Toυ Μελέτη Ρεντούμη
Η πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία συνεχίζεται μετά την Ρωσική εισβολή εδώ και 10 μήνες, όταν αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι επρόκειτο για μια ειδική στρατιωτική επιχείρηση.
Η Ρωσία και ο πρόεδρος Πούτιν προσωπικά υποτίμησαν όλες τις παραμέτρους του πολέμου, που τελικά αναμένεται να επηρεάσουν την έκβασή του.
Πιο συγκεκριμένα, η ετοιμότητα του Ουκρανικού στρατού καθώς και του συνόλου των ενόπλων δυνάμεων, αποδείχθηκαν ισχυρές και απέκρουσαν σε μεγάλο βαθμό τις γενικευμένες επιθέσεις της ρωσικής πολεμικής μηχανής στις μεγάλες πόλεις.
Επίσης η ενότητα της Δύσης, τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ, αποδείχθηκε κομβικής σημασίας για την αντοχή της Ουκρανίας, καθώς συνεχίζεται μέχρι σήμερα η σημαντική διοχέτευση οπλικών και πυραυλικών συστημάτων τελευταίας τεχνολογίας, ικανά να αναχαιτίσουν επαρκώς τις ρωσικές επιδρομές.
Είναι προφανές από την εξέλιξη των πραγμάτων, ότι ο πρόεδρος Πούτιν δεν έχει πάρει αυτό που ανέμενε από την Ουκρανία, ούτε σε πολιτικό αλλά ούτε και σε στρατιωτικό επίπεδο και αυτό γιατί η κυβέρνηση του Κιέβου υπό τον Ζελένσκι παραμένει ισχυρή και με μεγάλη παγκόσμια απήχηση, ενώ στρατιωτικά έχει καταλάβει μόνο τις λεγόμενες αυτονομιστικές περιοχές των ρωσόφωνων πληθυσμών.
Μάλιστα ενώ αρχικά κατέλαβε την πόλη την Χερσώνας, ανακοίνωσε την προσάρτησή της και τελικά την έχασε, μετά από μία αποτελεσματική επιδρομή και αντεπίθεση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Όσο συνεχίζεται η αντοχή της Ουκρανίας στο μέτωπο, παρατείνεται ο εξοπλισμός από την Δύση και παραμένουν οι δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, τόσο θα αποδυναμώνεται η πολεμική μηχανή του επιτιθέμενου, καθώς δεν θα έχει την δυνατότητα του ανεφοδιασμού, αλλά και της νέας κατασκευής πολεμικού εξοπλισμού, λόγω της έλλειψης βασικών υλικών και εξαρτημάτων.
Ο πρόεδρος Πούτιν, παρά το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν είχε ολοκληρωμένη εικόνα για τα τεκταινόμενα στο μέτωπο με ευθύνη των επιτελών του, γνωρίζει ότι έχει βρεθεί σε αδιέξοδο και προσπαθεί ήδη να βρει μία διέξοδο από τον πόλεμο, όχι με την κατάκτηση όσο το δυνατόν περισσότερων εδαφών, αλλά με την ελάχιστη δυνατή ζημιά για τον ίδιο, όσον αφορά την αποδοχή του και την αξιοπιστία του στο εσωτερικό της χώρας του.
Εν κατακλείδι, αρκετοί αναλυτές ήδη υποστηρίζουν ότι είναι πολύ πιθανό η θητεία του Πούτιν μετά από 20 χρόνια στην εξουσία να λήξει εντός του 2023, είτε μέσα από μία μεταβατική διαδοχή δικής του επιλογής και έγκρισης της ελίτ της Ρωσίας, είτε μέσα από μία ανατροπή των δικών του ευνοούμενων και κατόχων των μέσων παραγωγής, ώστε να υπάρξει αλλαγή καθεστώτος και να επιτευχθεί ταυτόχρονα μία συνθηκολόγηση με την Δύση στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός