Του Βασίλη Κόκκα
” Χίλια μέ ζώνουν κύματα,μέ διεκδικεί ό βυθός,
άπραγο καρυδότσουφλο μέ σέρνει τό αγριοκαίρι.
Κανείς θεός στό πλάι μου,κανένας βοηθός-
μόνο τού Ιάγου ό καγχασμός κι ή ανάσα τού Ιαβέρη.”
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ
Στήν ιστορία τής νεότερης Ελλάδας δέν υπήρξαν ποτέ Έλληνες πού νά μήν εβίωσαν τουλάχιστον μία φορά στή ζωή τους τήν φρίκη η έστω τήν απειλή καί τό φόβο τού πολέμου,δέν υπήρξαν ποτέ Έλληνες πού νά μήν αισθάνθηκαν τή βαθιά ανασφάλεια καί τόν πόνο τών οικονομικών κρίσεων.Επτά πόλεμοι,τέσσερις εμφύλιοι καί επτά πτωχεύσεις σέ μία ιστορία δύο αιώνων!!!
Ή ιστορία όμως τίποτα δέν μάς έμαθε…Ίσως γιατί σπάνια διδάσκει,ίσως γιατί τά περισσότερα από τά γεγονότα τής σύγχρονης ιστορίας μας δέν τά γνωρίζουμε η τά μάθαμε σέ περίληψη…Καί γι αυτό μάλλον υστερούμε καταφανώς ακόμα καί στίς πιό απλές ασκήσεις συλλογικής αυτογνωσίας καί δέν καταφέραμε ποτέ νά νικήσουμε τό σύνδρομο τού Κάιν….
Ή πανταχού παρούσα κατάπτωση τής πολιτικής πού οφείλεται στήν ημιμάθεια καί τήν ακρισία τής πλειονότητας τών κομματικών καί κυβερνητικών στελεχών πάνε χέρι- χέρι μέ τήν ευρύτερη απαιδευσία καί τή διάχυτη κοινωνική ραστώνη πού έχει διαμορφώσει μία κρίσιμη μάζα χωρίς καμιά κριτική σκέψη,χωρίς πολιτικό αισθητήριο, πού άγεται καί φέρεται καί συνηθίζει νά στέλνει μέ τή ψήφο της στή Βουλή τούς ασήμαντους,αυτούς μέ τό ελάχιστο δέμας….
Στήν Ελλάδα τής κρίσης,στά 15-20 τελευταία χρόνια,ή ανανέωση τής στελέχωσης όλων των πολιτικών κομμάτων ήταν συνεχής, ευρύτατη καί ποιοτικά θλιβερή!!! Στό πολιτικό σκηνικό κυριαρχούν δυνάμεις καί κόμματα χωρίς αίσθηση τής ιστορίας,χωρίς πολλούς ηθικούς δισταγμούς καί χωρίς κανένα σεβασμό γιά τήν αλήθεια.
Ή πικρή αλήθεια είναι ότι εξακολουθούμε παρά τά παθήματα μας νά συμπεριφερόμαστε ώς ” αεί παίδες” καί κινδυνεύουμε νά γίνουμε γιά άλλη μιά φορά εύκολη λεία γιά τήν προπαγάνδα τών δημαγωγών.Σάν αυτή πού μάς καταπλακώνει στίς μέρες μας….Αλλά τό θέμα τού πολέμου είναι πολύ σημαντικό γιά νά τό βλέπει κανείς μέσα από τό πρίσμα μιάς σωβινιστικής πλειοδοσίας πού πρόσκαιρα ίσως φέρνει ψήφους αλλά υπονομεύει τό μέλλον τής πατρίδας.Ή ” σωστή πλευρά τής ιστορίας” είναι εκείνη πού εξυπηρετεί τό γενικό συμφέρον,τό συμφέρον τής ζωής καί τής ειρήνης καί όχι τήν καριέρα πολιτικών πού δέν έχουν φραγμούς καί όρια! Πολιτικών ελαφρών βαρών πού έχουν σύρει τό γιαταγάνι από τό θηκάρι καί εμπορεύονται γιά λόγους εντυπωσιασμού καί υποστήριξης ενός επικοινωνιακού αφηγήματος έναν όψιμο υπερπατριωτισμό πού απευθύνεται στό συναίσθημα καί αγνοεί τήν κοινή λογική καί τήν πραγματικότητα.
Ή ανοησία καί ό φανατισμός έχουν χτυπήσει κόκκινο ολούθε γύρω μας….Ή ανησυχία μεγαλώνει γιατί οί κυβερνώντες σέρνουν πρώτοι τόν χορό ενώ θάπρεπε νά πρωτοστατούν σέ μία νηφάλια εθνική στρατηγική πού θά τήν χαρακτηρίζει ή συνέχεια καί ή συνέπεια καί όχι ή άνευ όρων τυφλή υπακοή στά κελεύσματα καί τίς υπαγορεύσεις τού αμερικανικού παράγοντα πού δέν φημίζεται γιά τήν αξιοπιστία ούτε γιά τή φερεγγυότητα του απέναντι όχι μόνο σέ αντιπάλους αλλά καί σέ πιστούς φίλους καί αφοσιωμένους συμμάχους…..
● Υγ. : ” Πλέον,μέ Μπελαρά καί Ραφάλ,ή Κύπρος ΔΕΝ κείται μακράν…” !!! Τί άλλο θά ακούσουμε από παραληρηματικούς πατριώτες τής φακής πού γι αυτούς ό πατριωτισμός δέν είναι τίποτε άλλο από ένα προκατεψυγμένο φαγητό γιά νά τό ξαναζεσταίνουν κατά τό δοκούν,όταν θέλουν νά ταίσουν τά κορόιδα πού ακόμα τούς ακολουθούν καί τούς ανέχονται.
Δέν μπορώ ν’ αντισταθώ στόν πειρασμό νά επισημάνω όχι μέ χαιρεκακία αλλά μέ πίκρα καί ένα αίσθημα ενοχής ότι στήν πραγματικότητα ή Κύπρος ποτέ δέν ήταν μακρυά!!! Ούτε τό 1974….Γιατί καί τότε στό ελληνικό οπλοστάσιο υπήρχαν τά Φάντομ,οί πυραυλάκατοι μέ τούς Εξοσέτ καί τά υποβρύχια 209 μέ ταχύτητες καί ακτίνες δράσης παρόμοιες τών σημερινών μέσων…
Άλλα πράγματα δέν υπήρχαν.Τί δέν καταλαβαίνετε η ακριβέστερα πόση ακόμα υποκρισία ν’ αντέξουμε από πολιτικούς πού κάθε φορά πού μετριώνται καί ζυγίζονται στά δύσκολα,βρίσκονται πάντα ελλιποβαρείς;
Αλλά καί πάντα έτοιμοι καί πρόθυμοι γιά νέες επανεκκινήσεις ακόμα καί όταν πέραν κάθε αμφιβολίας τάχουν κάνει θάλασσα καί όχι μόνο δέν εγγυώνται τήν ασφάλεια καί τήν ευημερία αλλά αμφισβητούν μέ τίς επιλογές, τίς δεσμεύσεις καί τίς ιδεοληψίες τους ακόμα καί αυτό τό αναφαίρετο δικαίωμα τού καθημερινού ανθρώπου γιά μία φυσιολογική ζωή….