Του Βασίλη Κόκκα
” Γράφοντας εκδικούμαστε τά πράγματα.”
Ν.ΚΑΡΟΥΖΟΣ
Ή αγωνία πού βιώνουμε γιά τά χρόνια πού έρχονται καθημερινά γιγαντώνεται.Κάποιους από μάς τούς καταδυναστεύει.Σέ κάποιους
άλλους υπερισχύει ή κατάθλιψη γιά όσα διέρχεται σήμερα ό τόπος,γιά τό κατάντημα τής δημόσιας συμπεριφοράς καί τήν ολοκληρωτική εξάλειψη τής δημόσιας ευθύνης.
Ή πικρή αλήθεια σέ πείσμα τών φερεφώνων τών κατά φαντασίαν ” αρίστων” είναι ότι ακόμα αναζητούνται μάταια τά πολιτικά, οικονομικά καί ηθικά αντιστηρίγματα από τήν τραυματική εμπειρία τής χρεοκοπίας!Αλλά πουθενά δέ βρίσκονται….
Ή πολιτική καί οικονομική εξουσία έχουν καταβυθισθεί σέ ένα λήθαργο μακαριότητας,
τυφλής αισιοδοξίας καί εξουσιαστικής αυτοαπόλαυσης. Είναι πασίδηλη ή ποιοτική έκπτωση στό πολιτικό προσωπικό καί τρομάζει ή πανταχού παρούσα φρανκεσταινική νεοπλουτική τάξη μέ τήν παντελή έλλειψη κοινωνικής καί διευθυντικής ευθύνης.
Οί κυβερνώντες φυγομαχούν διαρκώς απέναντι στίς προκλήσεις τών καιρών καί όσο καί άν κομπορρημονούν ώς δήθεν φιλελεύθεροι καί μεταρρυθμιστές,τό Κοράνι τής πολιτικής τους είναι ή συστηματική καθεστωτική οχύρωση μέ τήν απροσχημάτιστη καταστρατήγηση τού κράτους δικαίου καί τίς διαρκείς ασκήσεις κρατικού-κομματικού διανεμητισμού μέ πολιτικάντικα κριτήρια πρός άγραν ψήφων.
Όλα αυτά συνοδεύονται από μία κραυγαλέα καί εξοργιστική διαχειριστική ανεπάρκεια πού συμπληρώνεται μέ καταιγισμό ρυθμίσεων είς υγείαν τών ημετέρων καί τής οικονομικής ολιγαρχίας πού συνεχίζει κυνική καί αμέριμνη νά σφίγγει τόν απομυζητικό της βρόγχο στό λαιμό μας! Στά σούπερ μάρκετ, στά πρατήρια βενζίνης, στούς λογαριασμούς τού ηλεκτρικού,στήν υγεία, ή κοινωνία αναστενάζει. Αυτή τή σκληρή πραγματικότητα κανένα λούστρο,καμιάς δημοσιογραφικής παρκετέζας δέ μπορεί πλέον νά τήν κρύψει….
Ή συνομοταξία τών επαγγελματιών τής εξουσίας πού μάς κυβερνά έχει αρχίσει καί τά βρίσκει μπαστούνια….Προκειμένου νά διασωθούν,νά κρατήσουν τά προσχήματα καί προπάντων νά συνεχίσουν τό πάρτυ,δέ διστάζουν νά αλληθωρίζουν πρός τό παρελθόν γιά νά κρυφτούν στίς ιερές κρύπτες του,μήπως καί εγκλωβίσουν γιά άλλη μία φορά σέ οπισθοβαρές ιδεολογικό καί πολιτικό κλουβί τά πιό συντηρητικά καί βραδυπορούντα στρώματα τής κοινωνίας μας.Αυτό όμως δέν είναι εκσυγχρονισμός ούτε μεταρρύθμιση αλλά πτωχοπροδρομική παράδοση!!! Τό θύμα νά ψηφίζει τό θύτη του…
Ή μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία,έξω καί πέρα από παραδοσιακά κομματικά στεγανά καί επίπλαστους διαχωρισμούς,εγείρει σήμερα διαπρύσια τό αίτημα γιά μιά καινούργια Ελλάδα,γιά ένα καινούργιο κράτος, γιά μιά καινούργια πολιτική!Βέβαια οφείλουμε όλοι νά συνειδητοποιήσουμε ότι οί περιστασιακές διεγέρσεις τού θυμικού καί ή οργή τών απλών ανθρώπων δέ μπορούν από μόνες τους νά κατορθώσουν τήν εθνική αναγέννηση καί μεταστροφή.Γιά νά περάσουμε στό επέκεινα απαιτούνται διανοητικό ήθος,κοινωνική συνείδηση, ενδογενής υπευθυνότητα,εγχώριος επιτελικός σχεδιασμός καί καλώς εννοούμενος πατριωτισμός!
Σέ κάθε περίπτωση,οί κοινωνίες καί τά έθνη δέ σώζονται έκ τών έξω….Τό δικό μας δρόμο δέ θά τόν φτιάξει ούτε θά μάς τόν χαρίσει κανένας!Εμείς οί ίδιοι οφείλουμε νά τόν ανοίξουμε.Μέ τό συλλογικό μόχθο καί τήν προσωπική μας εργασία.Μέ τόν αγώνα μας καί τήν αγάπη γιά τήν πατρίδα.Καί,αντίθετα από ό,τι υποστηρίζεται από ορισμένους μικρόμυαλους πολιτικούς λογιστές τής καθημερινότητας,ή πολιτική γιά όλους εμάς δέν είναι ” ή τέχνη τού εφικτού” αλλά είναι ή τέχνη τής διεύρυνσης τών ορίων τού εφικτού!!! Ίσως γι’αυτό καί είμαστε απόλυτα βέβαιοι τουλάχιστον γιά τό τί καί ποιούς δέ θά ψηφίσουμε στίς ερχόμενες εκλογές….
Εξάλλου σέ άκρα αντίθεση μέ αυτούς πού είναι στό γκουβέρνο,εμείς έχουμε πετάξει πρό πολλού τά ρούχα τού παντογνώστη καί έχουμε σπάσει τόν καθρέπτη τής ματαιοδοξίας μας.Συνεχίζουμε ν’αγωνιζόμαστε γιά νά κερδίσουν οί ιδέες μας.Όχι όμως μέ αχρείαστους φανατισμούς καί ανώφελα διαιρετικά πάθη…Έτσι καί αλλοιώς κρατιέται ακόμα ζωντανή ή εσωτερική μας φωνή,πρόθυμη ανά πάσα στιγμή νά εκφράσει μία γνήσια οδύνη απέναντι στό τυχόν ανέφικτο τής δικής μας αλήθειας!!!