Mερικές τελευταίες κουβέντες για τον Μίκη

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας

Πάντα το ίδιο συμβαίνει για κάθε σπουδαίο άνθρωπο που εγκαταλείπει ετούτο τον κόσμο, όπως εσύ.
Σε λίγο, ακίνδυνος πια, θα μπεις στις σελίδες των σχολικών βιβλίων, θα γίνεις υλικό για εκθέσεις ιδεών και στα πανεπιστήμια θα γράφονται διατριβές και διδακτορικά γύρο από την ζωή και το έργο σου.

Οι δήμαρχοι θα διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτοδώσει το όνομα σου σε κεντρικό δρόμο της πόλης τους. Ανθρωποι, που , συνήθως από φόβο να μην μαγαριστούν, σε παλαιότερες εποχές δεν ήθελαν να κάνουν ούτε χειραψία μαζί σου, τώρα θα αναφέρονται σε σένα λέγοντας « Όπως έλεγε και ο μεγάλος Μίκης…».

Στα ωδεία και στις ορχήστρες από όπου κάποτε ήσουν διαγραμμένος , τώρα θα συμπεριλαμβάνεσαι στους κλασικούς και εσύ και το έργο σου.
Και ως αναφορά την αντάρτικη ζωή σου, γονείς ,δάσκαλοι και ιδεολόγοι της δεκάρας θα την διδάσκουν ως να είναι επαναστατικό εγχειρίδιο.
Κόμματα και εξουσίες που κάποτε σε μίσησαν και σε καταδίωξαν μέχρι θανάτου, ήδη σήμερα σε έχουν κιόλας υπερτιμήσει ανυπόφορα , σχεδόν σε αγιοποίησαν, προσπαθώντας να οικειοποιηθούν ένα μέρος της λάμψης σου, μετατρέποντας την σε κομματικό και ιδεολογικό λάφυρο και προίκα.

Ακόμα χειρότερα, θα βρεθούν τιποτένιοι άνθρωποι, που θα σκαλίσουν τις όποιες αδυναμίες και αμαρτίες της δικής σου ζωής και των δικών σου ανθρώπων, ως γνήσιοι τυμβωρύχοι.

Και όλα αυτά την στιγμή που εσύ είσαι πια ανίκανος να αντισταθείς, να αποδεχθείς , να συμφωνήσεις, να διαμαρτυρηθείς, να διαψεύσεις. Να καταγγείλεις τα δήθεν και τα ψευδεπίγραφα.

Βλέπεις, τώρα είσαι ακίνδυνος . Δεν σε φοβούνται. Δεν φλέγεσαι σαν άκαυστη βάτος πια και μπορούν να σε πλησιάσουν όπως οι ύαινες το ανήμπορο και νεκρό λιοντάρι.

Δεν ξέρω αν σε παρηγορεί, αλλά έτσι έγινε και με άλλους σπουδαίους. Για παράδειγμα σου θυμίζω τον Τσε και τον Λούθηρο Κίνγκ, που κυνηγημένοι και δολοφονημένοι, μετά τον θάνατό τους, ανακηρύχτηκαν άγιοι , από τους ίδιους τους δολοφόνους τους.

Ακόμα και αυτοί που πιστεύουν σε σένα σήμερα μέχρι θανάτου, βιάζονται. Δεν αφήνουν τον χρόνο και την ιστορία να μιλήσουν και να μετρήσουν το μπόι σου, την ζωή και το έργο σου. Γιατί πρέπει να ξέρεις, που μάλλον ξέρεις, πως είναι η ιστορία που θα σε κρίνει και θα σε τοποθετήσει στο σωστό ράφι της διαχρονικής μνήμης του Έθνους.

Ανεξάρτητα από όλες αυτές τις αλήθειες, η γενιά μου πάντως σε έχει τοποθετήσει στο ψηλότερο βάθρο της καρδιάς της, μαζί με τους αρχάγγελους , γιατί μαζί σου μάθαμε να αγωνιζόμαστε, να ερωτευόμαστε, να επαναστατούμε. Και αυτό δεν είναι λίγο.

Christos.gim@gmail.com