουσα συνεδριάσεων έχει μεταμορφωθεί σε γήπεδο μίνι-γκολφ. Χάρτες κρεμασμένοι στους τοίχους, σημαδάκια σαν πινέζες, και οι ηγέτες φορούν γάντια γκολφ με εκφράσεις υπερβολικής σοβαρότητας. Από τα μεγάφωνα ακούγεται απαλή μουσική δωματίου.)
Μακρόν:
(στρέφεται με μεγαλόπρεπη κίνηση προς τους συνδαιτυμόνες)
Ω φίλοι, φίλοι και εχθροί συγχρόνως, γιατί να μιλάμε για «ζώνες επιρροής», όταν μπορούμε να τις ονομάσουμε fairways; Η πολιτική, όταν παίρνει μορφή γκολφ, γίνεται τόσο κομψή, τόσο γεμάτη χάρη και διπλωματική φινέτσα!
Μελόνι:
(γελώντας με ψεύτικη αφέλεια, κρατώντας club σαν σκέτο ρόπαλο)
Ω Εμανουέλ, προτείνεις σοβαρά ότι κάθε πόλη θα είναι μια τρύπα; Το Κίεβο, άραγε, θα είναι το τεράστιο 18ο hole;
Ζελένσκι:
(χτυπάει τον χάρτη με δραματικό τόνο)
Για εσάς, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι απλό παιχνίδι. Για εμάς, είναι η χώρα μας που γεμίζει τρύπες, όχι από γκολφ, αλλά από βλήματα, από υποσχέσεις κενές, από λόγια που πέφτουν σαν φύλλα χωρίς ρίζες!
Μελόνι:
(με κυνικό μειδίαμα)
Μη στενοχωριέσαι, αγαπητέ Βολοντίμιρ. Η χώρα σου έχει ακόμη άφθονο χώρο για τρύπες… Εμείς, στην Ιταλία, ξέρουμε καλά: Λιβύη, Αιθιοπία, πάντα βρίσκαμε χώρο για νέες αλχημείες και διαβολικές στρατηγικές.
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(με βαρύ ύφος, κοιτώντας τον χάρτη σαν να βλέπει παγωμένη θάλασσα)
Εμείς ξέρουμε τι σημαίνει να ζεις δίπλα σε γίγαντες. Το fairway είναι πάντα στενό, και το χιόνι δεν σβήνει ποτέ τα παλιά βήματα.
Φον ντερ Λάιεν:
(σηκώνει έναν κανονισμό σαν σκήπτρο)
Και φυσικά, με κανόνες Βρυξελλών! Κάθε λάθος χτύπημα τιμωρείται αυστηρά· η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συγχωρεί!
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(συνοφρυωμένος, με ήρεμη απόγνωση)
Ωχ… αυτό δεν είναι πλέον fairway, είναι ιστορικό sand trap! Όποιος τολμά, βουλιάζει βαθιά στην άμμο των αιώνων.
Μερτς:
(σημειώνει στο χάρτη με υπερβολική σοβαρότητα)
Λοιπόν, ας καθορίσουμε: Μαριούπολη, sand trap· Χερσώνα, λίμνη με εμπόδια νερού· Κίεβο, το μεγαλειώδες final hole! Και ύστερα θα δηλώνουμε, με ύφος αξιοπρεπές, ότι «παίξαμε καλά».
Στάρμερ:
(με πικρό μειδίαμα)
Το μάθημα είναι σαφές: όταν η Δύση παίζει, οι άλλοι γεμίζουν τρύπες. Όχι fairways. Τρύπες και θλίψη.
Τραμπ:
(απαγγέλλει με δράμα)
Μα εγώ, αγαπητοί, κάνω πάντα το καλύτερο drive! Και αν η μπάλα πέσει σε λάθος γήπεδο… οι χειροκροτητές ποτέ δεν λείπουν!
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(χαμηλόφωνα, σαν ψίθυρος που χάνεται)
Το καλύτερο drive, το χειρότερο bunker… στο τέλος, όλοι θάβονται στην ίδια άμμο.
