Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο ελληνοκύπριος επιχειρηματίας Στέλιος Χατζηιωάννου – που ζει στην Αγγλία, όπου έχει τον τίτλο ευγενείας τους σερ – μέσω του ομώνυμου Φιλανθρωπικού Ιδρύματος έκανε δωρεά 10 εκατομμυρίων ευρώ, με την οποία παρέχεται ισχυρό οικονομικό κίνητρο για εφτά χρονια σε 80 γιατρούς, ώστε να εγκατασταθούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε 47 μικρά νησιά της Ελλάδας.
Η πράξη είναι αξιέπαινη. Αλλά προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης μείωσε την αξία της με δυο τρόπους:
Ο πρώτος είναι η πολιτική κερδοσκοπία. Έστησε μια κακόγουστη φιέστα αποδοχής της δωρεάς και απόδοσης της οφειλόμενης τιμής στον δωρητή. Με τον εντελώς άσχετο Χατζηδάκη δίπλα του και το αποτυχημένο ντουέτο Γεωργιάδη – Αγαπηδάκη του υπουργείου Υγείας που εκφώνησε μια φλύαρη ομιλία.
Χωρίς καν να αντιλαμβάνεται ότι αντί να επαινέσει την πολιτική του στο χώρο της υγείας την ενταφίαζε: αποκάλυπτε ότι για να έχουν γιατρό για μια εφταετία 47 νησιά το κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό ήταν μόλις δέκα εκατομμύρια ευρώ. Αλλά η κυβέρνηση του δεν τα διέθεσε στα χρόνια που κυβερνάει, και δεν θα τα διαθέσει ούτε για τα επόμενα εφτά.
Ο Πρωθυπουργός παρουσίασε ως …επιτυχία ότι το υπουργείο Υγείας.. “ανταποκρίθηκε στην πρωτοβουλία του Στέλιου Χατζηιωάννου» και αντάλλαξε φιλοφρονήσεις με τον Άδωνι. Όπως είπε «είναι χρέος μας να αναδεικνύουμε και να τιμούμε τους Έλληνες ευεργέτες» και κάλεσε να «επιστρέφουν ένα μέρος του σημαντικού πλούτου τους, που με πολύ κόπο δημιούργησαν».
Στα ξεκούδουνα πέταξε ότι «πάντα με προβληματίζει η μετάβαση του πλούτου στην επόμενη γενιά» – προφανώς έχει προσωπική εμπειρία- και προσέθεσε ότι επειδή «απεχθάνεται την υψηλή φορολογία » τη μηδένισε για γονικές παροχές μέχρι 800.000».
Αυτό που εντυπωσίασε ήταν η επισήμανση ότι «για πρώτη φορά ένας ιδιώτης δωρητής έστρεψε το βλέμμα του όχι στις υποδομές, αλλά στο ανθρώπινο δυναμικό».
Είτε ο ίδιος είτε ο λογογράφος του, -σκοπίμως ή από κοντή μνήμη- παρέλειψε ότι η πιο γνωστή οικογένεια που κάνει από χρόνια καλή χρήση του πλούτου, είναι η οικογένεια Αγγελοπούλου. Από πολλά χρόνια ακολουθούν – ενίοτε διακριτικά- την πρακτική των παλαιών ευεργετών που με τον πλούτο τους στήριξαν -ανιδιοτελώς- την ανάπτυξη της χώρας και την ευημερία τη κοινωνίας.
Οι Αγγελόπουλοι δεν έχουν συμφέροντα στη χώρα, δεν έκαναν δουλειές με το κράτος και δεν μετείχαν σε αμφιλεγόμενες δραστηριότητες. Έχουν κουλτούρα συνεισφοράς σε εθνικούς και κοινωνικούς σκοπούς, κάνοντας καλή χρήση του πλούτου και είναι χαρακτηριστική η συμβολή τους στην ανακαίνιση του Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη από τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο.
Ως επίγονοί τους, ανάμεσα στα άλλα, η Γιάννα και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, συνέδραμαν την πυρόπληκτη Ηλείας με δεκα εκατομμύρια ευρώ, έχουν προσφέρει υγειονομικές μονάδες σε περιοχές της χώρας, ενίσχυσαν τηνηΠυροσβεστική και τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, διένειμαν υπολογιστές σε σχολεία- και άλλες δράσεις που δεν έχουν ανακοινώσει.
Υψηλής προστιθέμενης αξίας είναι η θεσμοθέτηση υποτροφιών σε Έλληνες φοιτητές για μετεκπαίδευση στην Αμερική, με το πρόγραμμα Angelopoulos Fellowship Program, με σκοπό να εφαρμόσουν στην Ελλάδα τη γνώση και την εμπειρία που θα έχουν αποκομίσει.
Με οικονομική συνεισφορά και άλλες παροχές από την οικογένεια της συνοδεύτηκε η εμπλοκή της Γιάννας Αγγελοπούλου στη διεκδίκηση και τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Αλλά και αργότερα η ανάληψη- επί Μητσοτάκη- της ευθύνης του εορτασμού για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 – που ολοκλήρωσε εν μέσω πανδημίας με μηδενική οικονομική επιβάρυνση του κράτους.
Στις μέρες μας και άλλες οικογένειες έχουν συνεισφέρει και ο Μητσοτάκης μνημόνευσε τους Κανελλόπουλους. Αλλά ας μην κρυβόμαστε. Καμιά άλλη επιχειρηματική οικογένεια δεν δαπάνησε, για εθνικό ή κοινωνικό σκοπό, όχι μόνο τόσο χρήμα, αλλά και τόσο κόπο όσο χρήμα όσα η οικογένεια Αγγελοπούλου.
Για την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγωγών, που έδωσε κύρος και παγκόσμια αναγνώριση στη χώρα, η Γιάννα κατέβαλε το κόστος στην υγεία της.
Η σημερινή παράλειψη του Μητσοτάκη συνδυάζεται με τη διαπίστωση ότι η ανταπόδοση από την πολιτεία υπήρξε κατώτερη. Την τίμησε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κ. Στεφανόπουλος, απονέμοντάς της τον Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής και σε ένα συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ο Γ. Παπανδρέου.
Ο διάδοχός του Βαγγέλης Βενιζέλος -με βαθιά γνώση της προετοιμασίας των Αγώνων, ως αρμόδιος υπουργός- είχε πάντα έναν ξεχωριστό έπαινο στην Αγγελοπούλου και τον επανέλαβε στην περσινή παρουσίαση του βιβλίου « Η Μπαλάντα των Ολυμπιακών Αγώνων».
Επί Σημίτη της απονεμήθηκε ο τίτλος της «πρέσβειρας επί τιμή», από τον οποίο η κυβέρνηση Τσίπρα την ανάγκασε να παραιτηθεί. Αυτά ήταν όλα.
Ενώ η διεθνής Ολυμπιακή οικογένεια συνεχίζει να της απονέμει τιμές, από την ΝΔ, της οποίας υπήρξε βουλευτής, και τις κυβερνήσεις της, δεν υπήρξε ποτέ αναγνώριση.
Στην Αγγλία η Γιάννα θα είχε ήδη τίτλο ευγενείας. Στην Ελλάδα πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες απλώς φρόντιζαν να μειώσουν το έργο της και ο Κυριάκος Μητσοτακης, που την έχει αναγνωρίσει για το ολυμπιακό έργο το 2019, τώρα ξέχασε να αναφέρει την οικογένειά της στον κατάλογο ευεργετών. Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, ακόμη και αν έχουν μεγάλη προσφορά στους σκοπούς της.
.
