Του Ιωάννη Δαμίγου
Τι χάλι ασυμμάζευτο είναι αυτό! Και συνεχίζεται χωρίς ελπίδα σταματημού, χωρίς κάποιο εμπόδιο ανάσχεσης. Η σαπίλα η αισχρότητα, η αλητεία τέλος, γιατί περί αλητείας πρόκειται, έγινε τρόπος όχι για συζήτηση μα αγοραία εκφορά κραυγών μεταξύ απροσάρμοστων και νοσηρά πασχόντων ανδρείκελων και πολύ δυστυχώς και γυναικών με έλλειμα ήθους. Δεν πρόκειται, αλίμονο, για μια περιοδική απογοήτευση, μα για πολιτιστική και πολιτική μετά ήττα αντιπροσώπων και κοινωνίας. Σε ένα γαϊτανάκι που το πολιτικό συνονθύλευμα παρασύρει τον όχλο, κοινωνία δεν τη λες και ο όχλος παρασύρει το πολιτικό συνονθύλευμα, σε μονόδρομο καταστροφής. Όρια δεν υπάρχουν πια, με άμεσο κίνδυνο να συμβεί το οποιαδήποτε τυχαίο γεγονός που θα μεταβάλει σε κόλαση τη ζωή ή καλύτερα την επιβίωση ενός λαού. Όλα είναι ανοιχτά και οι ανεύθυνοι είναι ικανοί για να πράξουν τα χειρότερα.
Έχει συγκεντρωθεί ένα απίστευτο εκρηκτικό συνονθύλευμα υπανθρώπων, που σαν έμπειροι από συνεχείς δράσεις και εκπαιδευμένοι σε άγριες και δολοφονικές ενέργειες, λειτουργώντας σαν επικοινωνούντα δοχεία μεταξύ των, που κάτω από επιτήδεια ηγεσία και οδηγίες, ανατριχιάζω στην ιδέα, του απευκταίου αποτελέσματος. Επαγγελματίες μαφιόζοι και νονοί, ακροδεξιοί παραστρατιωτικοί, επίορκοι αστυνομικοί, παραδικαστικοί υπάλληλοι, βιαστές και μαστροποί, φασιστικά τάγματα, μισθοφόροι αν όχι πρεζομένοι στρατοί οπαδών, εκβιαστές και εκτελεστές της νύχτας, ναρκέμποροι και άλλοι ένα σωρό απατεώνες, προσφερόμενοι για επ’ αμοιβή αποτελεσματική εργασία.
Οι γλιτσιασμένες μέρες απόρροια του επιβαλλόμενου ακραία καπιταλιστικού νεοφιλελευθερισμού, καθώς γλιστράμε όλο και πιο γρήγορα, οδηγούν στο χείλος του χάους, που ξέρουμε πάντα ποιος βγαίνει κερδισμένος απ’ αυτό και ποιος ολοσχερώς κατεστραμμένος. Εκτός από τους ανόητους, τους πολλούς, αυτούς που αποκαλούνται πλειοψηφία, πλειοψηφία του όχλου, οι τόσο εκμεταλλεύσιμοι και βέβαια εύκολα αναλώσιμοι. Ας σημειωθεί πως ο όχλος πάντα στηρίζει τις ακραίες εκφάνσεις, μια και η σε αδράνεια σκέψη αλλά και απογοήτευση, βρίσκει εύκολη και έτοιμη θαλπωρή, σε εκδικητική δήθεν εκτόνωση. Τα επιτηδείως αγνοημένα αυτά μεγέθη, μη λαμβανόμενα υπόψη ως απειλητικά υπαρκτά και χειραγωγούμενα, θα εμφανισθούν γιγαντωμένα από την δυσάρεστη έκπληξη που θα προκαλέσουν, βρίσκοντας ανέτοιμα τα όποια ανοργάνωτα σημεία αντίστασης.
Η κυβέρνηση ξεκάθαρα αυτό επιθυμεί και επιδιώκει, ευθέως, μέσω των ακροδεξιών της παρεμβάσεων, που πληθαίνουν αποκαλύπτοντας θέσεις, χωρίς την ανάγκη καμίας δικαιολόγησης. Η αντιπολίτευση στο σύνολό της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ποιους περίεργους σκοπούς και στόχους έχει υπόψη της να ακολουθήσει, αν έχει; Ισχύει άραγε και εδώ το πολύ φορεμένο μότο “πάμε κι όπου βγει”; Η γλίτσα, αρέσει δεν αρέσει το παρακάτω, δεν φαίνεται να τους ενοχλεί ιδιαίτερα … Οι γλιτσιασμένες μέρες, χρεώνονται και σ’ όλους αυτούς, ασυζητητί.