Μακρόν:
(σηκώνει ποτήρι σαμπάνιας με τελετουργικό αέρα)
Στην Ουκρανία λοιπόν! Άλλοι χτυπούν, άλλοι πληρώνουν. Ό,τι πιο ευγενικό, πιο πολιτισμένο… στον κόσμο της πολιτικής γκολφ.
Όλοι μαζί:
(γελώντας με υπερβολή, σηκώνουν clubs σαν σκήπτρα)
Στην Ευρώπη… και στα μπερδεμένα γήπεδα γκολφ!
(Οι ηγέτες έχουν μετακινηθεί γύρω από τον χάρτη, clubs στο χέρι. Ο ήχος από ένα μακρινό birdie μιμείται το θόρυβο βλημάτων. Το φως είναι λίγο πιο δραματικό, σαν σε κωμωδία Μολιέρου.)
Σκηνή Δεύτερη
Μερτς:
(στρέφεται προς τον Ζελένσκι, με ύφος στρατηγού που θυμάται παλιές δόξες)
Α, Βολοντίμιρ, μην νομίζεις ότι η Ουκρανία είναι γι’ εμένα απλώς χάρτης. Ξέρω καλά… εκεί πολέμησε ο πατέρας μου! Ναι, κάθε τούβλο, κάθε γωνιά… μου θυμίζει τις ημέρες που οι μεγάλοι άνδρες παλεύουν για τον κόσμο.
Ζελένσκι:
(γελάει με πικρό μειδίαμα, χτυπώντας ξανά τον χάρτη)
Είναι πατέρα σου, λέτε; Και τι κέρδισε, φίλε μου; Τρύπες; Καμιά δόξα; Η Ουκρανία πληρώνει πάντα… κι εμείς μετράμε τα κενά, όχι τα κύπελλα.
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(σκυθρωπός, με φωνή που βγαίνει από χιόνι και ιστορία)
Μην νομίζεις, Βολοντίμιρ, πως η μνήμη είναι εύκολη υπόθεση. Εσείς μιλάτε για τάγματα Αζόφ και Μπαντέρα, για σύμβολα που πονάνε. Εμείς… πριν τον Χίτλερ, είχαμε τον δικό μας αγκυλωτό σταυρό, στα αεροπλάνα μας, στα λάβαρά μας· και μέχρι το 2020, ακόμη και στη σημαία των σπουδαστών της Αεροπορικής μας Ακαδημίας.
Ζελένσκι:
(με πικρό ειρωνικό χαμόγελο)
Ω, δηλαδή δεν είμαστε μόνοι μας στο «μουσείο των συμβόλων»… Κι εσείς έχετε τα δικά σας φαντάσματα να κρύβετε στα hangars.
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(με βαρύ ύφος, σαν εξομολόγηση)
Και μην ξεχνάς: όταν πολιορκούσαν τα ναζιστικά στρατεύματα το Λένινγκραντ κι εμείς ήμασταν εκεί, όπου έχασαν τη ζωή τους 1,1 εκατομμύρια άμαχοι. Η πλειοψηφία τους από λιμοκτονία· κι όμως, η ιστορία κρατάει σκορ όχι μόνο με αίμα, αλλά και με σιωπή.
Ζελένσκι:
(σηκώνει το club σαν να δείχνει προς τον ουρανό)
Η σιωπή σας είναι σαν sand trap· κρύβει μέσα της περισσότερη άμμο απ’ όση μπορεί να σηκώσει ένας λαός. Και στο τέλος, όλοι βουλιάζουμε στην ίδια τρύπα της μνήμης.
Μελόνι:
(χαμογελάει σαρκαστικά)
Βλέπετε, κύριοι, η ιστορία πάντα δανείζει μεθόδους· οι πατέρες παλεύουν, οι γιοι μετράνε τρύπες. Τι ωραία αρμονία!
