Του Ιωάννη Δαμίγου
Αν έχουμε δει εξεταστικές και εξεταστικές απάτης, αν έχουμε ακούσει για κάποιο μαχαίρι να φτάνει στο κόκαλο, αν έχουμε τυφλωθεί με το άπλετο φως σε σκοτεινές υποθέσεις, κι όμως εκεί, σύσσωμη η αντιπολίτευση, να παρίσταται σ’ αυτές. Για ποιον σκοπό, για ποιον στόχο και ποιο αποτέλεσμα βεβαίας συγκάλυψης υπηρετούν; Ποιος κοροϊδεύει ποιον, σε αυτές τις παρωδίες εξεταστικών; Ποιοι και γιατί κάποιοι προσπαθούν μέσα από την μάταιη πειθώ, να προσπαθούν βίαια να μας πείσουν πως δίνουν αγώνα τάχα υπέρ της ανάδειξης της αλήθειας; Πότε συνέβη κάτι τέτοιο επίκαιρα; Υπάρχει κάποιο σοβαρό παράδειγμα, πέρα από κάποιους λίγους ξοφλημένους απατεώνες, άχρηστους πια για το σύστημα, που να πλήρωσε για τις εξόφθαλμες κλοπές του ή τις εγκληματικές του ευθύνες;
Γνωρίζοντας τα παραπάνω, τα πολύ γνωστά σε όλους μας, πάντα με προκαλούσε η συμμετοχή βουλευτών της αντιπολίτευσης, σε τέτοιου είδους συνεδριάσεις, που η όποια τραγωδία, γίνεται ευκαιρία για παραγωγή θρασύτητας, σκύλευσης νεκρών, λαϊκισμού και επίδειξη απανθρωπιάς. Με ποιο σθένος και υπέρ απόδειξης ποιου εγκλήματος, συμμετέχουν όταν προεδρεύει ένας ακροδεξιός αποτυχημένος επαγγελματίας, που του πρόσφεραν βουλευτική αρμοδιότητα; Κάποτε έφευγαν από την Βουλή όταν έπαιρναν τον λόγο, ψηφισμένα δυστυχώς παρανοϊκά και αγράμματα ανδρείκελα του φασισμού. Έχει αλλάξει κάτι από τότε; Και εδώ μην επιχειρήσει κάποιος ειδήμων να αναφέρει πως δεν ανήκει ο πρόεδρος στην εγκληματική οργάνωση, μιας και τυγχάνει κυβερνητικό στέλεχος. Όλοι γνωρίζουν πως η κυβέρνηση έχει αγκαλιάσει σοβαρή μερίδα ακροδεξιών πολιτικών, ανταμείβοντάς τους με καίριες θέσεις, ευθέως.
Να έχουν αναρωτηθεί ποτέ, πως με αυτόν τον τρόπο, την συμμετοχή δηλαδή στην εξεταστική, “επισημοποιούν” την προειλημμένη, αλίμονο, απόφαση; Όταν μάλιστα έχουν προηγηθεί οι απορριπτικές κλητεύσεις κρίσιμων μαρτύρων, που έχουν γνώση των πραγματικών συνθηκών του εγκλήματος. Η συμμετοχή κάτω από αυτές τις ευθείες επιθέσεις κατά της αλήθειας, πριν καν ειπωθεί και για να μην ειπωθεί τελικά, πάσχει θαρρώ από όποια προβαλλόμενη δικαιολογία.
Πιο σημαντική, πιο γενναία, θα ήταν η άρνηση συμμετοχής σε μία ακόμη παρωδία, που κινδυνεύει να ορισθεί ως ψηλάφηση αιτιών και που ποτέ δεν υπήρξαν, καθώς δίκαια θα αναφέρονται στο άμεσο μέλλον, πως το όλο θέμα τέθηκε κάτω από την βάσανο της δικαιοσύνης, που αποφάνθηκε πανηγυρικά σε αθώωση κατηγορουμένων. Πόσο μάλλον που οι πραγματικοί κατηγορούμενοι και ένοχοι εκ των πραγμάτων, δεν κάθισαν καν στο εδώλιο. Εξώδικο έστειλε στην εξεταστική επιτροπή η οικογένεια του μηχανικού που έχασε την ζωή του και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης παραμένουν εκεί, επιμένοντας στον διασυρμό τους, υπηρετώντας το σύστημα. Δουλειά είναι κι αυτή, αναγκασμένοι να ακολουθούν πιστά το καθήκον τους ή έτσι το αντιλαμβάνονται.
Υπηρετώντας μοιραία έτσι το σύστημα, απομακρύνεται ο πολίτης από την συμμετοχή στην πολιτική, αδύναμος και ανίκανος ήδη, προσφέροντάς του τέτοια παραδείγματα. Με αυτά και με αυτά, πείθεται πως δεν έχει καμία τύχη με δαύτους και στρέφεται σε άλλες “αγκαλιές”, δεν θέλει και πολύ. Έτσι για να μην υπάρχουν απορίες, αν. Ένα εύγε σε όλους.