Του Ιωάννη Δαμίγου
Μετά τις κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η Κίνα και η Ρωσία προέβησαν σε σφοδρές καταδίκες, χαρακτηρίζοντας τις επιθέσεις ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Η Αντίδραση της Ρωσίας:
Η Μόσχα υιοθέτησε ιδιαίτερα σκληρή ρητορική, κάνοντας λόγο για «προσχεδιασμένη και απρόκλητη πράξη ένοπλης επιθετικότητας».
Καταδίκη της Δολοφονίας: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ως «κυνική παραβίαση κάθε ηθικού κανόνα και του διεθνούς δικαίου».
Προειδοποίηση για Καταστροφή: Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών προειδοποίησε ότι οι ενέργειες αυτές οδηγούν την περιοχή σε «ανθρωπιστική, οικονομική και πιθανώς ραδιολογική καταστροφή».
Διπλωματικές Κινήσεις: Η Ρωσία ζήτησε την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για να εξεταστεί η κατάσταση.
Η Αντίδραση της Κίνας:
Το Πεκίνο εξέφρασε τη βαθιά του ανησυχία και κάλεσε σε άμεση παύση των εχθροπραξιών.
Παραβίαση Κυριαρχίας: Ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών, Ουάνγκ Γι, τόνισε ότι η επίθεση αποτελεί «κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας και της ασφάλειας του Ιράν» και είναι «απαράδεκτη».
Κίνδυνος Κλιμάκωσης: Η Κίνα προειδοποίησε ότι η σύγκρουση κινδυνεύει να ωθήσει τη Μέση Ανατολή σε μια «επικίνδυνη άβυσσο» και κάλεσε σε επιστροφή στον διάλογο.
Προστασία Πολιτών: Η κινεζική πρεσβεία στο Ισραήλ εξέδωσε οδηγία προς τους Κινέζους πολίτες να απομακρυνθούν από τη χώρα ή να μετακινηθούν σε ασφαλείς περιοχές.
Οι δύο χώρες συντόνισαν τις θέσεις τους μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας των Υπουργών Εξωτερικών τους, υπογραμμίζοντας την κοινή τους πρόθεση να εργαστούν μέσω του ΟΗΕ και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης για την αποκλιμάκωση της κρίσης.
Επί της ουσίας δηλαδή … πομφόλυγες και συμπάθεια! Τυπικές και αναγκαίες δηλώσεις, κρατώντας ισορροπίες; Αποστάσεις ασφαλείας; Και πάνω σε ποια πλαίσια; Έχοντας απωλέσει αξιόλογο οικονομικά σύμμαχο, όπως την Βενεζουέλα; Ή ακόμα του μέλους και σύμμαχου των BRICS, όπως εν προκειμένω το Ιράν; Η σχεδόν αδιάφορη συμπεριφορά των, μαρτυρά πως δεν πρέπει να έχασαν και πολλά, περιέργως. Ίσως και να μην έχασαν τίποτα στο τέλος,. Απλώς οι ΗΠΑ, αποκτούν ισχυρά πατήματα σε όλη την Μέση Ανατολή “αβρόχοις ποσί”, στην Λατινική Αμερική, στην Γροιλανδία και αλλαχού (προσεχώς στην Κούβα). Ακούσια θέλω να ελπίζω, Κίνα και Ρωσία, προσφέροντας μέσω προπαγάνδας ανεπιτυχή βοήθεια και υποστήριξη στα θύματα χώρες, μετέτρεψαν μια απλή επιτυχία των ΗΠΑ σε περιφανή νίκη. Καταφέρνοντας μέγιστη απογοήτευση στους κατά σειρά ηττημένους λαούς, τέτοια που αποτρέπει οποιαδήποτε μελλοντική αμφισβήτηση όποιας χώρας, της στρατιωτικής και οικονομικής ηγεμονίας των ΗΠΑ. Ευτελίζοντας την προσφερόμενη προηγμένη τεχνολογία των, την στιγμή που ο Μαδούρο συνελήφθη κοιμώμενος με τις πιτζάμες του και ο ηγέτης του Ιράν δολοφονήθηκε εύκολα ευρισκόμενος. Τώρα τι είδους βοήθεια και ποια υποστήριξη προσέφεραν τάχα, θαρρώ πως ούτε οι ίδιοι έχουν καταλάβει. Παρέχοντας πολύτιμο χρόνο, επούλωσης των πρόσφατων πληγών των ΗΠΑ. Και ενώ έχουν δολοφονηθεί με βομβαρδισμό δημοτικού σχολείου εκατό και πλέον κοριτσάκια μαθήτριες, κάποιες δεκάδες αθλήτριες και ασθενείς σε επίσης βομβαρδισμένα νοσοκομεία, αξιωματούχος από τους αποδεκατισμένους υποψήφιους για ηγεσία, αναγγέλλει πρωτόγνωρο σε ισχύ χτύπημα απάντηση! Όταν αυτό, αν ήταν μπορετό, έπρεπε να είχε ήδη γίνει πράξη προ πολλού των δολοφονιών! Αντ’ αυτού προβαίνει σε διάγγελμα ο Τραμπ για το Ιράν: «Με πλήρη ισχύ οι επιθέσεις μέχρι τέλους»!
Απομένουν δυο μόνο ενδεχόμενα, πάντα σε σχέση με την λογική, που παύει όμως να ισχύει εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα. Το ένα είναι πως υποτίμησαν, τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία την ικανότητα και την δυνατότητα κρούσης των ΗΠΑ, ενώ το δεύτερο, πως υπερτίμησαν τις δικές των. Το μειονέκτημα που είχαν εξαρχής απέναντι στις ΗΠΑ, παραμένει η κουλτούρα αυτών των δυο λαών Κίνας και Ρωσίας, στην έλλειψη επιθετικότητας, στην οποία έχουν εντρυφήσει με ταχύρρυθμες μεταπτυχιακές σπουδές πέντε αιώνων και εφαρμόσει επιτυχώς οι ΗΠΑ.