Του Ισίδωρου Λω
Όταν το 2016 ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά από εκείνες τις κάπως περίεργες εσωκομματικές εκλογές, κατάφερε και έγινε πρόεδρος της ΝΔ, παρουσιάστηκε ως κάτι το καινούργιο, το σύγχρονο, το φιλελεύθερο και το πρωτοποριακό.
Εντάξει, σήμερα το σκεφτόμαστε και μπορεί να γελάμε, όμως τότε με την βοήθεια προφανώς των ΜΜΕ, αυτή την εικόνα είχε δημιουργήσει και προωθήσει προς τους πολίτες.
Βέβαια ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέχρι την στιγμή που εκλέχθηκε πρόεδρος της ΝΔ, ήταν ήδη πολλά χρόνια βουλευτής, υπουργός στις κυβερνήσεις που το 2014 έριξαν τη χώρα στα βράχια, και φυσικά γόνος μεγάλης πολιτικής οικογένειας που πρωταγωνιστεί δεκαετίες στη πολιτική ζωή του τόπου. Άρα χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια και μεθοδική δουλειά για να παρουσιαστεί ως νέο κάτι τόσο παλιό.
Έξι χρόνια πια από τότε που η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που μαζί με το ΠΑΣΟΚ είχαν χρεοκοπήσει την χώρα, επανήλθε στην εξουσία με την πατρίδα μας να είναι εκτός μνημονίων, εντός αγορών, με ρυθμισμένο χρέος, και γεμάτα ταμεία με 37 δισεκατομμύρια ευρώ, αφού η κυβέρνηση Τσίπρα αντί να τα βάλει σε λογαριασμούς και σε οφσορ, προτίμησε να κάνει το καθήκον της και να τα βάλει στο ταμείο του κράτους για να αξιοποιηθούν προς όφελος της κοινωνίας.
Κυβέρνηση Μητσοτάκη λοιπόν. Ο Ελληνικός λαός από την πρώτη στιγμή, περίμενε με αγωνία και ενθουσιασμό, το καινούργιο αυτής της κυβέρνησης, τον Δυτικό τρόπο σκέψης, την προσήλωση στους θεσμούς, την αξιοκρατία, τον ορθολογισμό και τον ιδιαίτερο αέρα αριστείας που θα μας πήγαινε ως έθνος ψηλά!
Τι κρίμα όμως, πολύ σύντομα το καινούργιο αποδείχθηκε παλιό. Οι πρώτες ενέργειες του πρωθυπουργού ήταν ο συγκεντρωτισμός εξουσιών. Πήρε υπό τον έλεγχο του την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), την κρατική ΕΡΤ, και την Γενική Γραμματεία ενημέρωσης και επικοινωνίας.
Ψηφίζεις Δυτικό φιλελευθερισμό και σου βγαίνει Βόρεια Κορέα. Τα έχει αυτά η ζωή.
Ένα γενικό συμπέρασμα που βγαίνει στα έξι χρόνια διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι μετά την έξοδο μας από τα μνημόνια, χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να αλλάξουμε πραγματικά σελίδα και να αφήσουμε πίσω τους κινδύνους μιας νέας χρεοκοπίας. Δυστυχώς σήμερα διαπιστώνουμε ότι όλες εκείνες οι παθογένειες που πτώχευσαν την χώρα το 2008, έχουν επανέλθει.
Σκάνδαλα, υποκλοπές, φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ με λεφτά του δημοσίου, διασυρμός στην Ευρώπη αφού η χώρα μας απασχολεί συνέχεια την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη και προσπάθεια συγκάλυψης, υποβάθμιση έως και ακύρωση των θεσμών, αμφισβήτηση των πολιτών προς την Δικαιοσύνη με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, πελατειακό κράτος, εξυπηρετήσεις φίλων, αισχροκέρδεια των καρτέλ, υπερκέρδη των τραπεζών, των εταιρειών ενέργειας, των πετρελαιοειδών, των Σούπερ μάρκετ, ανεξέλεγκτη ακρίβεια που γονατίζει τα νοικοκυριά και οι έμμεσοι φόροι να παίρνουν τα λεφτά από τους πολίτες για να γίνονται υπερπλεονάσματα δίχως ανταπόδοση. Αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, συρρίκνωση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, δηλαδή αποδυνάμωση της πραγματικής οικονομίας, ενώ από την άλλη ο πρωθυπουργός και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης προσπαθούν με τον πιο ακραίο λαϊκισμό να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και με συνθήματα να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους.
Μάλλον στις εθνικές εκλογές του 2019 και του 2023, αντί να συναντηθούμε με το καινούργιο, τελικά βουτήξαμε πολύ πίσω στο παλιό.
Στην Ελληνική κοινωνία υπάρχει απογοήτευση και αδιαφορία. Υπάρχει και φόβος. Φόβος για την επιβίωση και ανασφάλεια για το αύριο.
Ο κύκλος αυτής της κυβέρνησης πρέπει να κλείσει. Το όραμα για Προοδευτική Ελλάδα χρειάζεται να γίνει η εναλλακτική πολιτική πρόταση, το κυβερνητικό πρόγραμμα που θα κατευθύνει την πατρίδα μας στην οικονομική ανάπτυξη, στην δικαιοσύνη, στην αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, στην Δημοκρατική ομαλότητα και την θεσμική νομιμότητα.
Η χώρα με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη βρίσκεται στο περιθώριο. Χρέος των πολιτικών προοδευτικών δυνάμεων που είναι πραγματικά απέναντι απ’ αυτό το σύστημα εξουσίας, είναι να γίνουν η πυξίδα που θα οδηγήσει την πατρίδα μας σε τροχιά ανάπτυξης.
Με συνεργασία, έμπνευση, προσφορά και δημιουργικότητα.
Μέλος ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ Χίου