Του Κώστα Πρώιμου
Οι “Σπαρτιάτες” πριν καλά – καλά προλάβουν να πατήσουν στις Θερμοπύλες της Ελληνικής Βουλής “σκόρπισαν” αμαχητί. Έγραψαν τα ονόματα τους όχι με χρυσά γράμματα σε κάποιον μαρμάρινο τύμβο ηρώων, αλλά με μαύρα ως πρωταγωνιστές μιας ακόμη πολιτικής παρωδίας. Με αποκορύφωση την δημόσια καταγγελία από τον ίδιο τον επικεφαλής τους Βασίλη Στίγκα ο οποίος προέβη στην σοκαριστική δήλωση ότι πολλοί από αυτούς αποδίδουν τους μισθούς τους σε πλοκάμια της Greek Mafia;
Πρόκειται για ένα Κόμμα με χαρακτηριστικά φαντάσματος καθώς στήθηκε σε ένα μήνα και κατάφερε εν μέσω πρώτης και δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης να μετρήσει δεκατρείς έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν γνωρίζουμε αν όσα καταγγέλλει ο αρχηγός τους αληθεύουν, δεν θα μοιραστούμε δουλειά και άγχη με τις δικαστικές αρχές του τόπου. Όπως και να ‘χει η συνολική τους στάση κρίνεται ως επιεικώς απαράδεκτη υπό την ιδιότητα που φέρουν ως εκπρόσωποι τμήματος του Ελληνικού λαού.
Η αβίαστη εκλογή τους υποδηλώνει την κραυγή απελπισίας ενός ποσοστού του ψηφοφορικού Σώματος που θέλοντας να τιμωρήσει για πολλοστή φορά με λάθος τρόπο το ανάλγητο και αδυσώπητο Καθεστώς στράφηκε στους όποιους τυχάρπαστους ευκόλως έπεισαν για τις πατριωτικές και ανιδιοτελείς προθέσεις τους. Αυτά περί των επιγόνων του Λεωνίδα.
Όμως για σταθείτε λίγο. Ποιον έχουμε σήμερα Πρωθυπουργό; Μήπως το γιο του μεγαλύτερου πολιτικού εφιάλτη; Ο πατέρας του δεν αποστάτησε προλειαίνοντας ουσιαστικά τον ερχομό της στρατιωτικής δικτατορίας; Επειδή τα ΜΜΕ ποντάροντας στην επιπολαιότητα και την αμάθεια των νεοελλήνων φιλοτέχνησαν με αριστοτεχνικό τρόπο ένα ψεύτικο σε καίρια σημεία προφίλ για λογαριασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη διαγράφτηκε και το παρελθόν της Αγίας Οικογενείας;
Ο πατέρας Μητσοτάκης δεν ήταν ο πρωτοδιδάξας στις υποκλοπές που μαζί με άλλες σκοτεινές παραμέτρους επέφεραν την πτώση της Κυβέρνησης του το 1993; Στο Ειδικό Δικαστήριο δεν επρόκειτο να οδηγηθεί ο Κώστας Μητσοτάκης αλλά με την παρέμβαση του… Ανδρέα Παπανδρέου εν τέλει τη γλίτωσε;
Το μήλο κάτω από τη μηλιά εν προκειμένω, με τον γιό του Κυριάκο να κάνει τα ίδια και χειρότερα όπως τελικά αρχίζει να αποδεικνύεται… Για τις υποκλοπές την πλήρωσε πολιτικά ο συντονιστής τους ανιψιός Δημητριάδης (αν την πλήρωσε) για τα Τέμπη ούτε καν ο αρμόδιος υπουργός επειδή έτυχε να φέρει ένα ιστορικό επώνυμο (Καραμανλής γαρ) εκεί την πλήρωσε ο Σταθμάρχης που νόμιζε ότι ήταν Σταθμάρχης ενώ ήταν αποτέλεσμα ψηφοθηρίας.
Ο κ. Μητσοτάκης με την χαρακτηριστική και γνωστή αλαζονεία του – ως ένα από τα κουσούρια κληρονόμου – δήλωνε με στόμφο δυό μήνες πριν τις καταστροφικές πυρκαγιές ότι η Ελλάδα είναι χάριν στις άριστες παρεμβάσεις του περισσότερο έτοιμη από ποτέ να αντιμετωπίσει την εφετινή κρίσιμη καλοκαιρινή περίοδο, κλείνοντας ουσιαστικά το μάτι στον κοσμάκη, ότι εφέτος δεν θα καείτε, απολαύστε την επέλαση της ακρίβειας και τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στη χώρα μας άφοβα. Δυστυχώς, ακόμη και σε αυτόν τον τομέα ο κ. Πρωθυπουργός διαψεύστηκε απόλυτα. Με ενάμιση εκατομμύριο στρέμματα καμμένα και εικοσιπέντε νεκρούς στα “δικά του χέρια”, ίσως να πρέπει οι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι του να τον προσγειώσουν επί της γής και να τον κατεβάσουν από το πυρονέφος της νύχτας προτού να είναι πολύ αργά.
Υπάρχουν και θα υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων στον κόσμο: Οι δημιουργοί και οι αρνητές ως στάση ζωής. Οι πρώτοι, είναι μειοψηφία και άτομα ανεξάρτητα ως προσωπικότητες και δημιουργικοί ως χαρακτήρες, δεν πρόσκεινται σε Κόμματα ή κλειστές ομάδες προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη. Πατάνε στα δικά τους πόδια, έχουν καθαρή σκέψη, είναι συγκροτημένοι και γελάνε ή αηδιάζουν με τα μαγαζάκια είτε τα “γαλάζια”, είτε τα “πράσινα” είτε τα “κόκκινα”. Τα πολιτικά εκκολαπτήρια, που εν τέλει θρέφουν τους δεύτερους δηλαδή τους αρνητές, διάφορα αρχιλαμόγια που καταλαμβάνουν τα ανώτερα πόστα στην εκάστοτε Κομματική οργάνωση και εξαρτημένους άβουλους υπηκόους που χωρίς κρίση και αντίληψη θεοποιούν ένα πολιτικό τίποτα φοβούμενοι να χάσουν την όποια βολή τους, ενώ αρνούμενοι την πραγματική πρόοδο καθότι παρτάκηδες εκ φύσεως δεν τολμάνε ποτέ να εναντιωθούν ακόμη και στις αντεθνικές πρακτικές που ενδέχεται να εφαρμόζει η παράταξη τους.
Είναι τόσο αφελείς και ηλιθίως ταγμένοι στην πλειοψηφία τους που αγόγγυστα εμπιστεύονται αλλεπάλληλα με την δαγκωτή ψήφο τους τις ζωές τους σε τρίτους – αποδεδειγμένα – φορείς κακών προθέσεων. Διότι (κάνοντας έναν παραλληλισμό) όταν εμπιστεύεσαι την πιστωτική σου κάρτα εν λευκώ σε έναν ξένο μην κλάψεις όταν στην επιστρέψει άδεια ή καταχρεωμένη…
ΥΓ. Το ίδιο ισχύει και για την ζωή μας.