Φον ντερ Λάιεν:
(κρατώντας τον κανονισμό ψηλά, σαν να επικυρώνει μονολογικά)
Και φυσικά, με κάθε ιστορικό χτύπημα, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί το penalty της τάξης! Ούτε ένας στρατηγός, ούτε ένας πατέρας, ούτε μια μπάλα δεν ξεφεύγει από την αυστηρή μας νομοθεσία.
Στάρμερ:
(με πικρό μειδίαμα, προς το κοινό)
Το μάθημα είναι πάντα ίδιο: όταν οι Δυτικοί παίζουν, οι άλλοι πληρώνουν. Οι τρύπες μεγαλώνουν, τα fairways μικραίνουν.
Τραμπ:
(κρατά το club σαν σκήπτρο και απαγγέλλει)
Αλλά εγώ, αγαπητοί, πάντα κάνω το καλύτερο drive! Και αν πέσει σε λάθος γήπεδο, όλοι με χειροκροτούν. Αυτή είναι η τέχνη της πολιτικής γκολφ!
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(με βραχνή φωνή, σαν να βγαίνει από το κρύο)
Ούτε drive, ούτε birdie σώζει το παιχνίδι. Η ιστορία κρατάει σκορ με αίμα.
Μακρόν:
(σηκώνει ποτήρι, με δραματικό ύφος)
Στην Ουκρανία λοιπόν! Άλλοι χτυπούν, άλλοι μετρούν τα κενά. Αλλά η τέχνη παραμένει – όπως πάντα, ευγενής και αμείλικτη.
Όλοι μαζί:
(υπερβολικά, σηκώνουν clubs)
Στην Ευρώπη… και στα μπερδεμένα γήπεδα γκολφ!
—
Σκηνή Τελική: Η Μεγάλη Υποκλίση και το Τελευταίο Hole
(Όλοι οι ηγέτες έχουν παραταχθεί γύρω από τον χάρτη, αλλά τώρα τα clubs γίνονται σκηνικά αντικείμενα: μερικά σαν σκήπτρα, άλλα σαν ραβδιά μάγων. Οι πινέζες χορεύουν στον αέρα σαν κομφετί. Ο Ζελένσκι κοιτάζει τις τρύπες με δραματική απελπισία.)
Μακρόν:
(κάνει δραματική περιστροφή και δείχνει το χάρτη)
Ω, φίλοι μου, βλέπετε πόσο απλή είναι η τέχνη της πολιτικής; Μία μπάλα, ένα club, και μια ήπειρος να χαράσσει τα δικά της fairways!
Μελόνι:
(χαμογελάει σαρκαστικά και σκύβει σαν να κρύβει μυστικό)
Ναι, Εμανουέλ… αλλά μερικές τρύπες έχουν τόσο πολλή λάσπη, που ούτε οι καλύτεροι golfistas δεν σώζονται!
Ζελένσκι:
(ανασηκώνει το club σαν ξίφος)
Και μερικοί από εσάς δεν ξέρετε να κρατάτε ούτε club! Η χώρα μου πληρώνει για το δικό σας θέατρο!
Μερτς:
(υπερβολικά σοβαρός, κοιτάζει τον Ζελένσκι)
Μην ξεχνάς, Βολοντίμιρ, ξέρω από Ουκρανία· εκεί πολέμησε ο πατέρας μου! Και πιστεύω, με κάθε τρύπα που ανοίγει, να τιμωρεί το πεπρωμένο σου, όχι εγώ.
Φον ντερ Λάιεν:
(σηκώνει τα χέρια, κρατώντας κανόνα σαν σκήπτρο)
Και για κάθε λάθος, ένα penalty! Ακόμη και οι πιο γενναίοι στρατηγοί δεν μπορούν να ξεφύγουν από τους κανονισμούς μου!
Στάρμερ:
(κουνάει το κεφάλι και χαμογελά ειρωνικά)
Όταν η Δύση παίζει, οι άλλοι γεμίζουν τρύπες… και το κοινό χειροκροτεί την καταστροφή!
