Σύμφωνα με τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα από την καταμέτρηση των ψήφων, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) κερδίζει τις εκλογές με 28,9% (+4,8 από το 2021), στην δεύτερη θέση βρίσκεται η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) με 19,9(+9,5), με το υψηλότερο ποσοστό στην 11ετή ιστορία της και στην τρίτη θέση το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) με 16,2% (-9,5), με την χειρότερη επίδοση της ιστορίας του.
Ακολουθούν οι Πράσινοι με 13% (-1,7), οι οποίοι παρότι συμμετείχαν στην κυβέρνηση κατάφεραν να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους και η Αριστερά με 8,5% (+3,6), η οποία αποτελεί μια από τις εκπλήξεις αυτών των εκλογών, καθώς μέχρι τον τελευταίο μήνα κινείτο κοντά στο 3%, αλλά κατάφερε να ανατρέψει την εικόνα με μια ιδιαίτερα δυναμική και νεανική καμπάνια, με κεντρικό πρόσωπο τη νέα 36χρονη αρχηγό Χάιντι Ράιχινεκ.
Ακριβώς στο όριο εισόδου στη βουλή με 5% (-6,4) βρίσκονται οι Φιλελεύθεροι (FDP), οι οποίοι θα πρέπει ακόμη να περιμένουν για να βεβαιωθούν ότι παραμένουν στην Bundestag, όπως και η νεοσύστατη Συμμαχία Ζάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) που βρίσκεται επίσης στο 5% στην πρώτη συμμετοχή της σε εθνικές κάλπες.
Σύμφωνα με την μέχρι τώρα εικόνα, ο πιθανότερος κυβερνητικός συνασπισμός είναι μεταξύ CDU/CSU και SPD, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν και από το πόσα κόμματα θα μπουν τελικά στην επόμενη βουλή.
Στις κάλπες προσήλθαν, την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου οι Γερμανοί για να ψηφίσουν στις πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 83,5%, κι έτσι σημειώθηκε η υψηλότερη συμμετοχή από την επανένωση της Γερμανίας πριν από 35 χρόνια.
Ο Φρίντριχ Μερτς
Ο Μερτς γεννήθηκε το 1955 στην πόλη Μπρίλον της δυτικής Γερμανίας σε μια οικογένεια συντηρητικών καθολικών. Ο πατέρας του ήταν τοπικός δικαστής, όπως και η σύζυγός του, Σαρλότ, μέχρι και σήμερα.
Ο ίδιος εντάχθηκε στη CDU από μαθητής. Σε συνέντευξή του πριν 25 χρόνια, ισχυρίστηκε ότι η νεανική του ζωή ήταν πιο άτακτη απ’ ό,τι φαντάζει στο βιογραφικό του, καθώς έκανε κόντρες με μηχανή, περνούσε ώρες σε καντίνες και έπαιζε χαρτιά στο σχολείο.
Σύντομα, καθιερώθηκε ως ανερχόμενο στέλεχος της δεξιάς, πιο παραδοσιακής πτέρυγας του κόμματος. «Είναι εξαιρετικός ρήτορας και βαθύς στοχαστής», λέει ο βουλευτής της CDU, Κλάους-Πέτερ Βίλς, που τον γνωρίζει πάνω από 30 χρόνια.
Το 2009, ο Μερτς αποχώρησε από την πολιτική, δηλώνοντας ότι ήθελε «χρόνο για περισυλλογή». Στην πραγματικότητα, ακολούθησε καριέρα στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κατέχοντας ανώτερες θέσεις σε διεθνείς εταιρείες και αποκτώντας μεγάλη περιουσία.
Επιστρέφοντας στη Βουλή, θέλησε να απομακρύνει τη CDU από το κεντρώο στίγμα που της είχε δώσει η Μέρκελ. Ο Μερτς έχει προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις και στο παρελθόν: στη δεκαετία του ’90, είχε ψηφίσει κατά νομοσχεδίου που ποινικοποιούσε τον βιασμό εντός γάμου, υποστηρίζοντας ότι ήδη ήταν έγκλημα.
Η Αλίς Βάιντελ
Η Βάιντελ γεννήθηκε το 1979, έκανε διδακτορικό στα οικονομικά, έζησε κάποια χρόνια στην Κίνα και εργάστηκε ως τραπεζική επενδύτρια. Κατοικεί στην Ελβετία, έχει γυναίκα σύντροφο – η οποία μάλιστα κατάγεται από τη Σρι Λάνκα – και μαζί με αυτή μεγαλώνουν δύο παιδιά. Αφού έλαβε το πτυχίο της, η Βάιντελ εργάστηκε για την Goldman Sachs προτού προσληφθεί στην Allianz Global Investors.
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 εργάστηκε για έξι χρόνια στην Τράπεζα της Κίνας. Αφού εγκατέλειψε αυτή τη δουλειά, εργάστηκε για δυο χρόνια στο Heristo, μια εταιρεία που προμήθευε ζωοτροφές. Από το 2014 έχει εργαστεί ως ανεξάρτητη σύμβουλος επιχειρήσεων.
H Frankfurter Allgemeine Zeitung δημοσιεύει ανάλυση υπό τον τίτλο «Εκλογική νίκη με προειδοποιητική βολή» και επισημαίνει ότι «η Ένωση κέρδισε επειδή οι Γερμανοί θέλουν πολιτική αλλαγή – και αυτή θα πρέπει τώρα να υπάρξει, διαφορετικά η AfD θα γίνει ακόμη πιο ισχυρή». Σύμφωνα με το σχόλιο της FAZ, η Χριστιανική Ένωση περίμενε και ήλπιζε να εξασφαλίσει ισχυρότερο αποτέλεσμα, ενώ υπάρχουν φόβοι όσον αφορά τη σταθερότητα της επόμενης κυβέρνησης.
«Εκλογική νίκη με προειδοποιητική βολή»
Στον «μαραθώνιο του Φρίντριχ Μερτς προς την εξουσία», αναφέρεται η Tagesspiegel, που βλέπει «καθυστερημένο θρίαμβο» για τον αρχηγό του CDU. «Δεν είναι μια λαμπρή νίκη για τον ηγέτη του CDU, είναι ωστόσο η πιο θεαματική επιστροφή στην γερμανική πολιτική ιστορία.
Η πραγματική δοκιμασία όμως είναι μπροστά, με τον σχηματισμό κυβέρνησης», κρίνει η εφημερίδα του Βερολίνου σχολιάζοντας ότι ο κ. Μερτς έχει σκοπό τώρα «να πιάσει γρήγορα δουλειά, να σχηματίσει κυβέρνηση σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς και να γίνει – επιτέλους – καγκελάριος».