Του Γιάννη Γουσιόπουλου
Η Χαλκιδική είναι μοναδική. Έκανα τις διακοπές μου εκεί για άλλη μία φορά και πάλι απογοητεύτηκα από την κατάσταση του οδικού της δικτύου. Ειδικά για έναν δρόμο στον οποίο τελευταία έπεσαν πολλά χρήματα.
Στην επαρχιακή οδό Ν. Μουδανιών – Κασσάνδρας με την πραγματοποίηση των έργων ο δρόμος σε όλη του τη διαδρομή απέκτησε δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και πολλά άλλα καλά. Η μετακίνηση έγινε σύντομη, άνετη, ασφαλής, ασφαλής πλην ενός μέρους το οποίο διαπραγματεύομαι.
Αφορά το τμήμα Ν. Ποτίδαια – Κασσάνδρας στο ρεύμα με κατεύθυνση από την Κασσάνδρα προς τη Ν. Ποτίδαια, στο κομμάτι λίγο πριν τη Ν. Ποτίδαια. Πρόκειται μάλλον για το παλιό κομμάτι που σ΄ αυτό δεν έγινε τίποτα.
Ο κίνδυνος εδώ υπήρχε, αλλά αυξήθηκε μετά την αναβάθμιση όλου του υπόλοιπου δρόμου λόγω της ψευδαίσθησης των οδηγών ότι ο αναβαθμισμένος δρόμος όλος, μετατράπηκε σε αυτοκινητόδρομο, με την ακριβή έννοια του όρου.
Την ψευδαίσθηση ότι ο δρόμος είναι κλειστός (ανεξαιρέτως), με ανισόπεδους κόμβους, με διασταυρώσεις με λωρίδες επιβράδυνσης – επιτάχυνσης. Και είναι ουσιαστικά κλειστός, δεν είναι όμως στο εν΄ λόγω τμήμα.
Ο δρόμος σίγουρα δεν είναι αυτοκινητόδρομος, θα μπορούσε να είχε γίνει ή να γίνει από εδώ και στο εξής με ένα λελογισμένο κόστος, με κόστος αντιστρόφως ανάλογο του οφέλους που θα προκύψει. Ο δρόμος δεν είναι αυτοκινητόδρομος και με το γράμμα του νόμου, συνεχίζει να ονομάζεται επαρχιακή οδός, παρά τα πολλά έργα που έγιναν.
Στο τμήμα του δρόμου υπάρχει μικρός αριθμός κατοικιών και τοπικών οδών που συνδέονται απ΄ ευθείας με τον δρόμο σαν να πρόκειται για τον δρόμο της γειτονιάς τους, ενώ το ανώτατο όριο ταχύτητας στο κομμάτι είναι 90 χιλιόμετρα την ώρα, ταχύτητα ιδιαίτερα μεγάλη, μόνο 10 χιλιόμετρα λιγότερο από τον υπόλοιπο.
Μπορεί κανείς να φανταστεί όταν διερχόμενος οδηγός με την οικογένειά του επισκέπτης για πρώτη φορά της περιοχή, κινούμενος στη δεξιά λωρίδα με το ανώτατο όριο ταχύτητας και να βγει μπροστά του ξαφνικά αφηρημένος οδηγός ένοικος παρακείμενης κατοικίας τι θα συμβεί; Ένα τροχαίο δυστύχημα τί άλλο;
Κατά την γνώμη μου οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να γνωρίζουν την ιδιαιτερότητα της κατάστασης και τους κινδύνους που απορρέουν. Αν δεν είναι δυνατή η σύνδεση των κατοικιών με άλλον τρόπο να καταργηθεί προσωρινά η μία λωρίδα κυκλοφορίας και να διατεθεί για την επιβράδυνση – επιτάχυνση.
Η χρήση της δεύτερης λωρίδας να γίνεται μόνον σε ώρες αιχμής της κίνησης κατά την επιστροφή των Θεσσαλονικέων την Κυριακή το βράδυ και με την παρουσία της Τροχαίας. Οι δύο λωρίδες εκτός τουριστικής περιόδου μάλλον είναι περιττές. Σιγά τους πολλούς μόνιμους κατοίκους που έχει η περιοχή.
Η οδική ασφάλεια των ανυποψίαστων διερχομένων και των ενοίκων των κατοικιών είναι αδιαπραγμάτευτη, υπερτερεί της σύντομης και άνετης μετακίνησης.
Οι υπηρεσίες οφείλουν να βάζουν τα θέματα στους πολιτικούς προϊσταμένους και εκείνοι να παίρνουν τις αποφάσεις.
Οι πολιτικοί δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν το τεχνικό μέρος, είναι όμως υποχρεωμένοι με τις αποφάσεις τους να φέρουν τα καλύτερα αποτελέσματα, καθώς και να ελέγχουν τις υπηρεσίες όταν αυτές δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Κοινή είναι η πεποίθηση πως τα πολιτικά όργανα χειρίζονται τα θέματα με ελαφρότητα και με σκοπιμότητες – για το θέμα που συζητάμε, να παραδώσουν γρήγορα το έργο στην κυκλοφορία και να αρπάξουν την ψήφο των πολιτών. Όταν, ό μη γένοιτο, γίνει το κακό και εδώ κάποιος «σταθμάρχης» θα πληρώσει τη νύφη.