Τραμπ:
(σηκώνει το club σαν τρόπαιο, με θεατρική επιδειξιμότητα)
Κι εγώ, φυσικά, πάντα κάνω το καλύτερο drive! Ακόμη κι αν πετάξει σε λάθος γήπεδο… όλοι θα φωνάξουν «Μπράβο!»
Πρόεδρος Φινλανδίας:
(υψώνει το club σαν κερί σε σκοτεινή λειτουργία)
Όσο γεμίζουν οι τρύπες στον χάρτη, τόσο αδειάζουν οι ψυχές. Η Ευρώπη μας είναι γήπεδο παγωμένο, όπου τα birdies δεν τραγουδούν αλλά ουρλιάζουν.
Μακρόν:
(στρέφεται προς το κοινό με υπερβολικό δράμα)
Και έτσι, αγαπητοί θεατές, η Ευρώπη παρακολουθεί· οι fairways γεμίζουν, οι τρύπες αυξάνονται, και το παιχνίδι συνεχίζεται… με χάρη και με φινέτσα!
Όλοι μαζί:
(υπερβολική υπόκλιση, σηκώνουν clubs σαν σκήπτρα)
Στην Ευρώπη… στα μπερδεμένα fairways… και στα ατέλειωτα holes του κόσμου!
(Φώτα χαμηλώνουν, ένας μακρινός ήχος birdie μιμείται τον θόρυβο βλημάτων, και η αυλαία πέφτει αργά.)
Επίλογος – post curtain call
(Η αυλαία έχει σχεδόν κλείσει. Οι ηγέτες χαμογελούν αμήχανα και βγαίνουν από τη σκηνή. Ο Τραμπ μένει πίσω, με το club στον ώμο, κοιτώντας το κοινό με μισόκλειστο μάτι. Η φωνή του ακούγεται σαν μυστική εξομολόγηση.)
Τραμπ:
(χαμογελάει πονηρά, σαν έμπορος που κλείνει συμφωνία)
Ε, λοιπόν… βρήκαμε το κορόιδο. Του πήραμε τους πόντους, του πήραμε τις τρύπες… και στο τέλος, θα του πάρουμε κι ολόκληρη την υπόλοιπη χώρα. That’s the game.
(Σηκώνει το club ψηλά σαν τρόπαιο. Σβήνουν τα φώτα. Από μακριά, ακούγεται όχι πια birdie, αλλά βαρύς, υπόκωφος κρότος.)
Υστερόγραφο – Λεξικό Γκολφ
Fairway: το κεντρικό, φροντισμένο κομμάτι του γηπέδου που οδηγεί στην τρύπα· μεταφορικά, ο “καλός δρόμος” ή η “ζώνη επιρροής”.
Hole (τρύπα): ο στόχος κάθε διαδρομής· στο έργο, κάθε πόλη ή χώρα που γίνεται αντικείμενο πολιτικού «παιχνιδιού».
Drive: το αρχικό, δυνατό χτύπημα της μπάλας· συμβολίζει την εντυπωσιακή πολιτική κίνηση ή το «μεγάλο» πρώτο βήμα.
Birdie: χτύπημα που κερδίζει πλεονέκτημα (τρύπα σε λιγότερα χτυπήματα από το κανονικό)· στη σκηνή, ο ήχος γίνεται μεταφορά για βλήματα.
Sand trap (ή bunker): παγίδα άμμου που δυσκολεύει τους παίκτες· συμβολίζει τα ιστορικά αδιέξοδα ή «βούρκο» συγκρούσεων.
Water hazard (εμπόδιο νερού): λίμνες ή ποτάμια που μπλοκάρουν τη διαδρομή· στο έργο, οι «πνιγηρές» πολιτικές κρίσεις.
Penalty: η ποινή για λάθος χτύπημα· εδώ, οι αυστηροί κανονισμοί και οι συνέπειες από την Ε.Ε. ή την ιστορία.
Club: το μπαστούνι· γίνεται σκήπτρο, ρόπαλο ή ακόμη και «ξίφος» ανάλογα με το παιχνίδι της εξουσίας.